Met OPEN HANDEN - bezinning, gebeden, meditatie.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Ontvangen van een goede vriendin.
Gezegende Goede Vrijdag en Stille zaterdag en zeer Zalig Pasen!
Maar vergeten we deze dagen niet de Christenen " the Christian Dogs"
zoals ze genoemd worden in moslimlanden en het zijn er veel!
Nigeria, Egypte, Iraq, Iran, Afganistan, Pakistan........te veel om op te noemen.
Wij hebben hier onze pijn, maar we mogen deze dagen vieren! Zij niet!
Zij vragen zich af: welke nieuwe gruwelijke aanslag zal Pasen brengen?
Geen bloemenkransen , maar doornenkronen.
Geen leeg verrijzenis graf met engelen , maar Golgotha met wenende vrouwen!
Geen Alleluia, maar "Mijn God, mijn God waarom heb je ons verlaten!"
Gedenken wij hen in onze gebeden vandaag en morgen!
Heerlijke Paasdagen!
.........
Apr 21, 2011
The Silent Extermination of Iraq's 'Christian Dogs'
Last week an Iraqi Muslim scholar issued a fatwa that, among other barbarities, asserts that "it is permissible to spill the blood of Iraqi Christians." Inciting as the fatwa is, it is also redundant. While last October's Baghdad church attack which killed some sixty Christians is widely known—actually receiving some MSM coverage—the fact is, Christian life in Iraq has been a living hell ever since U.S. forces ousted the late Saddam Hussein in 2003.
Among other atrocities, beheading and crucifying Christians are not irregular occurrences; messages saying "you Christian dogs, leave or die," are typical. Islamists see the church as an "obscene nest of pagans" and threaten to "exterminate Iraqi Christians." John Eibner, CEO of Christian Solidarity International, summarized the situation well in a recent letter to President Obama:
Iraqi man grieves at the funeral of his two brothers, slain for being Christian.
The threat of extermination is not empty. Since the collapse of Saddam Hussein's regime, more than half the country's Christian population has been forced by targeted violence to seek refuge abroad or to live away from their homes as internally displaced people. According to the Hammurabi Human Rights Organization, over 700 Christians, including bishops and priests, have been killed and 61 churches have been bombed. Seven years after the commencement of Operation Iraqi Freedom, Catholic Archbishop Louis Sako of Kirkuk reports: "He who is not a Muslim in Iraq is a second-class citizen. Often it is necessary to convert or emigrate, otherwise one risks being killed." This anti-Christian violence is sustained by a widespread culture of Muslim supremacism that extends far beyond those who pull the triggers and detonate the bombs.
The grand irony, of course, is that Christian persecution has increased exponentially under U.S. occupation. As one top Vatican official put it, Christians, "paradoxically, were more protected under the dictatorship" of Saddam Hussein.
What does one make of this—that under Saddam, who was notorious for human rights abuses, Christians were better off than they are under a democratic government sponsored by humanitarian, some would say "Christian," America?
Like a Baghdad caliph, Saddam appears to have made use of the better educated Christians, who posed no risk to his rule. Moreover, by keeping a tight lid on the Islamists of his nation—who hated him as a secular apostate no less than the Christians—the latter benefited indirectly.
Conversely, by empowering "the people," the U.S. has unwittingly undone Iraq's Christian minority. Naively projecting Western values on Muslims, U.S. leadership continues to think that "people-power" will naturally culminate into a liberal, egalitarian society—despite all the evidence otherwise. The fact is, in the Arab/Muslim world, "majority rule" traditionally means domination by the largest tribe or sect; increasingly, it means Islamist domination.
Either which way, the minorities—notably the indigenous Christians—are the first to suffer once the genie of "people-power" is uncorked. Indeed, evidence indicates that the U.S. backed "democratic" government of Iraq enables and incites the persecution of its Christians. (All of this raises the pivotal question: Do heavy-handed tyrants—Saddam, Mubarak, Qaddafi, et al—create brutal societies, or do naturally brutal societies create the need for heavy-handed tyrants to keep order?)
Another indicator that empowering Muslim masses equates Christian suffering is the fact that, though Iraqi Christians amount to a mere 5% of the population, they make up nearly 40% of the refugees fleeing Iraq. It is now the same in Egypt: "A growing number of Egypt's 8-10 million Coptic Christians are looking for a way to get out as Islamists increasingly take advantage of the nationalist revolution that toppled long-standing dictator Hosni Mubarak in February."
