Een low-cost maatschappij
brengt ons naar Puglia,
daar wacht op ons
een vierwielige panda...
We rijden langs eindeloze boomgaarden
omringt met stenen muurtjes
waarin monsterachtige, houten gewrochten
vruchtbare takken met bitter-zoete vruchten torsen.
Eens geperst tot een goud-gele olie,
de rijkdom van deze streek.
De lucht weerspiegelt zich helderblauw
in het water van de Adriatische zee.
We puffen ongehaast, genietend
door "Trulli-land".
Bomen met kruinen
als paddestoelen,
daken van huizen
als kaboutermutsen.
"Lecce",
het Firenze van het Zuiden,
doet haar bijnaam
alle "eer" aan.
Hier getuigen talrijke
barokke monumenten
van een rijk verleden.
Gebouwd op een heuvelrug,
nodigen ivoorkleurige,
matglazende dorpjes
ons uit voor een bezoek,
we doen er ons te goed,
aan de lekkere wijn
en het Méditerrane eten,
want dat is er in overvloed.
"Matera"
op de grens met Bassilicata,
een eeuwenoud stadje,
brengt ons in vervoering,
rotsen en holen
omgebouwd tot woningen,
getuigen van een zesduizend jarige
menselijke beschaving.
Mel Gibson,
verfilmde er terecht
"The passion of Christ".
Je waant je zo in het oude Jeruzalem.
En dan is er nog de zon,
die ons van 's morgensvroeg
overspoelt met haar warmte,
de maandelange kou verdrijft
uit onze geest en botten...
het is echt overbodig te vragen...en...
"was het daar goed?".
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
