Onze Vlegelstreken

Veertje van 't zeeke zal kontent zijn,
deze topic ligt al maandanlang lam en plots, ge ziet hé nooit opgeven.
Ja Falcon, ik heb hier al mijn deugenietenstreken al verteld maar het kan niet zijn dat velen van onze lezers niets meer te vertellen hebben.
1944, bevrijding, mijn eerste woorden Engels waren"cigaret for papa"
toen rookten we als een Turk, natuurlijk was ons proefstuk enkele jaartjes vroeger, vader bewaarde zijn tabak in een grote stenen "tobbe"dat er
een handvol weg was kon hij niet zien, zo stak ik een beetje in mijn broekzak en met de vrienden rolden we een cigaret van gazettenpapier
of met een zelfgemaakte pijp van een wilde kastanje.
Vader die in het snuitje had dat er tabak verdween ging het ons wel afleren
Winteravond, de Leuvense stoof roodgloeiend, de twee broers en ik mochten eens naar believen" smooren", ieder een pijpje gevuld en maar "doempen" de eerste die van kleur veranderde was onze oudste
het duurde niet lang voor hij heel dringend naar buiten moest.
de tweede broer had er ook genoeg van en lei zijn pijp opzij.
Ik als de kleinste vertrok geen spier en toch ben ik geen echte roker geworden.

Met dit koude weder heb ik dit topic voor de zoveelste keer herlezen.
Toch spijtig dat het moest stilvallen.
Is er nu niemand meer die zijn komuniezieltje wil blootleggen.
Spijtig duren die vlegelstreken niet zó lang en is men rap uitverteld.