The destruction of Iraqi churches
At least Egypt's problems are homegrown, whereas the persecution of Iraq's Christians is a direct byproduct of U.S. intervention. More ironic has been Obama's approach: Justifying U.S. intervention in Libya largely in humanitarian terms, the president recently declared that, while "it is true that America cannot use our military wherever repression occurs… that cannot be an argument for never acting on behalf of what's right."
True, indeed. Yet, as Obama "acts on behalf of what's right" by providing military protection to the al-Qaeda connected Libyan opposition, Iraq's indigenous Christians continue to be exterminated—right under the U.S. military's nose in Iraq. You see, in its ongoing bid to win the much coveted but forever elusive "Muslim-hearts-and-minds™"—which Obama has even tasked NASA with—U.S. leadership has opted to ignore the inhumane treatment of Islam's "Christian dogs," the mere mention of which tends to upset Muslims.
................................
Gezegende Goede Vrijdag en Stille zaterdag en zeer Zalig Pasen!
Maar vergeten we deze dagen niet de Christenen " the Christian Dogs"
zoals ze genoemd worden in moslimlanden en het zijn er veel!
Nigeria, Egypte, Iraq, Iran, Afganistan, Pakistan........te veel om op te noemen.
Wij hebben hier onze pijn, maar we mogen deze dagen vieren! Zij niet!
Zij vragen zich af: welke nieuwe gruwelijke aanslag zal Pasen brengen?
Geen bloemenkransen , maar doornenkronen.
Geen leeg verrijzenis graf met engelen , maar Golgotha met wenende vrouwen!
Geen Alleluia, maar "Mijn God, mijn God waarom heb je ons verlaten!"
Gedenken wij hen in onze gebeden vandaag en morgen!
Heerlijke Paasdagen!
.........
Apr 21, 2011
The Silent Extermination of Iraq's 'Christian Dogs'
Last week an Iraqi Muslim scholar issued a fatwa that, among other barbarities, asserts that "it is permissible to spill the blood of Iraqi Christians." Inciting as the fatwa is, it is also redundant. While last October's Baghdad church attack which killed some sixty Christians is widely known—actually receiving some MSM coverage—the fact is, Christian life in Iraq has been a living hell ever since U.S. forces ousted the late Saddam Hussein in 2003.
Among other atrocities, beheading and crucifying Christians are not irregular occurrences; messages saying "you Christian dogs, leave or die," are typical. Islamists see the church as an "obscene nest of pagans" and threaten to "exterminate Iraqi Christians." John Eibner, CEO of Christian Solidarity International, summarized the situation well in a recent letter to President Obama:
Iraqi man grieves at the funeral of his two brothers, slain for being Christian.
The threat of extermination is not empty. Since the collapse of Saddam Hussein's regime, more than half the country's Christian population has been forced by targeted violence to seek refuge abroad or to live away from their homes as internally displaced people. According to the Hammurabi Human Rights Organization, over 700 Christians, including bishops and priests, have been killed and 61 churches have been bombed. Seven years after the commencement of Operation Iraqi Freedom, Catholic Archbishop Louis Sako of Kirkuk reports: "He who is not a Muslim in Iraq is a second-class citizen. Often it is necessary to convert or emigrate, otherwise one risks being killed." This anti-Christian violence is sustained by a widespread culture of Muslim supremacism that extends far beyond those who pull the triggers and detonate the bombs.
The grand irony, of course, is that Christian persecution has increased exponentially under U.S. occupation. As one top Vatican official put it, Christians, "paradoxically, were more protected under the dictatorship" of Saddam Hussein.
What does one make of this—that under Saddam, who was notorious for human rights abuses, Christians were better off than they are under a democratic government sponsored by humanitarian, some would say "Christian," America?
Like a Baghdad caliph, Saddam appears to have made use of the better educated Christians, who posed no risk to his rule. Moreover, by keeping a tight lid on the Islamists of his nation—who hated him as a secular apostate no less than the Christians—the latter benefited indirectly.
