Mijn gedachten en gevoelens.

-
-

Zonnedagen.



Opgewekte zomerdagen
met een stralend begin,
al vroeg zie je daarboven de zon,
één met goudomrande stip.
Adem zuivere lucht, je longen bol,
vul je hoofd met blije gedachten,
boordevol, energie dank zij de zon.
Naar buiten, je kunt niet wachten
tevreden met een diepe zucht,
ontdek de kleuren, wat een pracht,
rondom strakke blauwe lucht,
vogelgekwetter, gesnater,
rondjes draaiend, een klucht.
Het fonteintje klatert in de vijver,
tekent kringen in de plas,
omzoomd met groen bemoste keien,
waterlelies, kelken open, in hun sas.
Luie stoelen op het terras,
uitnodigend voor een rustig moment,
naast je, lokkend, koffie in oranje tas,
een koekje als toetje of ’n glaasje fris,
een biertje schuimend in ’t glas.


Zo’n leven maakt je supercontent,
nog een muziekje op de achtergrond
klassiek, trendy of ’t pierement,
een lied, ‘n stukje leven dat je hervond
dompelt je onder in blije klanken,
voor zó een leven, kan je alleen
de Heer eerbiedig danken.

Bomi.

( 2010 )





Fuchsia.

Lieve bomi,

Even binnenwippen bij jou is altijd genieten!

Ik zag de foto van je kleindochter, een prachtig meisje,
die bij oma komt studeren, wat fijn !!!

Heimwee en Zonnedagen zijn heerlijke gedichten,
die zoveel prachtige gedachten en warme gevoelens
weergeven

Vele mooie illustraties sieren je topic

Fijn weekend gewenst,
liefs van
elisa

Zonnedagen

dat is puur genieten
en dan vroeg op stap

en begroet worden door 2 reebruine ogen

wa moet ne mins mier hemme !

mvg

Robbe

.
Beste Bomi ,

Dank voor je bemoedigende woorden
Toevallig gevonden op 't net en voor jou en ieder die hier graag komt lezen

PHOEBE LAUREN

Do not stand at my grave and weep
I am not there; I do not sleep.

I am a thousand winds that blow,
I am the diamonds glints on snow,
I am the sun on ripened grain,
I am the gentle autumn rain.

When you awaken in the morning's hush
I am the swift uplifting rush
Of quiet birds in circled flight.
I am the soft stars that shine at night.

Do not stand at my grave and cry,
I am not there; I did not die.

GILBERT COGHE

Niets blijft duren
niet de vuren
niet de muren
van het ouderlijk huis

niet de kinderen in de straat
niet de vrienden 's avonds laat

niet de tuin in stille pracht
niet mijn zoon die gretig lacht

niet de vogels in de bomen
niet de dag die nog moet komen

niets blijft duren:
tenzij
die onrust diep in mij
dat onophoudelijk geruis

ABEL HERZBERG

Al door het zeggen van het woord
Deelt men, scheidt men en schendt
Het al omvattende, dat men niet kent,
Dat ik aanwezig weet, of alleen maar vermoed,
Dat ik niet uitspreken kan en toch uitspreken moet,
Dat mij beheerst, dat mij gehoorzaamheid gebiedt,
En als ik zoek en luister, dan vind ik het niet.

Eén troost blijft:

Er is in ieder woord een woord,
Dat tot het onuitsprekelijke behoort;
Er is in ieder deel een deel
Van het ondeelbare geheel,
Gelijk in elke kus, hoe kort,
Het hele leven meegegeven wordt.

EDNA ST VINCENT MILLAY /VERTALING HERMAN DE CONINCK

Als ik te lang gezeten had bij jou
te weerloos en te dicht tegen je aan,
wist ik dat ik vlug weg moest daarvandaan,
want van te grote warmte krijg je gauwer kou.

En als ik langer dan een mens verdragen kon
gekeken had naar jou, zo mooi en stralend klaar
dan ging ik duizelen en werd ik raar
zoals van te lang kijken naar de zon.

Dus zit ik nu weer op mijn ouwe kamer
waar alles donker is en koud en klein,
rondtastend naar mijn dingen, bedachtzamer

omdat ze me vervreemd geworden zijn.
Ik zoek mijn weg, hou halt, en luister
tot ik weer gewoon word aan het duister
.

Bomi,

gisteren lonkte de zon,
vandaag wakkert de regen
ons verlangen aan, wederom
naar die zon, ons zo genegen


een knuffel
bo'ke&

Bomike,ik kom eens dag zeggen,hou je goed hé



Groetjes~~Assa

Bomi,

Genoten van wat hier allemaal werd gebracht.

