de tijd van toen 70+ /TE BEWAREN

Goeiedag,

Spiksin, ge hebt mij door, ik hou van complimentjes, ze fleuren me op, maken mijn dag goed, enz. enz.. Dat ik er nu echt naar op zoek ga, ach ja, misschien wel, ik weet het niet. Maar ik denk dat alle mensen een complimentje al eens echt nodig hebben, broodnodig...... soms moet men er bewust voor op zoek gaan, mits zelf links en rechts complimentjes aan anderen uit te strooien.
------
Maar terzake naar de tijd van vroeger.
Sorry dat ik onderbreek, ik ga eerst een wandelingske maken, zelfs iets eten en den hond ook iet geven. En ik weet niet hoe ik dit ondertusen kan bewaren, dus stuur ik dit maar op.
Tot seffes. Amedee.

Belangrijk bericht

Onrustwekkende verdwijning

Op Zaterdag 11 Juni 2011 omstreeks het middaguur
ging de heer Amadee uit Zoersel een wandeling maken,
en sedertdien is hij niet weergekeerd.

Wie inlichtingen kan verstrekken omtrent de vermiste
persoon,gelieve deze hier kenbaar te maken.

Hij is op zoek naar complimentjes maar kwam Trapist tegen daar in Westmalle

Geduld jongens, ! !
Hij zal wel boven water komen.
Bij ons zeggen we; ge moetj ma ni opjoege joeng.

Hey de mannen,

Wees maar gerust, ik ben boven water, ik ben er nog niet eens onder geweest.
Maar ja, "seffes" kan bij mij heel lang duren. Ge moet u daar niet ongerust over maken. Daar valt nog weinig aan te verbeteren.
Op een mooie pinksterdag, als het even kon,
Op een mooie pinksterdag, samen in de zon.

Ik ga voort, zoals gezegd.
... maar heddal eens gezien hoe laat 't allis.
't zal voor morgen zijn.
amadee.
----------------
Toch bedankt voor jullie zorgelijke belangstellig.

Goeiedag,

Dus,
Ik woonde destijds in Merksem, in de Van Straelenlei, de trouwe klanten van dit onderonsje weten dat, en daar zou ik willen over vertellen. Niet zozeer over de straat of over Merksem op zich, maar over de bewoners, gewone mensen, van hetzelfde kaliber als de mensen van de Westhoek tot aan de maasvallei, met inbegrip van het Pajottenland en de Seefhoek.
Doe dus maar of dagge thuis zijt zeggen ze bij ons.
Destijds, dat betekent voor mij: de periode voor en na de oorlog 40-45.
Naast ons woonde Van Kuyk, begrafenisondernemer en duivenmelker, en schuin over ons de coiffeur Sassen. Met de oudste zoon heb ik koqrt na de oorlog een toerke door Zwitserland gedaan, met autostop en in jeugdherbergen, dat was toen populair en voor ons betaalbaar.
Vlak over ons stond een huis dat alternatief bewoond werd door een
bijzondere familie Goris en door een spaanse familie Mazden die voor de spaanse burgeroorlog was daar gaan lopen. Naast ons hadden we dan een
eerder luguber geval en een huis verder stond een winkeltje met twee vitrientjes, en daar huisde onder meer de voddenman Bram..
Dat is maar een droge opsomming van geburen, maar er valt van elk van die bewonezrs iets speciaals van te vertellen....
Nu zou ik hulp willen vragen. Ik zou willen pauseren en iets gaan eten, maar hoe moet ik dat nu doen. Kan ik het voorgaande ergens opzij zetten, om dan later voort te schrijven???? Kan dat en hoe moet ge dat doen???
WIE WEEI DAT ???
Voorzichtigheidshalve ga ik het voorgaande maar opsturen, anders gebeurt er allicht iets en dan moet ik met heel den boel opnieuw beginnen; zoveel is het misschien niet waard maar allee... als we maar gezond zijn.

wordt vervolgd.

dag.
-----------------------------
Om tijd te winnen is er vandaag geen onderschrift.

Hé Amadee,
Misschien het volgende;
Selecteren naam geven en opslaan.
Later het document ophalen, selecteren, kopieren
en op het nieuw bericht plakken.

Goeie nacht,

Ik heb hier tot een stuk in de nacht zitten schrijven, mijn geheugen in sierlijkevolzinnen op het scherm gezet.
Ik ben absoluut zeker dat ik op het vakje OK hebgedrukt ....

Alles weg. Ik kan morgen opnieuw beginnen.

saluit zenne.

Amadee , is die Mac van jou een laptop ? Als zo is moet ge het meebrengen naar de volgende samenkomst .

Ik heb ook gesukkeld met die berichten , het is eigenlijk ook niet zo eenvoudig .
Eerst leren selecteren dan rechtermuisknop klikken om te copyeren , ik zet het dan in " Word " ( plakken ) waar ik het later terug haal .
Proberen maar maat , 't komt wel goed

Greetz uit Merxem

Natuurlijk ook de andere jongens !!!

ps Amadee , niet te snel naar OK , beter eerst naar " voorbeeld " , dan OK
OK

Goeiedag,

Alterego, 14 juli heb ik genoteerd.

