Het is al zolang geleden dat je nog eens op Forum
kwam... we missen je gevoelvolle gedichten !
Gelukkig, kunnen we elke maand één van je poëtische
teksten lezen in "Poëzie van de dag" !
Op 22 mei, verschijnt je eerst geplaatst gedicht op
Poëzie en Proza : 'Mijn Kind'...
Mijn kind
Ik heb mijn zoon aan de hand
Hou zijn handje vast,
héél strak.
Het water staat voor hem gevaarlijk hoog,
merkwaardig,
in de zomer is de plas zo goed als droog.
Nu zijn er de hongerige meeuwen,
eenden en ganzen,
ze laten zich krijsend horen.
Mijn zoontje zijn hand glijdt in de broodzak,
zijn oogjes glanzen.
Hij geniet van al dat lawaai,
het wilde gedoe om hem heen.
Ook zijn mama geniet,
het maakt me steeds weer blij gezind,
genieten van de eerlijkheid, de liefde,
de onschuld van een kind.
Mijn kind.
Tinneke
Tot weldra...?
Lieve lentegroetjes van Alter en Rankje xxx
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Zo mooi gevonden dat wij het
met jou wilden delen......
De vier kaarsen
Vier kaarsen branden in een woonkamer,
het is er zo stil dat als je goed luistert
je de vier kaarsen hoort praten.
De eerste kaars zegt:
'Ik ben vrede
echter niemand kan mij verder laten branden,
ik geloof dat ik zal doven'
Het vlammetje wordt kleiner en gaat uiteindelijk uit.
De tweede zegt:
'Ik ben geloof!
Meest van al ben ik niet langer onmisbaar,
dus het heeft geen zin meer dat ik blijf branden.'
terwijl hij aan het praten is, dooft een zacht briesje
het vlammetje.
De derde kaars spreekt op haar beurt:
'Ik ben liefde!
Ik heb de kracht niet meer om te blijven branden.
Mensen zetten me aan de kant en verstaan de
belangrijkheid niet van mij.
Ze vergeten zelfs om van de mensen rondom hen
te houden!
Niet langer wachtend gaat deze vlam uit.
Plots..... komt er een kind de woonkamer binnen
en ziet de drie kaarsen die niet branden.
'Waarom branden jullie niet ?
Jullie moeten toch branden tot het einde !'
Het kind begint zachtjes te huilen.
De vierde kaars ziet dit gebeuren en zegt:
'Wees niet bang, terwijl ik nog steeds brand
kunnen we de andere kaarsen opnieuw aansteken,
want ik ben hoop !' Kunnen we ???
Met schitterende ogen, neemt het kind de kaars van
de hoop en steekt de andere kaarsen opnieuw aan.
Het licht van de hoop zou nooit uit je leven mogen
verdwijnen...
En dat ieder van ons
hoop, geloof, vrede en liefde mag koesteren.
Dit zijn onze wensen voor Kerst en Nieuwjaar
Alter en Rankje
Ps. Lief Tinneke, we missen jou bij Poëzie en
Proza en hopen je weldra terug te zien met je
gevoelvolle gedichten...
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....