Zoals Robbe het hier schrijft: Wa moet ne mens miër hemme

Groetjes
neske

Bomi lieve,

Toen je in ons laar op bezoek kwam, schreef je :
...'een prent om mee weg te dromen en fantaseren
van lange rokken, gevlochten haren en galante heren.
Een lichte zomerparasol met rondom een ruche, maakt
het plaatje kompleet. Dromen kan heerlijk zijn.'

Ik hoop dat de foto van Audrey Hepburn in 'My Fair Lady'
het jou mogelijk kan maken ...

Lieve junigroetjes van Alter en Rankje

Ps. "Zonnedagen" heb je weer zo goed verwoord
dat men je overal kan volgen, en met alle zintuigen
tenvolle genieten... bedankt

dag bomi

bedankt dat je ze mooi vindt

Mensen denken veel
Mensen praten veel
Mensen voelen weinig
Denk na voordat je iets zegt
Kijk eerst in je eigen hart
Voor je anderen beklad
Woorden doen soms vreselijk pijn
Laat ons lief voor elkander zijn
Vrienden hebben we broodnodig
Al vinden we ze soms overbodig
Maar hoe fijn is het
Als je op een slechte dag
Een ruggesteun van een vriend
Verwachten mag
Zet je hart open en
Laat de zon erin
Zij brengt warmte en...
Een grote vriendenkring.

grtjes

zee

-
-

Zee,


bedankt voor je mooie gedicht, zoals jij over vriendschap
schrijft zou het in de praktijd moeten zijn.

Jammer is dat niet altijd zo, laat ons maar optimist blijven,
hopelijk schijnt straks weer de zon voor iedereen.
Hoop doet leven he!

Groetjes,

Bomi.





Samengestelde afb.

Mag ik de keuvelende dames even storen,
VERS geplukt, al was het na een regenbui.

Toch hoop ik dat ze U kunnen bekoren,
dag lieve Bomi, aller Bomi's

ria

-
-
Bosrankje kreeg reeds een kribbeltje.
Zee en Ria vinden me regelmatig wel een keer!



Moe.



Soms zo oneindig moe,
zoveel verborgen spoken,
je weet niet wanneer of hoe
alles moet verlopen.
Stapels taken die je wachten,
je ziet geen eind, ook geen begin,
wie of wat remt je gedachten,
tempert die stormen binnenin?

Een berichtje geeft weer moed,
examen oké, er wordt aan je gedacht
het voelt zo oneindig goed
weten je hoort bij hen en lacht,
De dingen worden afgewerkt
één na één, het ritme is er weer
in een mum ben je weer sterk,
zo gaat het immers elke keer.
Bomi

(2010)





Elfje . . . Tijd!

Ach, Bomi lieve toch !

Ik had het zeker niet beter kunnen verwoorden !

Ik herken en erken alles wat je schrijft !

Zo is het zeker met grootmoeders he ?

Lieve warme junigroetjes van ons beiden

Alter en Rankje

-
-

Schuinbekeken 8




Niets kan er momenteel prat
op gaan, zoveel aandacht te krijgen
dan de zeer nabije stembusgang.
Een golf van informatie voor de kijker,
de lezer of de luisteraar overspoelt
het mensdom, in het ‘nog’ hele land.
Voor ons gebeurt dat in ’t Nederlands
over de taalgrens in het Frans,
omdat ik niet in de politiek zit
vraag ik me wel eens af
hoe die grens er uitziet, welke
kenmerken ze heeft, zwart, geel of wit,
mensen zijn toch overal mensen
met hun eigenheden en hun wensen.
Je hoort politiek is niet mijn ding,
toch loop ook ik zondag, met brief
en paspoort, beleefd zoals het hoort,
naar het schooltje hier vlakbij, vief
ogenschijnlijk opgewekt, naar die plek,
waar wij gaan beslissen, hoe en waarmee
het nu verder moet, een beetje gek
’n angstaanjagend, ernstig idee.
De mannen en vrouwen in de politiek,
als je ze bezig hoort, moeten elkander niet,
toch moeten ze gaan voor een akkoord.
Een eenvoudige ziel zoals ikzelf, fronst
het voorhoofd denkt, wat komen moet, komt.
De laatste oorlog heb ik overleefd,
het land heeft toen door bommen gebeefd
hopelijk was dat offer niet tevergeefs.

Bomi.

( 2010 )