Conversely, by empowering "the people," the U.S. has unwittingly undone Iraq's Christian minority. Naively projecting Western values on Muslims, U.S. leadership continues to think that "people-power" will naturally culminate into a liberal, egalitarian society—despite all the evidence otherwise. The fact is, in the Arab/Muslim world, "majority rule" traditionally means domination by the largest tribe or sect; increasingly, it means Islamist domination.
Either which way, the minorities—notably the indigenous Christians—are the first to suffer once the genie of "people-power" is uncorked. Indeed, evidence indicates that the U.S. backed "democratic" government of Iraq enables and incites the persecution of its Christians. (All of this raises the pivotal question: Do heavy-handed tyrants—Saddam, Mubarak, Qaddafi, et al—create brutal societies, or do naturally brutal societies create the need for heavy-handed tyrants to keep order?)
Another indicator that empowering Muslim masses equates Christian suffering is the fact that, though Iraqi Christians amount to a mere 5% of the population, they make up nearly 40% of the refugees fleeing Iraq. It is now the same in Egypt: "A growing number of Egypt's 8-10 million Coptic Christians are looking for a way to get out as Islamists increasingly take advantage of the nationalist revolution that toppled long-standing dictator Hosni Mubarak in February."
The destruction of Iraqi churches
At least Egypt's problems are homegrown, whereas the persecution of Iraq's Christians is a direct byproduct of U.S. intervention. More ironic has been Obama's approach: Justifying U.S. intervention in Libya largely in humanitarian terms, the president recently declared that, while "it is true that America cannot use our military wherever repression occurs… that cannot be an argument for never acting on behalf of what's right."
True, indeed. Yet, as Obama "acts on behalf of what's right" by providing military protection to the al-Qaeda connected Libyan opposition, Iraq's indigenous Christians continue to be exterminated—right under the U.S. military's nose in Iraq. You see, in its ongoing bid to win the much coveted but forever elusive "Muslim-hearts-and-minds™"—which Obama has even tasked NASA with—U.S. leadership has opted to ignore the inhumane treatment of Islam's "Christian dogs," the mere mention of which tends to upset Muslims.
................................
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
mayke2 - Lid geworden op: 26 aug 2009, 16:39
mag het voor jou Pasen worden
een leuke ...
met genot van het nieuwe frisse lenteleven
zon, warme mensen om je heen
chocolade eieren ...
mag het voor jou Pasen worden
een betekenisvolle
een sprankel hoop, uitzicht, uitkomst
midden al wat jij je aantrekt
aan zorgen en bekommernissen
groot en klein ...
mag het voor jou Pasen worden
bron van leven
met de richtingaanwijzers
van een warme
en echt menselijke samenleving
waar jij je steentje toe kan bijdragen
op jouw mannier ...
mag het voor jou Pasen worden
een kans om diepe kracht te ervaren
in en rondom je
verbondenheid met al wie je dagelijks omringt
met de natuur en al wat leeft
met de Onuitsprekelijke die we God noemen
en die Jezus de durf gaf
zijn weg ten einde toe te gaan
zelfs door de dood heen te leven ...
Zalige en Gezegende Stille zaterdag en Pasen
wens ik jou en jouw familie
mayke2
een leuke ...
met genot van het nieuwe frisse lenteleven
zon, warme mensen om je heen
chocolade eieren ...
mag het voor jou Pasen worden
een betekenisvolle
een sprankel hoop, uitzicht, uitkomst
midden al wat jij je aantrekt
aan zorgen en bekommernissen
groot en klein ...
mag het voor jou Pasen worden
bron van leven
met de richtingaanwijzers
van een warme
en echt menselijke samenleving
waar jij je steentje toe kan bijdragen
op jouw mannier ...
mag het voor jou Pasen worden
een kans om diepe kracht te ervaren
in en rondom je
verbondenheid met al wie je dagelijks omringt
met de natuur en al wat leeft
met de Onuitsprekelijke die we God noemen
en die Jezus de durf gaf
zijn weg ten einde toe te gaan
zelfs door de dood heen te leven ...
Zalige en Gezegende Stille zaterdag en Pasen
wens ik jou en jouw familie
mayke2
Laatst gewijzigd door mayke2 op 17 jul 2011, 21:22, 1 keer totaal gewijzigd.
een mens moet niet zorgen dat hij in de hemel komt
maar dat de hemel in hem komt ...
maar dat de hemel in hem komt ...
