Rapke op wandel
Ik kan niet denken voor iemand anders
dus dacht ik zo even bij mezelf :
"Rap" dacht ik "waarom altijd die meanders
in jouw gedichten ; Blijf toch jezelf !"
"Jamaar" dacht ik gevat terug
"Ge kunt niet altijd oude sokken verkopen,
er groeit soms iets anders op mijn rug !"
En zo waren mijn gedachten naast elkaar aan 't lopen.
De pessimist in mij dacht heel terecht :
"Daar zullen weer vodden van komen !"
En de optimist antwoordde heel oprecht :
"Wie echt wil zal wel in mijn gevoel gaan wonen !"
Ze bleven bezig tot ik koppijn kreeg.
Ik riep luidop : "Laat me toch gerust !!"
Ze zwegen, en nu wandel ik door de steeg
van mijn topic, goed gemutst !
Rapke, oké

De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang