We gaan verder nu, ik liep dus door de straatjes van Rome,op weg naar Bruno.
Dra was er geen noodzaak meer om nog te rennen. Met nu en dan achterom te kijken,had ik gezien dat de laatste kardinaal die me nog op de hielen zat, plotseling was ineengezakt en tegen de grond smakte.
Waarschijnlijk een hartaanval.Toen ik op mijn stappen terugkeerde om poolshoogte nemen, zag ik dat er geen hulp meer kon baten.
Hij was naar zijn schepper teruggekeerd. Dat is geen uitdrukking van mij, dat heb ik eens op een doodsprentje gelezen. Hoewel dat weer zoiets is dat ik niet zo best begrijp. Ik dacht altijd dat de schepper de natuurlijke vader was, die met zijn stift het grondplan tekent bij de moeder? Maar ja, er is zoveel dat ik niet begrijp...
Laat het een les zijn voor alle senioren, dat ze niet onvoorbereid aan een marathon beginnen! Neem liever het openbaar vervoer, of de fiets als je sportief wilt zijn. Maar rij dan wel op het fietspad, en vermijdt om door afsluitingen en hagen te rijden. Hoe kwam dat Kwezel, dat je door die haag bent gegaan? Plotseling voorband gesprongen, of moeten uitwijken voor een konijntje? Dan zal het naar alle waarschijnlijkheid wel de paashaas geweest zijn die daar rondhuppelde. In dat jaargetijde huppelt die gewoonlijk rond. Weeral iets dat ik niet begrijp, het begint al vervelend te worden. Hoe kan het dat een paashaas eieren legt, en dan nog van chocolade?
Alleen vogels leggen toch eieren? Nietwaar dus, ook een krokodil legt eieren, hoewel niet van chocola. Maar een alligator kan je toch niet vergelijken met een paashaas nietwaar? Ze lopen allebei op 4 poten, de één al wat sneller dan de andere, maar daar houdt elke overeenkomst op.
Ik heb trouwens ook een fiets gehad. Gehad zeg ik, want hij is gestolen.
Op de Antwerpse Groenplaats. Nochtans vastgelegd met een hangslot, met slot en alles gepikt. Het was een mooie fiets, uitgerust met zo'n computertje erop om de bloeddruk te meten als je aan het rijden bent, en
met 21 versnellingen! 18 vooruit en 3 achteruit...
Ik had Bruno zijn adres, maar was er nog nooit geweest. Ik keek dan ook mijn ogen uit, toen ik in zijn straat kwam. Zo'n raar huis had ik nog nooit gezien! Het is maar een éénsgezinswoning, maar telt 15 verdiepingen, en in elke verdieping zit een voordeur!!!
Welke idiote architect bouwt nu zoiets?
Bruno opent de deur. "Ciao Gigi, da quanto tempo non l'ho vista, come stai, uomo sabbia?" "Ja Broeno, voor jou hetzelfde"
Je moet ze nooit de indruk geven dat je ze volledig begrijpt. Dan beginnen ze te ratelen en versta je er inderdaad geen bal meer van.
En dat heeft zo zijn voordelen. Wij waren eens op een markt in Italië, en mijn vrouw is nogal een lanterfanter op dat gebied. Aan een kraampje alles vastnemen en keuren, de mannen zullen me wel begrijpen.
En dan doorgaan zonder iets te kopen. Enfin, die marktkramer hadt ons tegen mekaar horen spreken in het vlaams, en hij nam voetstoots aan dat we hem toch niet begrepen. Die paste de toeristen in het algemeen, mijn eega in het bijzonder, even een kleedje.
Beleefd als ik altijd ben, liet ik hem eerst rustig zijn gal uitspuwen, en gaf dan te kennen dat ik hem begrepen had. Ik heb daarna nog nooit iemand zo snel zo dieprood zien worden!
Ik zei dus Broeno, omdat een Italiaan een u uitspreekt als een oe, en een oe als een eu (maar kort, zoals in het Engelse sir).Waarom ze dat doen weet ik ook niet, maar het is wel raar soms. We hebben toch een goede voetballer gehadt, Ludo Coeck. Die speelde op het laatste bij Inter Milan.
Als een Italiaan zijn naam uitsprak, dacht ik dat ze het over iemand anders hadden, Loedo Keuk...
Ik vertelde Bruno over de kardinalen die achter mij aanzaten, maar daar deedt hij nogal minachtend over. "Er lopen hier meer kardinalen rond dan andere mensen, en het zijn allemaal ouwe venten, ze zullen die ene niet eens missen." Als ik dan tegenwerp dat die ene toch heel lang achter mij hadt aangezeten, zei hij" Dan zal die wel goed onder de drugs hebben gezeten, want de verzorger van de Italiaanse renners komt regelmatig in het paleis. Nee, je moet veel meer bevreesd zijn voor een nieuwe sekte die kortelings opgericht is, en al vele leden telt. De ridders van het Rode Kruis, hun sekteleider is Hugo,maar dat is ook alles dat we er van afweten"
Hij hadt al verschillende malen begerig naar de flessen Lacrimi Christi gekeken, en ik durfde al niet anders meer. Terwijl hij een fles opentrok kwam zijn vrouwtje binnen, een mooi en jong ding, veel jonger dan Bruno.
"Broeno, dat is toch Angela niet?" "Neen jong, die is dood, van het veertiende verdiep door de voordeur naar buiten gestapt, ze hebben haar van het voetpad moeten schrapen. Angela was trouwens de eerste niet, Silvia van het negende en Sophia van het twaalfde verdiep,zijn haar voorgegaan!" Allez hoe kan dat nu? "Ja, op een gegeven moment vergeten zij dat ze niet op de benedenverdieping zijn en patat..."
Terwijl ik hem verbouwereerd bekijk en vraag of hij dan niet beter die deuren laat dichtmaken, lacht hij "Het heeft ook zijn voordelen hoor, ik heb telkens een nieuw jong vrouwtje, na een rouwperiode van een drietal weken. Dat houdt me jong" Daar kan ik hem geen ongelijk in geven.
Alleen vind ik dat hij wat minder snel zou moeten drinken, hij schenkt telkens ook bij mij in.
Op een gegeven ogenblik zie ik Kwezel voorbijrijden, op een scooter.
Ik zie een gratis lift naar het vliegveld en storm buiten. Pardaf...
Het duurt langer om pardaf te typen dan het duurt om vanuit de eerste verdieping op het voetpad neer te smakken. Bruno hadt dus toch gelijk!
Been gebroken, rechterarm zwaar gekwetst, en inplaats achter op een scooter op weg naar het vliegveld, in een ambulance op weg naar het stedelijk hospitaal. Inplaats van tussen Festijnse Maagden, tussen oude nonnen met zo'n stijve, witte harde kap op. De meesten waren al ouder dan de paus. Zeker die mij mijn kommetje soep bracht, die beefde nog harder dan Koning Albert. Zodat ik op mijn buik en borst er nu nog wat brandwonden bij heb gekregen. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat ze misschien geen maagd meer zijn! Misschien kom ik dat nog te weten, ik heb nog zes weken de tijd, vooraleer ik hier buiten mag!
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !