Onwaarschijnlijk maar toch de verschrikkelijke waarheid : na meer dan
vijftig jaar kom ik tot de afschuwelijke vaststelling dat mijn broer,
zes jaar ouder dan ik, toen vijftien jaar mij heeft willen vermoorden.Dat hij niet van mij hield, en mij als kind, regelmatig sloeg, wist ik nog wel maar dat was na ons volwassen leven reeds lang vervaagd.
Hoe ik tot dit besef gekomen, schrijf ik nu op in een verhaal dat ik
misschien naar een uitgever stuur.
Die broer is al twintig jaar dood. Maar zijn kinderen en kleinkinderen leven nog.
Daarom ben ik behoedzaam. De gedachte dat ik toen zo eindeloos naief was om het niet in te zien lijkt mij nu onbegrijpelijk
En waarom komt dit mij plots na zoveel jaar, zo helder voor de geest ?
Misschien is er één lezer die iets in dien aard heeft meegemaakt ?
In elk geval is het opschrijven in dit hoekje al een soort van
troost.
Felicie