Hello lieve mensen,
Ik ben afgelopen weekend op mijn eentje vier dagen naar Londen geweest om er eens helemaal tussenuit te zijn. Ik had een single geboekt maar het reisbureau had het verkeerd doorgegeven aan het hotel en ik kreeg een tweepersoonskamer. Zalig wegens de grote ruimte en minder prettig wegens de kamer voor twee.
In de week ga ik werken en in het weekend doe ik aktiviteiten in groep dus ik verdring mijn verdriet, verdriet dat dagelijks 's avonds terug naar boven komt. Ik probeer verder te gaan met mijn leven maar dikwijls denk ik 'wat voor nut heeft het nog'. Ik doe maar rustig voort en misschien dat ik ooit wel eens een reden krijg om terug gelukkig door het leven te lopen.
Veel liefs allemaal,
Fabieke
als iedereen een ander een beetje helpt dan wordt de wereld mooi
Ik probeer verder te gaan met mijn leven maar dikwijls denk ik 'wat voor nut heeft het nog'. Ik doe maar rustig voort en misschien dat ik ooit wel eens een reden krijg om terug gelukkig door het leven te lopen
Lieve Fabieke,
fijn terug iets van jou te horen!
Tja, het zal een gedachte zijn die je nog lang gaat achtervolgen denk ik. Maar ik moet je bewonderen dat je die stap genomen hebt. Waarschijnlijk om even in een gans andere omgeving te vertoeven en de nare herinneringen even ter zijde te schuiven... Gelukkig is het je bevallen...
Hier wil ik nog 5 puntjes meegeven die Helena meegekregen had van een hulpverlener. Ik vind ze persoonlijk wel heel belangrijk...
Punt één: geduld
Punt twee: rust
Punt drie: loslaten
Punt vier: vertrouwen
Punt vijf: lichtpuntjes trachten te zien
Ik hoop dat je het weekend ook wat goed doorkomt... zeker met dit slechte weder...
Nog een fijne avond en een rustige nacht.
Liefs,
Veertje & Falcon
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...
