ik dacht altijd... mij kan dit niet overkomen

[reline]

Labores,

Dat vieren van het einde van de vakantie en het begin van het schooljaar moet je zeker zo houden...dat is iets heel belangrijks voor jou familie...

Bij ons wordt er ook heel wat afgevierd....niks speciaals hoor.....gewoon het samenzijn met zijn allen telt!

Het gaat voor jou heel belangrijk zijn om op deze dag, net als vorige jaren, met zijn allen samen te zijn.....er gaan emotionele momenten zijn, je gaat er misschien even tegenop zien, maar het weten dat je met de ganse familie een warme groep gaat vormen met in jullie midden Guido, ga je nooit vergeten.

Ik denk dat het pas echt moeilijk voor jou zou zijn als de dag niet moest doorgaan...dan pas ga je prakkizeren en denken....

Dat doopfeest gaat bij ons door...wij hebben de plaats..in de tuin of binnen en ook voldoende gerief...
De kinderen zorgen voor die dag....en voor de voorbereidingen.....wij helpen......

Maar we hebben gisteren en vandaag wel het huis een goeie beurt gegeven.

Nu hopen op goed weer.

Ik ben blij met de foto van jullie....

Ik wens iedereen een goeie nachtrust toe...

Liefs, Reline

[labores]

Goede morgend lieve mensen, ik ga stilletjes zijn om jullie niet wakker te maken, voor mij was het weer 5 uur, ik moet iets vinden om mijn eten binnen te houden, mijn maag speelt altijd op.vrijdag en goed weer , ik ga in de tuin wat werken. dikke knuf...Labores

[mammie 48]

Goede morgen Labores,
Ik ben ook al een hele tijd uit de veren, ik ben nooit geen goede slaper geweest, maar sedert mijn man er niet meer is, is het nog verslechterd.
Ik vind ook de foto van jullie beiden heel mooi, eentje om te koesteren.
Ik heb er ook zo eentje, die heeft een plaats gekregen op de kast.
Aan de andere kant van die kast, is er mooie, grote foto van mijn man, daar laat laat ik regelmatig een kaasje branden en is bijna altijd een vers bloempje : mijn hoekje "van troost" en daar praat ik veel tegen hem.
Ik zie dat je vandaag in je tuin gaat werken : goed zo, dat zal je zinnen verzetten en nog gezond op de kop toe!

Hou je goed en lieve groetjes, Nicole

[Sterrefonkel]

Hallo lieve vrienden , even een bezoekje op
deze mooie morgen "goedemorgen"
Wens Jullie allen een fijne mooie
zonnige dag , ééntje dat Jullie harten
verwarmen mag , zomaar een lieve groet
recht uit het hart , niet omdat het moet .

[reline]

Hallo allemaal,

Fijn om jullie hier al te zien...

Labores...je hebt mij alvast niet wakker gemaakt, al was ik er ook vroeg, om 7 uur...maar wat was het toen nog stillekes buiten.

Ik vind het fijn dat je vandaag de tuin gepland hebt....en blij dat dit keer de zon de regen heeft kunnen verjagen!

Vervelend dat je zo'n last hebt met je mag en eten.....misschien af en toe wat eten tijdens beweging, wandelen of zo...met kleine beetjes....het kan ook een soort virus zijn dat af en toe ronddwaald en de maag wat overhoop zet....is vervelend...geen zorgen maken..even afwachten!

Ik denk aan jou hoor!

[falcon1]

Goeie morgen Labores,

ik kan begrijpen dat slapen moeilijk is... maar zorg toch voor voldoende rust!

En je maag overhoop... overspannen?

Ik weet niet of je het al gedaan hebt, maar heb je al eens met je dokter gesproken? Zij weten meestal wel hoe ze mensen kunnen helpen met jou problemen. Ik zeg dit maar even terzijde omdat ik toen ook te lang gewacht heb om hem op te zoeken...

Hopelijk kan het werken in de tuin je wat ontspannen. Maar ik denk dat je nu wel veel tegen je Guido gaat praten...

Liefs,

Veertje & Falcon

[Oma-C]

Dag Labores,
Ik dacht dat toen ook:'dit gaat nooit over', maar
na een hele tijd kom je tot de ontdekking dat je terug
begint te leven, (ik ben altijd alleen gebleven 20jaar al)
maar ik heb veel vrienden en vriendinnen waar ik vanalles mee plan,
een dagje naar zee, een avondje uit, een etentje,
een wandeling of een uitstap met de fiets(ik heb geen auto)
Het moet niet duur zijn, maar je herleeft.
Je man zou zeker niet willen dat je in een hoekje zit te treuren.
Daar heeft niemand iets aan, natuurlijk is de ene dag de andere niet
en zeker in het begin is het nog moeilijk.
Neem de dagen zoals ze komen en als je tranen behoefte
hebben om te lopen, laat ze lopen, het zuivert de geest.'t Lucht op!
Hou de mooie momenten in gedachten, en je geraakt er wel door
zoals zovelen onder ons Het heeft z'n tijd nodig.
Veel sterkte Oma-C

[falcon1]

Labores, is het een beetje gelukt in je tuin?

