Gisteren overleden

[mammie 48]

Dag Fabieke,

Ik ben blij voor jou dat de familieleden van je man contact opgenomen hebben. Maar weet dat het voor die mensen ook moeilijk is, ze weten meestal niet wat te zeggen tegen jou, ik heb het zelf meegemaakt.
't is goed wat je beslist hebt : eens een daagje uit je muren. Als dat je boeit, ga eens op museumbezoek en iets lekkers eten. 't zal je gedachten verzetten, eens aan iets anders denken.

Heb je nog geen eigen vriendenkring? Als je dat hebt, verwaarloos ze niet. Als je nog geen hebt, probeer de volgende weken, via het werk of een of andere vereniging toch mensen te hebben waarop je kunt rekenen als je eens een mindere goede moment hebt. Ik hing soms 's avonds uren aan de telefoon, ik had daar nood aan.

Geniet een beetje van je week end, volgende week komen er moeilijke dagen, je vrienden van Seniorennet zullen je steunen.

Lieve groenten, Nicole

[falcon1]

Fabieke,

wat Mammie schrijft is heel juist.
Sluit je nu niet op, probeer wat ontspanning te krijgen. Nu, ik hoop dat het je lukt... Want je zal nog dikwijls erg verdrietig zijn... vooral omdat je nu opeens alles alleen moet doen. Hopelijk lukt het je.

Gelukkig heeft de familie van je man nog nauwe banden met je... Ik ken ze niet, maar meestal hebben zij ook nog veel verdriet te verwerken... en lukt een echte emotionele ontlading daar moeilijk. Hopelijk heb ik het mis.

Ben wel erg benieuwd hoe je dag verlopen is.... niet gemakkelijk denk ik...

Veel sterkte en moed...

Liefs,

Veertje & Falcon

[SDW]

-

FABIEKE onze DEELNEMING

We wensen je VEEL STERKTE

Laat u niet ontmoedigen er ligt nog een toekomst voor U

Wij zelf hebben hiermede geen ervaring...........MAAR een aantal

SENIOREN kunnen hun ervaring hier toelichten

Zal u het nodig vind kom ons dan maar even vertellen

over uw ervaringen !!!


BLIJF niet in uw HOEKJE ZITTEN....zag reeds dat je even op stap

ging...doe zo voort

[falcon1]

Fabieke dit spreukje speciaal voor jou...

En als ik doodga, huil maar niet
Ik ben niet echt dood, moet je weten
Het is de heimwee die ik achterliet
Dood ben ik pas, als jij die bent vergeten…

Als ik doodga, treur maar niet
Ik ben niet echt weg, moet je weten
’t is het verlangen dat ik achterliet
dood ben ik pas, als jij dat bent vergeten…

En als ik doodga, huil maar niet
Ik ben niet echt weg, moet je weten
’t is maar een lichaam dat ik achterliet
dood ben ik pas, als jij me bent vergeten……

Ik hoop dat het je vandaag een beetje gelukt is...

[fabieke]

Dag allemaal,
Bedankt voor jullie steunberichtjes ! Het zijn geen algemene berichtjes maar persoonlijk gericht dat maakt het zo fijn. Ja, vandaag een dagje op stap, broodje gaan eten in het centrum dan naar de cinema geweest, museum bezocht met schilderijen en dan lekker en niet duur warm gaan eten. In de stad heb ik wel schrik dat ik een bekende zou tegenkomen en dan in volle stadscentrum een kwartiertje ga staan wenen, gek hé. Hoezeer ik me ook tracht te ontspannen, regelmatig duiken er flitsen op over mijn man, wat we deden, zijn laatste dagen en dit terwijl ik tv kijk of in de cinema zit en dan krijg ik het heel moeilijk. Ik had een kleine vriendenkring voor ik mijn man leerde kennen maar ik heb daar geen contact meer mee tijdens onze relatie en huwelijk. Samen hadden wij vrienden maar die contacten waren niet regelmatig, het zijn mensen met hun eigen leven en problemen en ik ga daar niet aan de bel hangen. Ik weet wel dat ik nu terug een eigen vriendenkring moet opstarten, ik doe erg graag natuurwandelingen en daar zijn ook mensen die alleen zijn. Ik ben redelijk sociaal en praat met iedereen dus dat moet lukken. Voor ik mijn man leerde kennen was ik ook 15 jaar alleen dus aan zelfstandigheid ontbreekt het niet. Nu is het de kwade overgang van samen gelukkig zijn naar terug alleen zijn.
Morgen kuisdag want dat is weken geleden, ik ging werken en daarna naar het ziekenhuis tot laat op de avond, dan het overlijden met dagen alles regelen dus voor poetsen was geen tijd en ik poets graag dus dat valt mee.
Dag lieve mensen, erg blij met jullie berichtjes,
Tot een van de dagen,
Fabieke

[falcon1]

Fabieke,

fijn te horen dat je er toch effe op uit was.
Tja, die huilbuien... die zullen nog regelmatig komen. die komen echt heel onverwacht... Je denkt soms dat je sterk bent, en dan opeens... dan overvalt het je....
Maar wees gerust, je ventje zal over je waken de komende dagen.
Voor mij waren het vooral de avonden en zeker de nachten die niet te dragen waren... Daar heb ik vanalles moeten voor uitvinden om die door te geraken....

