Mijn dank aan iedere lezer en kijker, jullie zien
me wel weer binnen ' vallen '
Nachtelijke stilte.
Met half geloken ogen zit ze
mijmerend te genieten
van de nachtelijke stilte.
Ze hoort en voelt haar ademhaling
het trage ritme geeft haar rust.
Alleen de uren tussen middernacht
en de vroege morgen zijn écht stil.
Na twaalven vallen alle geluiden weg,
tot de eerste vogel fluit
en in de verte het gedender
van de eerste trein weerklinkt
is de wereld in diepe rust.
Het is die stilte waar ze van houdt,
voor haar bijna een gewijde
stilte, lijfelijk voelbaar.
Ontspannen zit ze in de zetel
met af en toe een tedere blik
naar haar geliefde,
zijn foto dichtbij haar
op de kast, hét ogenblik
om in gedachten een
praatje met hem te maken.
Geen nare beelden in haar hoofd,
geen dwanggedachten niets moet,
zalig vindt ze dat, heel intiem,
dichter bij hem bestaat haast niet.
Een tedere glimlach speelt
rond haar mond, zoveel mooie
herinneringen, samen beleefd
schieten door haar hoofd.
Die stilte is geen eenzaamheid,
weet ze, simpel een blij
en dankbaar terugdenken
aan zoveel mooie, voorbije jaren.
Bomi
( 2010 )
Nacht en nevel.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
JUDITH HERZBERG
Mijn vader had een uur lang zitten zwijgen naast mijn bed
Toen hij zijn hoed had opgezet
Zei ik Nou dit gesprek
Is makkelijk te resumeren
Nee zei hij nee toch niet
Je moet het maar eens proberen
ALEX VAN DER HEYDE
Een zekere Achmad uit Bagdad
Lag plat met z’n gat op z’n badmat
Zo las hij zijn dagblad
En iedereen zag dat
’t Is raar maar in Bagdad daar mag dat
DAAN ZONDERLAND
'Geachte Heer, ik moet u danken
Voor 't postpakket dat ik ontving.
Maar u vergeeft mij ongetwijfeld
Een zekere teleurstelling.
Toen ik de hand vroeg van uw dochter, die ik hartstochtelijk bemin,
deed ik zulks niet in letterlijke,
Doch overdrachtelijke zin.'
DRS P
Een oude schipper staart voor zich uit
Met een hartverscheurend Oef
Hij gaat langzaam ten gronde in z’n kajuit
Of zoals hij dat noemt de roef
Steeds denkt hij aan zijn jonge bruid
En de dag dat hij haar begroef
Nadat zij op zoek naar scheepsbeschuit
Beland was in de schroef
ARMAND VAN ASSCHE
Aan de buitenkant is de hand van mijn vader
Een polderland met riet en pluimgras
Blauw gezwollen beken en hier en daar
Verstrooid wat zonnebloemen
Aan de binnenkant is de hand van mijn vader
Een stafkaart met snelwegen en wandelpaden
Ik vind er altijd de weg op naar huis
.
Eindelijk zie ik je weer en
na een lange wandeling in je topic,
las ik : 'Er was eens' , een verhaal uit het leven,
en gelukkig met een goede afloop ...
heel boeiend verteld!
wat mooie jouw nachtelijke stilte,
zalig genieten van mooie herinneringen
in stilte praten met jouw geliefde
en ervaren dat hij dicht bij is!
Enig mooi!
Mijn volgende schrijven is een beetje sarcastisch
maar soms o zo waar. We kennen het allemaal wel.
Lobbÿen.
Luidsprekers verspreiden mooie muziek,
zachte klanken zorgen als achtergrond
voor de juiste stemming bij het publiek,
netgeklede gasten schuifelen in het rond.
Heren in driedelig pak, dames in groot toilet
schudden handen, maken praatjes heel alert
glas in de hand, even nippend met cachet,
gespannen blikken, hebben we wel opgelet?
Heeft iedereen van belang ons ook gezien
ze horen er nu eenmaal bij, een zekere stand
relaties bieden voordelen, in nood misschien
meegenomen, altijd handig als onderpand.
Gezichten kleuren stilaan roder dan rood
heren tasten heimelijk naar hun te nauwe boord
gesprekken bloeden langzaam stilletjes dood,
dames, pijnlijke voeten, strompelen voort.
Vermoeide blikken kijken aarzelend rond,
zoeken vertwijfeld de klok, oef gevonden!
Hoe lang duurt deze kwelling nog, ongezond,
stilletjes afscheid nemen, vrij, ongebonden.
Alleen de muziek blijft klanken produceren,
wellicht niemand die dit nog kan waarderen.
Bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Schrijfster en Assa jullie mooie werkjes zijn een
met dank aanvaarde bijdrage aan dit topic
Bloemenknopjes,
in hun hartjes verborgen
een rijkdom aan exotische
geuren en kleuren.
Enkel de natuur
zorgt voor dat wonder
geen mens op aarde
wil er zonder.
Bomi
(2010)
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