-
denook - Lid geworden op: 20 aug 2006, 13:25
- Locatie: Vlaams-Brabant
Vandaag zal er in alle kerken op de begeleidende blaadjes van de
vieringen wel een gepaste bezinning staan.
Er zijn ook mensen, die zelfs op Pasen, de binnenkant van een kerk niet
zien, maar toch open staan voor een inspirerende tekst.
Hier de tekst uit de Sint-Martinus-kerk uit Asse ...
Pasen
heeft altijd ook
met Goede Vrijdag
te maken.
Pasen
is nu evengoed mogelijk
als toen.
Het is mensen troosten
in de tuin van hun verdriet.
Pasen
heeft altijd met opstaan en oprichten
te maken.
Het is aandachtig zwijgend
nabij zijn in het uur van het sterven.
Het is de stenen
van onrecht en geweld wegrollen.
Het is samen zwervend wandelen
om verlies te verwerken:
het hart wordt weer geopend
de ogen kunnen weer licht zien.
Pasen
heeft altijd met opstaan en oprichten
te maken.
Je kan het zelf een beetje Pasen
laten worden bij anderen.
Het kan vandaag
even goed als de eerste keer toen.
jpv
vieringen wel een gepaste bezinning staan.
Er zijn ook mensen, die zelfs op Pasen, de binnenkant van een kerk niet
zien, maar toch open staan voor een inspirerende tekst.
Hier de tekst uit de Sint-Martinus-kerk uit Asse ...
Pasen
heeft altijd ook
met Goede Vrijdag
te maken.
Pasen
is nu evengoed mogelijk
als toen.
Het is mensen troosten
in de tuin van hun verdriet.
Pasen
heeft altijd met opstaan en oprichten
te maken.
Het is aandachtig zwijgend
nabij zijn in het uur van het sterven.
Het is de stenen
van onrecht en geweld wegrollen.
Het is samen zwervend wandelen
om verlies te verwerken:
het hart wordt weer geopend
de ogen kunnen weer licht zien.
Pasen
heeft altijd met opstaan en oprichten
te maken.
Je kan het zelf een beetje Pasen
laten worden bij anderen.
Het kan vandaag
even goed als de eerste keer toen.
jpv
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
De veldkapel,
Het wemelt in de Mei van blonde kleinen, nabij de veldkapel;
De takken van de grote linde deinen
rondom de veldkapel;
Maria hoort de zoete litanieën
Der boerenkind’ren en der honingbieën.
Ave Maria, Ave Maria!
Een paradijs van bloemen ziet men spruiten, nabij de veldkapel;
Terwijl de vogels in de takken fluiten, rondom de veldkapel.
Maria hoort in ’t heilig avondzwijgen
Een jubelpsalm van nachtegalen stijgen.
Ave Maria, Ave Maria!
Het koele dorpke ademt niets dan vrede, nabij de veldkapel;
Zijn sluimer is ’n enk’le reine bede,
rondom de veldkapel.
Maria hoort, terwijl de sterren glanzen,
de naklank van de laatste rozenkransen.
Ave Maria, Ave Maria!
Dit prachtige lied is in mijn herinneringen gegrift,
omdat ik als kind mee mocht stappen in processie
naar het boerenerf, waar een mooie veldkapel stond.
De linde geurde, de bloemen bloeiden, de biekes zoemden.
Het was een heerlijke en vredige tijd,
amper 1 jaar na die wrede wereldoorlog II.
Het boerenerf, weliswaar veel verkleind, staat er nog,
maar de veldkapel is verdwenen, te samen met de honingbieën.
In de plaats kwamen woonblokken, ziekenhuis, een ...kerkhof.
Maar de herinnering, diep in mijn hart, zal altijd blijven.
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Alterego1 - Lid geworden op: 20 jan 2006, 14:05
- Locatie: Antwerpen
God is zo ver!
God is zo ver! - Ik kan hem niet bereiken
mijn bede rijst niet hoger dan die ster.
En hoger woont Hij dan de sterren prijken -
God is zo ver!
God is zo rijk!- Berooid met lege handen,
schuil 'k huiverend weg,een bedelkind gelijk.
Mijn haard is koud,reeds donkren de avondlanden.
God is zo rijk!
