Gewoon, gedichten - 3

[sunset]

de lucht geurt zoet

jij opent het venster
en alle zomers
komen binnen met deze
die meer is dan
wat groene blaadjes

een zoen bergt alle zoenen

ver de staalblauwe
hemel over de stad
waarin de straten vloeien
en jij weet: winter, smart
zijn onbeduidend niets

lucht geurt zoet vandaag
‘t voorbije gisteren
geurt zoet vandaag.
**********
sunset 04-06-2010
**********

[sunset]

zomer

wanden afzoeken op scheuren
sneller uit parkeergarages dan ooit
boven: uitgewinkelde straten, dranghekken
schachten, stutwanden – hopelijk gaat
alles goed als ik door tunnels rij
en hamerkloppen trommelvel
borstbeen splijt - het plotse daglicht
en de eerste schemering van gele tulpen

een hevig wisselen tussen kil grijs
en blijvend verwachten: deze maand komt
uit een te koude lente en mijn hart
weegt plots meer dan honderd gram
meikoorts; de zomer is begonnen.
**********
sunset 05-06-2010
**********

[sunset]

nacht

‘s avonds wacht hij
komt naar het bureau geslopen
uit donkere hoeken - in stilte gehuld
met loden behang - te vroeg
en toch als vriend

balancerend op wimpers
een koorddanser, de slaap
en meer zelfs: een kunstenaar
zijn palet gereed om vluchtige
droombeelden te schilderen

treuzelt hij nooit, luistert niet
want het lichaam is zijn
elke taal, zelfs ‘t geeuwen
een waarheid in vlucht
in uren van de nacht

laat hij gedachten stuiven
- zoals nu in mijn hoofd -
springvloeden herinneringen
vaag en verweesd in hun
beschrijfbaarheid gekleurd

altijd nog verwachtingsvol.
**********
sunset 06-06-2010
**********

[sunset]

Strijen, 06-06-2010

jouw sierlijkheid drijft
mij in ‘t hart en in
het duister smart jouw
vorm niet noch het
verdriet dat ‘k zie
wanneer ik stappen
neem en klim de sporten
hoog reik ik mijn handen
bid en sterf aan ’t einde
van jouw regenboog.
**********
sunset 07-06-2010
**********


Het was een heel bijzondere warme muziek- en poëzienamiddag gisteren daar in Strijen. En op het einde werd ik geraakt door wat Jako nog met ons deelde; dank je wel.

[sunset]

daarom – Strijen, 06 juni 2010

omdat wij ons wederkerig
liefdesgedichten geven
het woordje vrede luidkeels
onder blote hemel uitschreeuwen

omdat wij dichter naar elkaar toegroeien
tussen gitaarverwaaide liederen
en zoete witte wijn
woorden zingen van vriendschap

wij, door uitgeworpen netten
hatelijkheden overvallen,
ogen zien verbleken
en anderen zwijgen

daarom.
**********
sunset 08-06-2010
**********

[sunset]

wij spreken ons niet uit

de plezierboot
- als een ruïne
gebroken vensters drie verdiepingen hoog -
vaart weg
over een gladde verstilde zee

nevelige verten verstommen
vragen die op de oever blijven

een zeilboot glijdt
trekt met langzame pen
de einderlijn na
tussen hemel en aarde

wij, op de walkant
in een halve maan witte bloemen
spreken ons nog niet uit.
**********
sunset 09-06-2010
**********

[Bomi]

-
-

Beste sunset,



Weer eens komen rondneuzen, met plezier gelezen en genoten.
Ik hou van je variatie, je bespeelt zoveel verschillende onderwerpen,
aangenaam voor de lezer.

Heel veel groetjes en tot een volgende keer . .

Bomi

[sunset]

.
.
.
Bomi,
Dank je voor je bezoekje en je mooie woorden. Ik wens je hier nog veel leesplezier en voor vandaag een heel prettige verderzetting.
Warme groet, sunset
.
.
.

