Lieve vriend(inn)en,
Ik zou toch graag iets duidelijk willen maken want ik vermoed dat
veel mensen zowel virtueel als in 't dagelijks leven denken dat ik
niet volwassen ben omdat ik van elfjes en sprookjes hou !
Houden van wil niet altijd zeggen erin geloven maar het helpt
soms om moeilijke momenten die men niet kan veranderen te
kunnen verdragen !
Als kind leek het normaal te zijn, later een beetje minder maar
als 'volwassene vrouw" van 67 is 't voor sommige mensen niet
aanvaardbaar.
Naar aanleiding van een onaangenaam gesprek met iemand die
dacht 'volwassen' te zijn en mij uitlachte, voelde ik mij gekwetst ,
minderwaardig en heel triest !
Gelukkig dacht ik ineens aan mijn vader en aan wat hij me nu zou
zeggen... en, als bij toverslag verdween mijn verdriet !
Hij zei mij ooit : ' vergeet nooit dat sprookjes in feite voor volwassenen
geschreven zijn en alle facetten van de mensen beschrijven... men
moet altijd tussen de lijnen lezen, daar zit het echt verhaal ! Het leert
ons dikwijls heel veel over onszelf !'
Als ik klein was (enfin jong, want nu ben ik oud maar ook altijd klein,
kleiner zelfs) vond ik mijn vader een tovenaar omdat
hij altijd een oplossing had voor alle problemen ! En in feite, later ook !
Daarom was ik zo verloren als hij stierf ! Zo plots.. op zo'n tragische
manier...
Ik was niet alleen triest maar ook boos, in opstand... ik had geen
afscheid kunnen nemen, we hadden nog zoveel plannen, zoveel aan
elkaar te vertellen !
Waarom kan ik niet, na bijna vijftien jaar, aanvaarden dat hij heen-
gegaan is, waarom kan ik mijn verdriet niet verwerken en hem loslaten ?
Hoe dikwijls heb ik hier niet erover geschreven ? Voornemens genomen
en echt mijn best gedaan maar het is mij nog niet gelukt, spijtig !
Ik ben niet alleen op de wereld, ook niet eenzaam en toch weet ik heel
goed dat ik hem zal missen zolang ik leef !
Voor dat ik mijn tekst plaats, heb ik alles herlezen en plots vraag ik
me af of ik het wel doe...
Schrijven is de beste therapie, dus...
Als ik straks wakker word zal ik er misschien spijt van hebben maar
tja... het is te laat
Rankje
Ps. Als er schrijffouten zijn, gelieve mij te verontschuldigen maar mijn
corrector slaapt al...
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....