God is zo groot! - In blauwe hemelzalen
schalt engelenzang,maar dringt geen kreet van nood.
Hoe zal Hij zien mijn droef en eenzaam dwalen?
God is zo groot!
God is zo nabij! - Ik voel zijn adem waren
in 't wuivend woud,dat suizelt,vroom en blij.
Ik voel zijn adem huivren door mijn haren -
God is zo nabij!
Héléne Swarth
God is zo ver! - Ik kan hem niet bereiken
mijn bede rijst niet hoger dan die ster.
En hoger woont Hij dan de sterren prijken -
God is zo ver!
God is zo rijk!- Berooid met lege handen,
schuil 'k huiverend weg,een bedelkind gelijk.
Mijn haard is koud,reeds donkren de avondlanden.
God is zo rijk!
God is zo groot! - In blauwe hemelzalen
schalt engelenzang,maar dringt geen kreet van nood.
Hoe zal Hij zien mijn droef en eenzaam dwalen?
God is zo groot!
God is zo nabij! - Ik voel zijn adem waren
in 't wuivend woud,dat suizelt,vroom en blij.
Ik voel zijn adem huivren door mijn haren -
God is zo nabij!
Héléne Swarth
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Alter, dank u wel voor dit prachtige gebed.
Aan het Fonteintje te Koersel, met "Onze Lieve Vrouw aan de Staak"
voor meer uitleg
http://users.telenet.be/heemkundekoerse ... intje.html
Liefde gaf u duizend namen
Groot en edel, schoon en zoet,
Maar geen een die 't hart der Vlamen
Even hoog verblijden doet
Als de naam, o moedermaagd,
Die gij in ons landje draagt,
Schoner klinkt hij dan al d'and'ren:
Onze Lieve Vrouw van Vlaand'ren (bis).
Waar men ga langs Vlaamse wegen,
Oude hoeve, huis of tronk,
Komt men u, Maria, tegen,
Staat uw beeltenis te pronk,
Lacht ons toe uit lindegroen,
Bloemenkrans of blij festoen,
Moge 't nimmer dier verand'ren,
O gij Lieve Vrouw van Vlaand'ren (bis).
Blijf in 't Vlaamse harte tronen
Als de hoogste koningin
Als de beste moeder wonen
In elk Vlaamse huisgezin
Sta ons bij in alle nood
Nu en in het uur der dood
Ons, uw kind'ren, en ook d'and'ren
Liefste Lieve Vrouw van Vlaand'ren (bis)
August Cuppens, 1862-1924
Wilt U het lied graag beluisteren klik dan hierna:
http://youtu.be/mznQqTDyH7o
ria
Aan het Fonteintje te Koersel, met "Onze Lieve Vrouw aan de Staak"
voor meer uitleg
http://users.telenet.be/heemkundekoerse ... intje.html
Liefde gaf u duizend namen
Groot en edel, schoon en zoet,
Maar geen een die 't hart der Vlamen
Even hoog verblijden doet
Als de naam, o moedermaagd,
Die gij in ons landje draagt,
Schoner klinkt hij dan al d'and'ren:
Onze Lieve Vrouw van Vlaand'ren (bis).
Waar men ga langs Vlaamse wegen,
Oude hoeve, huis of tronk,
Komt men u, Maria, tegen,
Staat uw beeltenis te pronk,
Lacht ons toe uit lindegroen,
Bloemenkrans of blij festoen,
Moge 't nimmer dier verand'ren,
O gij Lieve Vrouw van Vlaand'ren (bis).
Blijf in 't Vlaamse harte tronen
Als de hoogste koningin
Als de beste moeder wonen
In elk Vlaamse huisgezin
Sta ons bij in alle nood
Nu en in het uur der dood
Ons, uw kind'ren, en ook d'and'ren
Liefste Lieve Vrouw van Vlaand'ren (bis)
August Cuppens, 1862-1924
Wilt U het lied graag beluisteren klik dan hierna:
http://youtu.be/mznQqTDyH7o
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
Robol - Lid geworden op: 25 dec 2004, 14:48
- Locatie: Beringen
Hallo Ria !
Dit kapelleke kennen we heel goed...
Ongeveer 25 jaar geleden schreef ik onderstaand gedichtje, de tekening is zelfs iets ouder...
mvg
Robbe
PS, August Cuppens was de neef van mijn grootmoeder Maria Cuppens...