Het herinnert me aan de periode net na het overlijden van mijn vrouw. Zij kon uren werken in de tuin... het moest allemaal perfect zijn... Toen ik dat verder moest doen heb ik dikwijls de tuin moeten ontvluchten en wenend voor haar foto ging staan en vroeg waarom... waarom... En daarna nam ik terug de moed op om verder te doen... En dat heeft vrij lang geduurd... Trouwens voor alles wat ik moest doen en wat me herinnerde aan wat eens haar taak was...
Maar zoals Oma C en Mammie zeggen... de tijd heelt de wonden... maar wanneer? We kunnen er nu mee leven... na lange tijd... Maar ergens blijft het een gevoelig litteken...
Dus zeker niet wanhopen... je komt er wel doorheen... geef alles zijn tijd...

We hopen dat je toch een beetje een rustige nacht gaat hebben...

Liefs,

Veertje & Falcon

[zien]

Dag Lief Aatje,
Kom je een dikke steun knuf geven,
Is de maag beter,heb je er medicatie voor gekregen?
En is er in de tuin gewerkt zoals je zei, had je hulp of gaat het alleen?
Meid ik hoor je wel laat iets weten hé.
Smak -smak-smak.

[reline]

Hallo Labores,

Ik mis je vandaag!!
Ik hoop dat het je een beetje lukte.....en hopelijk niet ziek.

Liefs, Reline

[falcon1]

Labores,

ik hoop dat het een beetje gelukt is vandaag...
Wens je nog een rustige nacht...



Liefs,

Veertje & Falcon

[reline]

goeiemorgen Labores,

Ik weet niet of het bij jou nog regent....hier wel en het lijkt niet te willen stoppen.......het lijkt zo troosteloos...maar laat je niet doen hé!!

Ga het weer te lijf...misschien even op stap door de regen met een regenscherm....

Ik hoop dat de zon straks toch nog komt piepen...

Ik ben blij dat ik een foto van jou zag.....praat anders!

Liefs, Reline

[labores]

Ik kom jullie allemaal een goede avond wensen, ik ben een weekendje aan zee geweest met een van mijn kleinkinderen, maar was deze middag al thuis, ik kan het nog niet opbrengen om naar plaatsen te gaan waar we samen graag naartoe gingen.Misschiens ben ik abnormaal, maar het gaat niet,en ik ga voorlopig niet meer weg. Ik kan mee in november met een heel goede vriendin naar china maar ik ga dat niet doen. Weet je laat mij maar thuis en laat mij eventjes alleen,meer verlang ik niet nu.
Reline-Falcon1-Zien-Oma c-sterrefonkel en mamie 48 dank jullie wel voor alle steun, en alle lieve mensen die ik misschiens vergeet, ik wens jullie een aangename avond... liefs Labores

[mammie 48]

Labores,

Wat je nu schrijft komt me zo bekend voor.
Ik kon ook niet meer binnen waar we samen gingen. Als ik echt ergens binnen moest, zocht ik een nieuwe zaak die we zeker niet samen bezocht hadden. Beetje bij beetje is dat verbeterd, ik kon niet anders, ik heb een chaletje aan zee en gezien mijn kinderen en kleinkinderen er graag naartoe gaan, wil ik het houden. Nu kan ik, na drie jaar, opnieuw een dagschotel gaan eten in een van "onze" vertrouwde plekjes.
Wat die reis naar China betreft , ik zou het in jouw plaats ook niet kunnen.
Na een tijdje, ben ik meegegaan voor enkele dagen met een groepsreis, met succes.
Zo zie je, Labores, dat het zijn tijd nodig heeft, niets overhaasten, de tijd nemen om te rouwen.
Ik hoop dat je gisteren toch een beetje genoten hebt, het was mooi weer.
Lieve groetjes en slaapwel, Nicole

[falcon1]

Lieve Labores,

net zoals Mammie, zgt: het is zo herkenbaar! Je bent niet abnormaal hoor, echt niet... Maar die dingen zijn voor jou nog te vroeg om er van te genieten...
Daarvoor mis je de aanwezigheid van Guido te veel...
Ik werd ook overal uitgenodigd en deed alsof ik er van genoot... maar als ik thuis kwam... Dan dacht ik... dit red ik nooit...
Dit heeft echt zijn tijd nodig en doe het vooral rustig aan... Die reis zou ik ook niet doen... je kan je dan nergens terugtrekken en je gaat je enorm schuldig voelen!
Je moet zelf kunnen bepalen wat je aan kan en wat niet...
Maar je opsluiten is ook geen goed idee... Ga er af en toe eens op uit... ergens in de omgeving, iets vertrouwd, een plaats waar je met Guido ook kwam, maar waar je je emoties kan laten gaan en als het té moeilijk wordt je terug weg kan gaan...
Je moet dit "nieuwe" leven stapje voor stapje terug opbouwen.
Maar vertel er hier over... zodat je tenminste weet dat wat je meemaakt verschrikkelijk is, maar niet "abnormaal". Momenteel is het een beetje overleven...

We wensen je nog heel veel sterkte en ooit zal het wel lukken...

Een dikke knuff van ons,

Veertje & Falcon