We komen even bij jou langs om je te bedanken
voor je bezoekjes in ons laar !
Heel graag lezen wij jouw gedichten maar, bij gebrek
aan tijd, laten we niet altijd een spoor achter...
Vandaag, willen wij je toch een heel fijn weekend
wensen en jou zeggen hoe wij je schrijfsels apprecieren !
Lieve junigroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Jouw gevoelens verwoorden
lukt je heel aardig !!!!!
indien mogelijk, maak er een fijne week van hé
met een lieve groet
bo'ke&
'zalig druk' heb ik het en ik geniet ervan
dus minder vrije tijd om te dichten en toch : ik geniet ervan
'zalig genieten'
.
schrijfsterStartte dit onderwerp21 jun 2010, 16:47nijmegen2.630 berichten
Meningen verschillen.
Veel krakeel,
opgeblazen verhalen.
Eindigen uiteindelijk
na nodeloos gezwets
als een storm in 'n glas water.
Schrijfster
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
schrijfsterStartte dit onderwerp21 jun 2010, 23:13nijmegen2.630 berichten
Kinderleed.
Mama,ik hoorde je wenen
in de donkere nacht.
Heel voorzichtig, op blote voetjes
bijna zwevend naar beneden,
treden lijken te kreunen,
terwijl ik bij iedere tred wacht!
Met gekromde schouders,zie ik je
als een schim in de donkerte staan.
Mama, waarom klinkt je stem
angstig en als een schorre
fluistering zo zacht?
Wacht je op mijn papa,
hier in de holst van de nacht!
Zal beslist komen nu hij weet,
dat jij op hem wacht.
Hoop maar dat hij niet weer
dronken zal zijn mama,
jou te zien lijden
doet mij toch zo'n pijn!
Schrijfster,'kom je een mooie zonnige dinsdag wensen.
Kinderleed,prachtig geschreven
Groetjes~~Assa
Groetjes van assa
schrijfsterStartte dit onderwerp22 jun 2010, 12:10nijmegen2.630 berichten
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
schrijfsterStartte dit onderwerp22 jun 2010, 19:26nijmegen2.630 berichten
''Verdwenen voermansroep''
Nog altijd zichtbaar tonen oude sporen
het eenzame zanderig pad.
Bereden door een oude man
die het buitenleven, zo lief heeft gehad
Sporen met daarin nog te lezen,
het onbeschreven verhaal.
Over de oude voerman,
die zijn zo geliefde paard en wagen
moest laten,nu de nieuwe boer die hem
niet meer nodig had.
Hij die zijn zo dierbare vrije leven
moest inleveren,voor een te kleine bejaarde flat
Geheel verloren en vereenzaamd,
opgeslokt in 'n vreemde grote stad.
schrijfsterStartte dit onderwerp23 jun 2010, 08:46nijmegen2.630 berichten
Levende doden.
Doden laten het leven,
een levende dode niet.
Die sterven zonder te weten,
aan een vruchteloos verdriet.
Warme hartkloppen,
zorgen voor opnieuw ontwaken
Totdat ook deze dode,
een laatste zucht zal slaken.
Een goed verstaander heeft maar één woord nodig,
een uitdrukking die jij en ik best begrijpen.
Vol bewondering las ik je teksten, zo veelzijdig
en elk onderwerp juist en pakkend verwoord.
Mijn welgemeende complimenten.
Liefs,
Bomi.
Fantasia.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
schrijfsterStartte dit onderwerp23 jun 2010, 23:25nijmegen2.630 berichten
Ongezien op een kier.
De poort tussen
daar en hier
blijft gesloten.
En toch.........
ongezien op een kier.
Achter deze poort,
daar waar de mooiste
bloemen staan.
Veilig geborgen,een bestaan
zonder zorgen.
Te leven zonder omhulsel
badend in een zon
overgoten licht.
Heel in de verte , maar toch zo dichtbij
'n bel die steeds harder luid.
Rest nog weinig in tijd,
voordat ik deze poort voorgoed dicht.
En jou mijn lief,
voorgoed in de armen sluit!
Schrijfster
Laatst gewijzigd door schrijfster op 28 jun 2010, 14:07, 1 keer totaal gewijzigd.