Dit kapelleke kennen we heel goed...
Ongeveer 25 jaar geleden schreef ik onderstaand gedichtje, de tekening is zelfs iets ouder...
mvg
Robbe
PS, August Cuppens was de neef van mijn grootmoeder Maria Cuppens...
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
And you'll never walk alone...
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Op het einde van de meimaand:
Lieve Vrouwe van ons land,
Met uw kroon of sleep van kant,
En getorst door ruwe hand
Langs de vlakke wegen,
Lieve Vrouw langs beemd en gaard,
Lieve Vrouwke bij de haard,
Door geslachten vroom bewaard,
Schenk ons volk uw zegen.
Ave Maria, Ave Maria, Ave Maria.
Moeder die op Vlaandren waakt;
Van zover onz'heugnis raakt,
Al wat Vlaandrens grootheid maakt
Hebt gij ons gegeven:
Eenvoud, adel van gemoed,
Moederweelde, minnegloed,
Reinheid en de stille moed
Voor uw zoon te leven.
Ave Maria, Ave Maria, Ave Maria.
Gij hebt ons de vreê gebracht
Na zo meen'ge bange nacht:
Bij u vond ons volk de kracht
't Eigen huis te bouwen,
Lieve Vrouwe t'allen tijd
Blijve Vlaandren u gewijd,
In de zege als in de strijd,
In al vreugd en rouwen.
Ave Maria, Ave Maria, Ave Maria.
Moeder die ons Vlaandren mint,
Red uw dwaas en nukkig kind
Als 't op vreemde lusten zint:
Neem 't dan bij zijn handen,
Trek het weerom op uw schoot,
Breek het uwe liefd'als brood,
Dat het groeie sterk en groot,
Schoonst onder de landen.
Ave Maria, Ave Maria, Ave Maria
ria
Lieve Vrouwe van ons land,
Met uw kroon of sleep van kant,
En getorst door ruwe hand
Langs de vlakke wegen,
Lieve Vrouw langs beemd en gaard,
Lieve Vrouwke bij de haard,
Door geslachten vroom bewaard,
Schenk ons volk uw zegen.
Ave Maria, Ave Maria, Ave Maria.
Moeder die op Vlaandren waakt;
Van zover onz'heugnis raakt,
Al wat Vlaandrens grootheid maakt
Hebt gij ons gegeven:
Eenvoud, adel van gemoed,
Moederweelde, minnegloed,
Reinheid en de stille moed
Voor uw zoon te leven.
Ave Maria, Ave Maria, Ave Maria.
Gij hebt ons de vreê gebracht
Na zo meen'ge bange nacht:
Bij u vond ons volk de kracht
't Eigen huis te bouwen,
Lieve Vrouwe t'allen tijd
Blijve Vlaandren u gewijd,
In de zege als in de strijd,
In al vreugd en rouwen.
Ave Maria, Ave Maria, Ave Maria.
Moeder die ons Vlaandren mint,
Red uw dwaas en nukkig kind
Als 't op vreemde lusten zint:
Neem 't dan bij zijn handen,
Trek het weerom op uw schoot,
Breek het uwe liefd'als brood,
Dat het groeie sterk en groot,
Schoonst onder de landen.
Ave Maria, Ave Maria, Ave Maria
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Hemelvaart.
“Jullie weten toch”, zei Hij
“dat ik terugkeer naar mijn Vader,
naar mijn en jullie Vader,
om voor ieder een plaats te bereiden.”
Vanaf het begin en drie jaar lang
hadden zij Hem overal gevolgd.
Hij had hen “vrienden” genoemd en
hen alles geleerd wat zij nodig hadden.
Zij waren erbij toen Hij wonderen verrichtte;
lammen liet opstaan, blinden deed zien,
kwade geesten uitdreef en melaatsen genas,
maar ook toen Hij zonden vergaf.
Zij hadden de massa meegemaakt
die hem volgde en toejuichte,
Maar ook de massa die schreeuwde
“aan het kruis met hem”.
Maar had Hij niet beloofd dat Hij
na drie dagen zou verrijzen?
En zo geschiedde, die eerste dag
van de week; leeg was het graf.