Ik ga voort met de mensen uit mijn straat.
Recht over ons woonde gedurende een tijdje de familie Goris.
Vader Goris zag ik soms als hij aan de voordeur kwal. Hij had altijd een zonneklep aan, een met een donker blauwe klep. Ook als er heelemaal geen zon was. Mijn zusters - die al eens bij Goris binnen kwamen, zat vader Goris bijna altijd in boeken te lezen en te snuren; die klep beschermde hem dan tegen het felle licht van een straffe lamp.
Moeder Goris was de zuster van Anton van de Velde, zeer bekend als schrijver-inrichter-regisseur van massatoneel-uitvoeringen met grote podia met verschillende niveaus, zoals Lucifer van Joost van de Vondel en het leven en lijden van Jezus Christus. Dat gebeurde dan o.a. in het Sportpaleis, en ook ne keer op het Sint-Franciscusplein; ik was toen een apostel, maar ben vergeten welke apostel alsmede het zinnetje van vier woorden dat ik moest zeggen.
Dan was er nog Karel Goris, één van die steengoede redacteurs-reporters-
nieuwslezers die we toen hadden op de radio. (Karel Goris, niet Jan-Albert). Er was ook een pater zo te zien van een strenge orde, een bruine met blote voeten.
De rest van de familie was allemaal wel iets, voorzitster van de vrouwengilde of iets van die strekking. Alleen de jongste, Simonne, die was een stuk ouder dan ik, we kenden mekaar en zij werkte ook op de Solo.

Twee huizen naast ons, de andere kant van Van Kuyk, daar was een klein winkelhuis met 2 vitrientjes. Daar hebben verschillende mensen in gewoond, onder meer Bram, de voddenboer. De voddenboer zag er uit en deed zoals men van een goeie voddenboer mag verwachten maar hij had een dochter, althans denk ik dat het zijn dochter was, en dat was iets speciaal. In mijn gedachten typeerde ik ze als een zigeunerin uit een film, gedraaid in de poesta, struis, iets getaand, zittend op een paard naast John Wayne. Ze werd klaarblijkelijk belaagd door een valserik, die haar achtervolgde.
Ze had achtervolgingswijze of hoe heet dat nog. Ik heb ze dikwijls zien gaan van bij haar thuis naar de Bredabaan, zowat 50 m. Op dat stuk draaide ze zich gegarandeerd minstens 5 maal heelemaal om, om naar achter te kijken.

Over de andere buren heb pk het nen andere keer.
En nu ga ik dit opsturen. Als het lukt zult ge het wel zien zeker hé.

Eerst nog een woordje om te sluiten.

Dank voor uw aandacht en tot later.
amadee.

Amadee,

Uw komst op 14 Juli naar Merksem is genoteerd.

Ik heb met veel belangstelling je posting gelezen,
en de beschrijving over je buren in de Van Straelenlei
kun je heel sappig brengen.

Ik wil wel even verduidelijken waar je schrijft;

...Dan was er nog Karel Goris, één van die steengoede redacteurs-reporters-
nieuwslezers die we toen hadden op de radio. (Karel Goris, niet Jan-Albert)...

Die Jan Albert Goris,jarenlang correspondent voor de BRT in
Amerika,namelijk 'De stem uit Amerika' genoemd,dat was
de schrijver Marnix Gijsen,die onder de schuilnaam
Dr.Jan-Albert Goris als dusdanig fungeerde.

Hopelijk brei je nog 'n vervolg aan je verhaal Amadee.

Groetjes,

Alterego

Toffe foto Alterego , Gaston is dan ook STROBOER he

14 july OK voor mij !

Doe ne sjaal aan en blijf uit de trek

Amadee , denk nog eens na over de voddeman van de Van Stralenlei want in mijn herinnering was die aan de kant van de Sassen een huis of drie voor de Bredabaan en ik geloof dat we hem " den ezel " noemden ?

Goeiedag,

Spiksin, ge hebt gelijk. Maar in dat winkeltje hebben meerdere families gewoond, afzonderlijk natuurlijk, maar wanneer precies, dat is wat anders.
En daar was den Bram bij, een horlogemaker (Willekens), een winkel genaamd "de Cooperatieve", een ander klein winkeltje, en nog anderen.
Wanneer juist weet ik niet, maar Bram heb ik ook nog weten wonen aan den overkant van de straat vlak tegenover het winkeltje.

Dat laatste klein winkelte, na den oorlog, heb ik nog gekend. Ik moest er al eens iets gaan halen. Een kleinigheid want veel hadden ze er niet, ik weet niet of er wel kaas of hesp was. Het verliep er altijd op dezelfde manier, zomer of winter, er stond zelden volk in de winkel. Achter den toog stond de Gust. In een grijze schort en met een beate glimlach.
"Wat zal het zijn.". Ik moest iets eenvoudig hebben, maar het maakte niets uit of ik een doos koekjes, 5 eieren, of een blik erwten moest hebben, de Gust zei voor zover ik weet altijd: "ik zal ons Julia eens gaan roepen". Want hij kon gewoonweg niet bedienen, de brave man kon niet lezen of rekenen, ik weet niet of hij eigenlijk wel iets meer kon dan zijn Julia te gaan roepen.

Dat winkeltje is niet lang gebleven; er waren genoeg winkels in de geburen.
Jaren later kwam ik toevallig in de Houthulststraat langs een klein winkeltje. Er was geen volk en binnen zag ik iemand achter den toog staan, in grijze schort. Ik heb er nog spijt van dat ik niet eens even binnen ben geweest voor een blikje erwten.
`
Ik herlees alleen mijn gewrocht, als het al opgestuurd is, met al zijn fouten en stommiteiten, ik weet het, slim is het niet, maar als ge oud wordt is het moeilijk om nog iets te verbeteren, ge moet er mee leren leven.

Alterego.. Jan Albert Goris was de échte naam van de correspondent uit Amerika, Marnix Goris was zijn pseudoniem als schrijver en dichter, en niet omgekeerd.
Tot de volgende keer;

Àmedee.

-----------------

Niets is zo eerlijk verdeeld als verstand iedereen denkt er genoeg van te hebben
(uit de Roets)