Nu, ik hoop dat het je zal lukken om sterk te blijven... maar schrijf het hier neer als het niet zo is. We zullen trachten om je te helpen...

Veertje & Falcon

[falcon1]

Fabieke,

we komen je nog een fijne zondag wensen.

Veertje & Falcon

[Oma-C]

Dag fabieke,
Nog even een sterkte-knuffelke,
Mooi wat falcon en de anderen hier schrijven: zo is het nu eenmaal.
Mensen die het meemaakten begrijpen hoe jij je voelt.
Het leven gaat verder, je kan het niet tegenhouden
Met vallen en opstaan kom je eroverheen,
en vergeet niet dat het veel tijd kan vragen.
De ene dag gaat wat beter dan de andere, maar dat is normaal.
Neem de dagen zoals ze komen en zoek wat verstrooiïng
dat doet deugd, je ben niet alleen, hier kan je altijd een
steuntje en een klapke vinden, Veel sterkte
Schrijf het hier maar van je af!

[falcon1]

Fabieke,

ik hoop dat je vandaag een rustige dag hebt gehad en dat je wat werd opgevangen door vrienden en kennissen....
Hopelijk toch nog een rustige nacht..
We leven met je mee, zeker de volgende dagen!

Veertje & Falcon

[nieuwe bever]

Beste Fabieke,

Ik ken je niet maar ik wil toch ook mijn steun betuigen want ik leef met je mee in deze moeilijke dagen. Hier op sennet vind je steeds een luisterend oor.
Lieve groetjes

[fabieke]

Bedankt allemaal, Falcon1, Oma-C, SDW en nieuwe bever,
Gisteren hele dag gekuist en daarna kort terrasje. Vandaag super-vermoeid, op emotioneel gebied dan, een gevoel dat ik 24 uren zou kunnen slapen. Na die dagen van alles regelen en belopen is alles nu in orde voor de uitvaart morgen en heb nu een klopke (zeggen ze hier in Antwerpen, dipje van vermoeidheid). Rest van de week nog veel belopen en volgende week laatste week vakantie en wanneer het weer het toelaat dan ga ik af en toe op stap want heb de laatste 6 maanden nog geen verzetje gehad. Trein op dat doe ik graag.
Dikke knuffel allemaal, duim voor mij voor morgen want dit wordt een vreselijke dag, denk ik, maar misschien veel steun van alle aanwezigen en achteraf een goed gevoel ...
Fabieke

[falcon1]

Fabieke,

we zullen zeker voor je duimen worden om morge, met vele anderen volwaardig afscheid te nemen van je lieve man!
Ik ga nu wel iets vertellen wat de anderen hier wel zullen beamen... verzorg jezelf goed... Fijn dat je er regelmatig tussenuit wil. Maar ik vrees dat je toch nog heel wat te verwerken zal hebben de komende weken/maanden...
Vergeet niet dat je lieve man, er steeds zal zijn om je te helpen en te steunen... en op een dag zal je rust vinden, dan heeft hij zijn taak tegenover jou volbracht...
Je hebt het hiet zelf geschreven dacht ik... het is nu een gote wonde die geslagen is... en ze zal genezen... maar het zal altijd een litteken blijven!
Nog veel sterkte voor morgen... we zullen in gedachte bij je zijn...

Veertje & Falcon

[fabieke]

Bedankt, Falcon1, voor je berichtjes en omdat je er bent. Ik weet het, het zal de komende weken/maanden niet gemakkelijk zijn. Op elke plek, bij elk voorwerp, heb ik een herinnering en dat zal blijven. Mijn man was vriendelijk, zeer behulpzaam en geduldig en hij had één levensmotto 'hou altijd je woord dat je gegeven hebt', mensen houden niet dikwijls hun woord in deze tijd, hij wel, altijd.
Ga nu onder wol en kom hier zeker deze week nog wel terug.
Slaapwel,
Fabieke

[SDW]

-

STERKTE

We denken aan JOU FABIEKE

[falcon1]

Fabieke,

veel sterkte voor deze moeilijke dag...



Veertje & Falcon