Hij verscheen aan hen, stralend
als de dageraad, alleen de littekens
van de nagels in Zijn heilig Lichaam
en de lanssteek in Zijn zijde.
Niet één maar meerdere keren
verscheen Hij hen, hij at met hen
en brak het brood, zoals Hij deed
op die avond voor Zijn lijden.
Nu was de tijd van afscheid gekomen,
“ik zal jullie niet alleen achterlaten”
beloofde Hij, “maar een Helper zenden,
'de geest van Waarheid', 'de Heilige Geest'.
“Hij zal jullie sterk maken, onbevreesd,
om van Mij te getuigen, en om de
Blijde Boodschap uit te dragen,
tot aan het einde van de wereld.”
Hierna werd Hij ontrokken aan hun ogen,
een gouden wolk omhulde Hem.
Wat hun ogen hadden gezien stond
voor immer gebeiteld in hun hart.
Zij werden Zijn onbevreesde getuigen.
Velen moesten het met hun leven bekopen
toen, NU, doorheen de eeuwen
en dit tot aan het einde van de tijden.
Altijd zullen mensen over Hem getuigen,
dat Hij leeft en ook wij geroepen zijn
tot eeuwig leven, samen met Hem.
ria – 30 mei 2011
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Misschien zijn de meeste onder U verwonderd als ik schrijf (getuig),
dat ik Jezus liefheb. Dat er warmte is, genegenheid en dankbaarheid
in mijn hart, terwijl ik dit schrijf.
Soms kan je Zijn aanwezigheid echt ervaren, zoals dat ook kan bij
een geliefde die is heengegaan.
Als kind leerde ik over de "strijdende, de lijdende en de zegenvierende Kerk"
Daarin werd uitgelegd dat wij allemaal samen, hierbeneden en daarboven
deel uitmaken van diezelfde Kerk en dat wij in en door Jezus met elkaar
verbonden zijn. Ik heb dat nooit uit het oog verloren, maar pas de laatste
tijd komt die gedachte mij meer in de geest. ( de vrucht van Pinksteren?)
Sommige dierbare vrienden zijn ernstig ziek, voor enkele onder hen nadert
de tijd van afscheid. Dan ben je meer met dit gegeven bezig.
Dan is het ook tijd om voor hen te bidden, opdat zij Gods wil over hun leven
(en dood) zouden aanvaarden.
Ik hoop als mijn tijd gekomen is, dat anderen dit ook voor mij zullen doen.
De zegenvierende Kerk, dat zijn zij, die reeds hun einddoel, de Hemel
hebben bereikt. Zij delen in Gods eeuwige liefde en vreugde.
Wij kunnen ons dit niet voorstellen, maar Jezus heeft ons beloofd dat Hij
bij zijn terugkeer naar de Vader, een plaats voor ons zou bereiden.
Als wij van Hem houden, en door Hem van de Vader, als wij Zijn geboden
onderhouden, dan hebben wij niets te vrezen.
Het grootste gebod is dit van de Liefde. Hoe heeft hij dit weer uitgelegd?
"Wat ge voor de minsten van de mijnen hebt gedaan,
dat hebt ge voor Mij gedaan.
Maar wat ge niet voor deze kleinen hebt gedaan, (wat ge hebt nagelaten
te doen,) dat hebt ge ook niet voor Mij gedaan. en dan die harde woorden,
''ga weg uit mijn ogen....naar het eeuwige vuur". Mt. 25: 40-46
Een goede vriend priester, 80 jaar "jong" bidt tijdens de Eucharistieviering
steeds dezelfde schuldbelijdenis. Hij zegt: "Laten wij vergiffenis vragen
voor onze zonden van zwakheid, maar vooral voor onze zonden van
verzuim.
Ik vind dit zo bijzonder en ook dat hij na de Consecratie steeds de kelk met
het Bloed van Christus aan zijn hart drukt.
Het zijn niet enkel symbolen, maar het is de LEVENDE Christus, die onder
ons is. En nu Pinksteren nadert, en op Zijn woord de Heilige Geest zal neer-
dalen is het misschien de geschikte moment om eens na te denken over
ons eigen leven, onze liefde tot God en tot onze medemens.
Ik weet niet of het bij U ook het geval is, maar hoe ouder ik word, des te
meer ik nadenk over mijn leven en over mijn dood.
