Gewoon, gedichten - 3

[sunset]

’t wordt lente

van ijs bevrijd de stromen, beken
net als mijn hoofd ofschoon ‘t nog grauwt
nu al is leven, ’t ontspruiten van bloemen
nieuwe gedachten waarop lente bouwt

van ijs bevrijd de nog frisse nachten
al schijnt de zon steeds warmer in de dag
stromen en beken die sneller vloeien
luid hun geklater, net als mijn lach.
**********
sunset 25-02-2010
**********

[sunset]

van rusten en vallen

van rusten en vallen heb ik angst
dat je wakker wordt als de deur
sluit en de kamer erachter
in ‘t duister ligt waarin ogen slechts

langzaam openen en ik amper durf
te hoesten of op de houten vloer te staan
om de weg om het bed naar het bad
te meten met geoefende getelde schreden

de schaduwen niet te wekken die in het donker
verdwijnen en je aanraken wijl je diep
ademt en slaapt, ik me naast je leg in ’t ritueel
van rusten en vallen.
**********
sunset 26-02-2010
**********

[sunset]

mijn dochter, hoe ik je lief

aan haar is spraak en dans
kleeft als een deeg uit zenuwen
aan ons en ademt, groeit

luid legt zij woorden vast
vaster haar podiumpas
en niets staat buiten kijf
dan zij die als een spier
geprikkeld op alles reageert
**********
sunset 27-02-2010
**********

[sunset]

verlangen

ik sta in de zomer
en inhaleer vogels
mijn longen zijn groot
de borst van de hemel
enorm en geel;
waszachte tijd
– wespen zoemen
in mijn oorschelpen
de branding van hemel
wolken staan roerloos
in de pupillen
van ogen.
**********
sunset 28-02-2010
**********

[sunset]

jij bent jij

jouw innerlijk
ligt wakker aan je zij
- hetzelfde boek
enkel tweemaal gelezen

als waarheid diep in jou
waarover met
geen woord gerept
ben jij verschillend

slaap jij op één helft
en op d’ andere
mee.
**********
sunset 01-03-2010
**********

[sunset]

levensstromen

verzengend in het bed, de nacht –
in vijvers slaap ik onder rozenvacht
ben water schuldig wat ik droom
het wil mij bloedend
trekken in een sterrenbeeld
dieper wiegen in de stroom

wist je dat ik de jouwe ben
al is het beter ‘k ben van mij

te dragen is mijn eenzaamheid
van ’t wilde hopen
in onbevlekte zachte stoffen
die ‘t zoete uur naar voren drijft
tot aan niet uitgekuste hoeken
van ongebluste speelse monden.
**********
sunset 03-03-2010
**********

[sunset]

huiswaarts

huiswaarts keren
in nacht die zich legt
op kruisingen grote delen
van je gezicht in reikwijdte
(luister je)

ik zing je van een maan
die goed is en rond
de noten uit mijn mouw
en hoofd hou jij
(mijn hoofd)

in kromming van de nacht
geur tussen ons
en het ons voelen
op snijpunten
van dit leven.
**********
sunset 04-03-2010
**********

[brun]

Beste sunset,

Je bezoekjes en je mooie gedichtjes die je in mijn topic plaatste,
verheugden me telken weer.

Als dank schenk ik je mijn gedichtje ‘BADEN’.


Ik ben niet helemaal weg,
ik blijf genieten van wat je schrijft!

Warme groetjes,
brun

[sunset]

.
.
.
brun

Dank je voor je bezoekje hier en het moois dat je achterliet. Ik begrijp dat je niet meer gaat schrijven (plaatsen) hier wat ik jammer vind (ik ben even gaan bijlezen op je topic).
In elk geval ben ik blij je 'gekend' te hebben en 'k wens je alle geluk in alles wat je verder gaat doen.
Oprecht warme groetjes, sunset
.
.
.

[sunset]

zo wil ik het (niet)

ik wil niet dat je toekijkt
hoe grimassen spiegels laten barsten
het rusteloos draaiend woelen
(heen en weer tussen venster en wandzijde)
of hoort hoe ‘t bedlinnen zucht

je mag niet zien hoe ik mij voorwaarts tast
blind en aan een ketting nederlagen
(ook aan die kan men zich vasthouden)
en ook niet bij mij zijn
als ik pathetische gedichten voordraag

één enkel woord van jou volstaat
en elk gewicht valt van mij af
met simpel slechts je hand
warm onder mijn hoofd
zal ‘k zalig slapen.
**********
sunset 05-03-2010
**********

[elisa20]

Dag Sunset

Ik ben doorheen je laatste topic-pagina gewandeld,
en heb weerom genoten van je prachtige poëzie,

Fijn weekend,
groetjes,
elisa

[sunset]

.
.
.
elisa,

Dank je voor weer een bezoekje hier en je altijd warme mooie woorden. Ik wens je een heel prettig begin van het weekend.
Liefs, sunset
.
.
.

[sunset]

hoorbaar zwijgen

in luisterschelpen opgesloten
denken velen poëzie
in vermoed verschijnen

als waterplanten handen
in tijdverschrijven dromen
blijven woorden slechts
aan d’ oppervlakte drijven

parels in het diep verzonken
fonkelen duizend jaar
vouwen kleuren uit contrasten

als hartgeklop in ademteugen
laten dagen vallen, stijgen
krakend in de voegen
waar mensen zwijgen.
**********
sunset 06-03-2010
**********

[gustilpe]

Sunset,

ik was wat achter
en nam nu de tijd om even bij te lezen,
het was mij een waar genoegen!

fijn weekend,
gustilpe

[sunset]

gustilpe,
Dat genoegen is geheel wederzijds; dank je wel voor je bezoekje en nog een prettige zaterdag.
Vriendschappelijke groet, sunset