.
.
(Dit slaat eerder op rechters en advocaten die samen terroristen vrij laten) &
&
&
Ik ken je maar een beetje , maar hou heel veel van jou
Je lijkt een gouden feetje , haren blond en ogen blauw
Ik vraag je “Ach , vergeet me niet , dan zou ik gauw bezwijken
En langzaam sterven van verdriet . Toe , leer me vrolijk kijken .
&&
&&
Mijn rijkdom is verlies
Ik maak fouten als ik kies
De hele wereld lacht mij uit
Dat is mijn levenslange buit
Armoe is mijn enige bezit
Ik ben aan ’t einde van de rit
Al deed ik nog zo mijn best
De wereld is een vals orkest
&&
&&
Elke morgen als ik mijn kamer keer
Vind ik sporen van een beer
De deur naar de tuin staat weer open
Langs daar is hij binnengeslopen
Ik kijk , maar ik mis echt geen eten
Hoe kan het dat hij is vergeten
Om te smullen van mijn koek ?
Maar zie , op tafel ligt een boek
Met mooie prentjes van weleer
Dat was zeker een nostalgische beer (bewerking van een idee van internet)
.
.
De hele tralala , kan me niet meer schelen
De hele tralala , moet verder zonder mij
De hele tralala , ik zou ze vierendelen
De hele tralala , maakt niemand nog eens blij
De hele tralala , speelt elke dag toneel
De hele tralala : je weet niet wat je ziet
De hele tralala : het is één berg verdriet
&&&
&&&
Als ik nu niet beter wist , was er echt niets aan de hand
Als ik nu niet beter wist , vloog ik mee tot aan de maan
Als ik nu niet beter wist , steunde ik het vaderland
Als ik nu niet beter wist , liet ik iedereen begaan
Als ik nu niet beter wist , vond ik zwijgen wel een deugd
Als ik nu niet beter wist , krabde ik niet in die wond
Als ik nu niet beter wist , gaf ik alles aan de jeugd
Als ik nu niet beter wist , hield ik toch mijn mond
&&&
&&&
Mijn harde schijf zit vol verdriet
Sinds je mij hier achterliet
De werkbalk van mijn brein
Onleesbaar , vast te klein
Mijn muis die hapert keer op keer
En klikkend doet mijn hand zo zeer
Ik dwaal door Youtube als een bos
En al mijn mappen zitten los
Mijn ROM geheugen is verward
En ik blijf steken bij de start
.
.
Genoten heb ik wel , Rankje , maar ook geweend , om mijn stramme lijf
.
.
Het was soms aangenaam vertoeven
Maar geen onverdeeld genoegen
Te veel kerken , te veel kroegen
En het werk was altijd zwoegen
&&&&
&&&&
Tijd brengt raad
Onzin kameraad
Wijsheid komt pas
Na kijken op je kompas
&&&&
&&&&
Een kus , een kus , is zoveel meer
Dan oorlog en vrede en teder verweer
Wie niet in een kus het einde ziet
Die snapt mijn hele rijmpje niet (met dank aan Toon Hermans)