Zei Jezus niet, "wees waakzaam, want ge kent dag noch uur."
Vergalt dit niet mijn leven van nu? Neen, wel integendeel.
Bent U ook niet tevreden als U grote kuis gedaan hebt in uw huis,
uw wagen of garage? Als alles weer blinkt en de rommel is verdwenen.
Zo ervaar ik dat ook in mijn leven, de rommel af en toe opruimen,
bv. door een goede biecht, of gesprek met een priester.
Mijn hart en ziel zuiveren van alles wat onrein is.
Dat komt ook mijn lichaam en mijn gezondheid tengoede.
Zalig Pinksterfeest
ria
dat ik Jezus liefheb. Dat er warmte is, genegenheid en dankbaarheid
in mijn hart, terwijl ik dit schrijf.
Soms kan je Zijn aanwezigheid echt ervaren, zoals dat ook kan bij
een geliefde die is heengegaan.
Als kind leerde ik over de "strijdende, de lijdende en de zegenvierende Kerk"
Daarin werd uitgelegd dat wij allemaal samen, hierbeneden en daarboven
deel uitmaken van diezelfde Kerk en dat wij in en door Jezus met elkaar
verbonden zijn. Ik heb dat nooit uit het oog verloren, maar pas de laatste
tijd komt die gedachte mij meer in de geest. ( de vrucht van Pinksteren?)
Sommige dierbare vrienden zijn ernstig ziek, voor enkele onder hen nadert
de tijd van afscheid. Dan ben je meer met dit gegeven bezig.
Dan is het ook tijd om voor hen te bidden, opdat zij Gods wil over hun leven
(en dood) zouden aanvaarden.
Ik hoop als mijn tijd gekomen is, dat anderen dit ook voor mij zullen doen.
De zegenvierende Kerk, dat zijn zij, die reeds hun einddoel, de Hemel
hebben bereikt. Zij delen in Gods eeuwige liefde en vreugde.
Wij kunnen ons dit niet voorstellen, maar Jezus heeft ons beloofd dat Hij
bij zijn terugkeer naar de Vader, een plaats voor ons zou bereiden.
Als wij van Hem houden, en door Hem van de Vader, als wij Zijn geboden
onderhouden, dan hebben wij niets te vrezen.
Het grootste gebod is dit van de Liefde. Hoe heeft hij dit weer uitgelegd?
"Wat ge voor de minsten van de mijnen hebt gedaan,
dat hebt ge voor Mij gedaan.
Maar wat ge niet voor deze kleinen hebt gedaan, (wat ge hebt nagelaten
te doen,) dat hebt ge ook niet voor Mij gedaan. en dan die harde woorden,
''ga weg uit mijn ogen....naar het eeuwige vuur". Mt. 25: 40-46
Een goede vriend priester, 80 jaar "jong" bidt tijdens de Eucharistieviering
steeds dezelfde schuldbelijdenis. Hij zegt: "Laten wij vergiffenis vragen
voor onze zonden van zwakheid, maar vooral voor onze zonden van
verzuim.
Ik vind dit zo bijzonder en ook dat hij na de Consecratie steeds de kelk met
het Bloed van Christus aan zijn hart drukt.
Het zijn niet enkel symbolen, maar het is de LEVENDE Christus, die onder
ons is. En nu Pinksteren nadert, en op Zijn woord de Heilige Geest zal neer-
dalen is het misschien de geschikte moment om eens na te denken over
ons eigen leven, onze liefde tot God en tot onze medemens.
Ik weet niet of het bij U ook het geval is, maar hoe ouder ik word, des te
meer ik nadenk over mijn leven en over mijn dood.
Zei Jezus niet, "wees waakzaam, want ge kent dag noch uur."
Vergalt dit niet mijn leven van nu? Neen, wel integendeel.
Bent U ook niet tevreden als U grote kuis gedaan hebt in uw huis,
uw wagen of garage? Als alles weer blinkt en de rommel is verdwenen.
Zo ervaar ik dat ook in mijn leven, de rommel af en toe opruimen,
bv. door een goede biecht, of gesprek met een priester.
Mijn hart en ziel zuiveren van alles wat onrein is.
Dat komt ook mijn lichaam en mijn gezondheid tengoede.
Zalig Pinksterfeest
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
