Lieve ferry,
Heel veel dank voor alle liefs dat je geschreven hebt.
Je deed en doet me blozen.
Mijn bedje roept, eigenlijk mijn wederhelft
die dat bedje met me deelt.
Maar geloof me, ik heb veel aan je gedacht
en aan mijn belofte, je tuin te komen bewonderen.
Misschien, wie weet, voor ze vertrekken,
je hoort nog van me.
Slakje nummer 1,
zat daarstraks op ons terras
en kleinzoon die vroeg
hoe het daar gekomen was,
ik zei, dat is een geschenk
van een goede vriendin,
hij lachte zijn mooie witte tandjes bloot,
"dan laten we het leven, oma,
dan mag het zeker niet dood."
Oma zei, zo is het,
kleine schat van mij,
laten wij de slakjes vangen
en later zetten in de wei.
Grote zus, als gewoonlijk
had het laatste woord,
"oma, alle diertjes zijn lief,
geen enkel van hen mag dood."
En toen nam oma,
ze kon het echt niet laten,
het "allerlaatste" woord,
en zei heel devoot:
AMEN!
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.