ik dacht altijd... mij kan dit niet overkomen

lieve labores
ik kom je veel sterkte wensen
ja ik kan geloven alleen zonder jou man
knuffie van riekske
sterkte

Moge elke nieuwe dag
je troost schenken en
je herinneren aan
alle mooie momenten
samen

Moge dat je kracht geven
om zelf verder te gaan

Lieve groeten,
Pilipili

dag labores,

oprechte deelneming bij het heengaan van je lieve man ,
wens je veel sterkte en moed !


grts en knufff
iris

Riekske- pilipili-en Iris bedankt voor jullie schouderklopje
Mijn man zou fier zijn, als hij wist dat ik mij weer onder de mensen meng,
dus lieve mensen bedankt.
knuf.. Labores

Lieve Labores,

Hiermee wil ik je mijn innige deelneming bieden bij het overlijden van je geliefde echtgenoot.
Het zal heel moeilijk zijn verder te gaan zonder hem, maar je mag rekenen op de steun van de vele lotgenoten hier op de forum.
Ik heb het ook meegemaakt, het went nooit, maar hou je sterk en blijf bij de mensen komen, het zal je helpen.

Lieve groeten,

Nicole

Nicole dank je wel, ik hou mij vast aan mensen zoals jullie" lotgenoten"
vandaag was het een rotdag, als het aan mij lag ik bleef gans de dag in bed liggen, ik denk dikwijls " en nu... hoe moet het verder!"
liefs Labores

Dag labores,

Mijn oprechte medeleven bij dit zware verlies
Ik begrijp hoe moeilijk je het hebt, ik ben mijn man
ook verloren en mis hem nog elke dag,
ook al is het al bijna 20j geleden, hij was 54
Heel veel sterkte, en een warme knuffel.

Er is niemand...
die weten kan
hoeveel ik van je hou
Niemand …
die me troosten kan
in mijn verdriet om jou
Niemand …
die begrijpen kan
hoe vreselijk ik je mis
Niemand …
die beseffen kan
hoe groot die pijn wel is.
Men zegt dat het went Maar men zegt niet wanneer
Kom hier maar je verdriet neerpennen, er is altijd wel iemand
die je even virtueel kan troosten;
Veel Sterkte
Oma-C

Oma-c wat erg dat jij ook je man zo vroeg verloren hebt, ik kan dat niet vatten ,ik denk dat die pijn nooit meer over gaat.
knuf.. van Labores

Falcon 1 dank je wel voor jou troostende woorden.
Ik las daarjuist het verhaal van Angel4, haar verhaal is juist hetzelfde dan het mijne , alles begon ook verleden jaar in oktober, waarin hij zware aanvallen heeft gehad die ze in het zioekenhuis niet onder kontrole kregen,ik ben dan van s'middags tot s'avonds bij hem gebleven om hem mee te helpen verzorgen,hij heeft heel veel angstaanvallen gehad,en geloof mij dit is geen lachertje, als hij mij niet zag was hij in paniek, ik heb 2 maanden geleefd in het ziekenhuis, s'morgens met de bus heen en s'avonds naar huis terug, en toen ik thuis kwam viel ik als een blok in mijn bed.dit heeft zo'n 2 maanden geduurd, toen zouden ze hem ook in een home steken maar dit heb ik geweigerd en stond erop dat hij thuis kwam, ik heb daar heel erg voor moeten knokken, maar ik heb voet bij stuk gehouden.drie maanden heb ik hemzelf verzorgd met hulp van thuisverpleging,toen kreeg hij weer een zware aanval en viel hij in de comma...daar heeft hij 3 weken ingelegen, en ik ben dacht en nacht bij hem gebleven,toen hij ontwaakte was er een rust over hem heen gekomen maar had nog zware verzorging nodig, hij lag toen in gent voor mij was dit te ver we hebben hem dan na veel diskussies laten overbrengen naar een ziekenhuis dichterbij.we wisten ook al van de eerste keer dat hij terminaal ziek was... van toenaf was het altijd het een na het ander, ik heb toen : dossier nr... kamer nr... bed nr... afgesloten en hem thuis verder verzorgd en is hij wredig in zijn slaap overleden.
om 7 uur smorgens was ik bij hem en kwart na 7 is hij heengegaan.
Gisteren ben ik hem gaan bezoeken met mijn dochter en kleinkind, en toen werd ik rustig.
knuf...Labores
Als mijn brief te lang is "delete" maar.

Lieve Labores,
Ik ben Fabieke en stuurde mijn eerste berichtje onder 'gisteren overleden'. Mijn man overleed op 23 juli en ik begrijp goed wat je nu voelt. Ik kan je niet zeggen 'het zal wel beteren' want ik zit zoals jij met een pak verdriet dat me momenteel volledig opslorpt. Toch hebben je kinderen en je kleinkinderen een moeder en een grootmoeder nodig. We mogen ons gelukkig prijzen dat we zo'n mooie liefde hebben gekend, hé. De sociaal assistente van het ziekenhuis zei me 'mevrouw, ik ben jaloers op u want ik heb nog nooit een liefde gekend zoals u ze hebt gekend', ik schat de assistente zo'n jaar of 45-50. We moeten erdoor, Labores en het is waar wat die assistente zei, we mogen zeer gelukkig zijn dat we zo'n mooie liefde hebben gekend. Hoewel ik maar 57 jaar ben, ben ik nooit van plan om een andere relatie aan te gaan. Een goede vriendin om samen een uitstapje te maken zou welkom zijn maar een relatie wil ik niet meer beginnen. Ik zou teveel vergelijken.
Sterkte, Labores, ik zal jouw berichtjes in het oog houden en we zullen elkaar steunen. We hadden een hofke in Wachtebeke met kippen en we hebben alles moeten wegdoen door de ziekte en ik hield zoveel van mijn kippen ...

Falcon, ik ben blij voor jou dat je het geluk hebt terug gevonden met veertje, en dat je nog vele... vele jaren moogt samen zijn.
Fabieke mijn man is op 17 juli overleden. Dit weekend ben ik bij mijn dochter geweest in moerbeke, daar kun je mooie wandelingen doen, en daar heb ik toch van genoten, zij was mij komen halen omdat ik de neiging heb om 16.00 uur in mijn bed te kruipen en de deken over mij te trekken, ik weet het ik mag daar niet aan toegeven, maar ik vind de zin van mijn leven niet. Ik heb kinderen en kleinkinderen die mij heel veel steunen, en waar ik dankbaar voor ben, maar als iedereen weg is en de deur is dicht, glijd je toch weer weg in dat eng putteken, waar ikzelf moet zien uit te komen.
dag Fabieke hou je goed vandaag.
liefs Labores

Dag Labores,

Ik kom je eventjes gedaag zeggen en je een schouderklopke geven, want je hebt je nodig hé!
Ik zie dat je ook een vroege vogel bent, ik kan ook niet veel meer slapen sinds mijn man overleden is.
Ik ben gisteren ook gaan wandelen, maar alleen, kilometers aan een stuk. Ik ben dan gestopt op een terras waar ik veel bekende gezichten tegenkwam en een praatje kon doen. Als ik vertrok en zei "en nu mijn kilometertjes terug" zei een kennis : meisje je doet dat prachtig. Dat gaf me wel een goed gevoel, zie wel : niet bij de pakken blijven zitten.
Zet morgen een bloemetje bij je man's foto en laat een kaarsje branden, dat zal je goed doen.
Lieve groeten,
Nicole