[sunset]

tussen glazen wijn

tussen twee glazen wijn
weet de maan bubbelende
prosecco spumante
in jouw glas, in ’t mijne
altijd onder wolken
sentimentele hemel-
zoenen hier en daar
die beven laten
monden die drinken
verslaafd aan vino bianco
en vochtige tongen
restzuren en liefde
de paden op weg
naar groeiende wellust

buiten twee glazen
en hemelhoog als voyeur
een maan die weet van je huid.
**********
sunset 10-05-2010
**********

[sunset]

eindeloos

het verwonderen door beelden
in een vreemde tong gedacht
het vertalen van splinterwoorden
onder gezwollen wolken en wind

een rode kat in jeneverstruiken
(als variatie op de zon)
’s middags ontwaakt een langslaper
ziet de wereld voor het eerst (vandaag:
een fel gekleurd haarlint
pasjes dansend over stoeptegels
in ’t heldere geel, zij
geeft het zomerse gevoel)

tapijten stralend licht
van balkons tot in het park
vloeiend, juist dan
zeg jij dat dit eindeloos is.
**********
sunset 11-06-2010
**********




in schaduw, wij

in donkere nacht
zwijgen stappen
handen bangen bleek
verkrampt grijnzen
- in schaduw, wij

hoog vlammen sterren
populier ten top
heffen aarde op
(een zachte aarde)
omarmen naakte maan

jij kijkt, verrukkelijke huiver
en lippen, wasem
die hemel zoent
wordt mij als kus geboren
**********
sunset 12-06-2010
**********




Gisteren gewoon door alle drukte vergeten, vandaag daarom en uitzonderlijk twee *glimlacht*.
Een prettige zaterdag iedereen.
Liefs en knuf, groetjes
sunset

[gustilpe]

Sunset,
nog even en ik kom lezen wat de voorbije weken geschreven staat!

beste groeten,gustilpe

[sunset]

.
.
.gustilpe,

Het pleziert me jouw groeten te mogen ontvangen uit Roemenië; ik hoop dat je goed weer hebt en kunt genieten van een heerlijke vakantie. Nog een drietal weken en dan vertrek ik weer voor een tiental dagen naar mijn geliefd Italië.
Nog een heel fijne zondag verder en een veilige behouden thuiskomst.
Vrienschappelijke groet, sunset
.
.
.

[sunset]

laat me

ik die me ’t liefst verlies aan zwarte lippenkus
- vergeten ’t witte niets van je gelaat - zie jou
verbleken, verstild als uit ivoor jouw schoot
waar ‘k je mijn dorstend nat heb nagelaten

wie kan mijn ziel ooit zaligheid bereiden
zoals jouw blik uit duizend diepe ogen
kom open je en schenk mij de genadestoot

verdor mijn liefdesonderpand
- star opgespiest op spinnenbenen -
wat heb ik wat jij niet bezit
meer dan de laatste bede van een nar
het masker in de hand

zo straf me met je mond en leden
verweiger mij de lust, de zonde
maar laat me wel jouw wimperslag
tot in mijn laatste stonde.
**********
sunset 13-06-2010
**********

[sunset]

ochtenddauw

mijn hand ‘s morgens
op je borst

- er vloog vannacht een reiger op -

ogen: schommelende kano’s
in eerste golven daglicht;
en bijna dood
hap je plots lucht als vis op ‘t droge
en wijkt terug in ritmische slagen

paddelend blinkende snoeren knopend
wordt ’t stroom, druppel na druppel
zilver schubt het nat

- op d’ oever treuzelt nog het riet.
**********
sunset 14-06-2010
**********

[sunset]

hoe ‘k van je hou

‘k onttrek mij moeizaam gouden smaak
van zoenen; jouw lijf vervaagt al
tegen wand herinneringen
en uit het venster ochtendschemer
leunt nog nacht

monden, warme zomerwinden in morgen
plagen zacht het lichaam - het jouwe, ’t mijne
tweelingschepen gelijk -
doorkruisen zeeën van begeerte

mijn voor jou veilige mast
- als in de tijd gevangen eenhoorn -
verdwijnt ritmisch golvend
in ’t laaiend vuur van jou.
**********
sunset 15-06-2010
**********