Goeiedag,
Ik heb deze avond geen Jannekemaan gezien, ik dacht pertang dat we nog in de vollemaan-periode zaten. 't Is toch geen weer om buien naar de volle maan te kijken, enkele dagen geleden dacht ik dat de lente aan het uitbreken was, de vogel dachten dat ook, zo aan hun gefluit te horen, maar 't is weeral fameus aan 't vriezen, ik vind dat niet plezant en ik wou dat het want warmer zou oworden.
Vroeger, dat is algemeen bekend, vroeger kon het stenen uit de grond vriezen en bleef een grote sneeuwman nog gemakkelijk vers tot aan Palmzondag; toen moest hij weg om den hof proper te maken voor dat er eieren vielen.
In den oorlog was het dubbel koud. Chauffage, centrale verwarming dus, dat bestond heelemaal niet, tenzij hier en daar onder andere in de school, maar ook kolen en andere dingen om te verwarmen waren schaars. Ik had een vriend en daar hadden thuis toen al centrale verwarming; zikjn vader was natiebaas of zoiets, ik weet eigenlijk niet precies wat dat is, iets dat te maken had met de haven, maar goed, ze hadden centrale verwarming.
Er was ook een goeie kant aan de koudegolf in den oorlog. Als het stenen uit de grond vroor en het ijs op de vijvers in de grachten en op de ondergelopen weiden dik genoeg was, dan kregen we ijsverlof; zoiets als in den bouw. De broeders zieden dat dat was om ons in de gelegenheid te stellen te bekwamen in de wintersporten. In werkelijkheid was het omdat het onmogelijk werd de klassen fatsoenlijk te verwarmen. Die wintersporten waren het slieren op het ijs en ijshockey zonder schaatsen.
Het slieren werd ook fel beoefend door de broeders zelf, met hun lange rokken. Achter de school - waar in praktijk de ijspret plaats vond - achter de school was een soort kasteel met een grote vijver, verder waren daar grachten waar met op kon schaatsen, maar voornamelijk waren er grote uitgestrekt plassen van ondergelopen weiden, waarop men veilig van alles kon doen. Er waren er met schaatsen, meestal van die schaatsen die gevezen werden op zware botinnen, enkelen hadden echte schaaten, en wij heel jaloers natuurlijk. Ik heb een tijdje een paar van die goedkope schaaten kunnen lenen van een vriend, en tegen den tijd dat het dooide, kon ik de vijver oversteken, en had ik op mijn linker dij een donker blauw plek zo groote als de landkaart van Azië, schaal 1/100.000, want ik viel altijd op diezelfde plek, volgens de wet van Murphy. Enkele broeders hadden van die houten schaverdijen, en die schaatsten de grachten rond, handen op de rug, zoals men dat soms ziet op die oude prentkaarten met sneeuwlandschappen.
Maar ik ben afgeweken, we hadden over oude liedjes, ze staan allemaal in mijn "Zanglust" en ik kan ze grootdeels meezingen. Ik ga het opsturen, maar niet direkt en niet allemaal ineens, dan hebben er wat langer plezier aan... Willen jullie de muziek erbij? Waarschijnlijk. Dan moet ik een aantal maneuvers doen, en jullie weet ondertssen dat ik niet van de handigsten ben in die zaken. Geduld.
Tot de volgende keer.
amadee
--------
http://www.youtube.com/watch?v=xMaupc9z ... re=related
