De trage minnaar

[Dtm]

Een Thaise massage
dat zou helpen, dacht ik zopas.
Mijn spieren lijken wel krakend ijs.

Misschien ben ik lichtjes dronken
van de walmende koffiegeur.
Het is immers van dinsdagochtend geleden
dat ik dit genot ervaar.

Een Thaise massage daarentegen,
sluimert nog steeds in het voorgeborchte
van mijn kennis: het vermoeden.
De embryonale fase van de weten'schap.

Vier nachten en vier kilo's.
Drie dagen en bijna negenendertig graden.

Dat is de optelsom van mijn voorbije week.
En wellicht erfde ik dit legaat van m'n kleinkinderen.
De risico's van het vak: opa.

Mijn dieet is doeltreffend. Maar voorwaardelijk.
Ik weet het. Het 'yoyo-effect' is reeds volop
aan het trainen.

De weegschaal notuleert nu nog een vleselijk verlies.
Waar zijn ze naartoe die onzichtbare corporele activa?
En, voor hoelang zullen ze mij verlaten.

Want hoelang kan dat verlies zonder mijn lijf en leden.





Beste mensen,

dank voor uw actieve survival van een zieke man.
Tot een volgende keer
met of zonder kilo's.


PS.
Gezien de erbarmelijke toestand van mijn dogmatische kennis
wist ik de correcte spelling van 'voorgeborchte' niet meer.
Misschien moet ik nu wel direct naar de hel.

[Robol]

Beste trage minnaar

mijn ervaring leert
dat het lichaam zich wel kreunend herstelt

met of zonder antibiotica

en wat het gewicht betreft
geen vlees- of spierverlies hoop ik

maar vocht

straks een lekkere trappist
een Belgische, geen Oostenrijkse

spoedig (geheel) herstel

Robbe

[Dtm]

Amaai, Robbe,
jij schrijft ook vlugger dan de schaduw van Lucky Luke.

Ik hoop wel degelijk dat het 'verdwenen vlees' is.
Ik heb er met name genoeg van.

En wat de drank betreft, ben ik, helaas,
niet meer dan een analfabetische drinker.

Enkel koffie, met of zonder iota.

[Robol]

Amaai, Robbe,
jij schrijft ook vlugger dan de schaduw van Lucky Luke.

Ik hoop wel degelijk dat het 'verdwenen vlees' is.
Ik heb er met name genoeg van.

En wat de drank betreft, ben ik, helaas,
niet meer dan een analfabetische drinker.

Enkel koffie, met of zonder iota.

en wie volgde Lucky Luke als zijn schaduw ?

Juist....Rataplan

De snelheid is vergelijkbaar

mvg

Robbe

[Alterego1]

Rataplan...,

ik denk dat Uvi
het koppel Rus-Croob
op bezoek kreeg.

de man noemt Vi
en de vrouw noemt Mi.

Uvi-vi-mi...een trojka

[Gast]

Misschien moet ik nu wel direct naar de hel.

Zolang je in je koortsdromen
Cerberus niet hebt ontmoet
lijkt mij dit weinig waarschijnlijk.

Zo'n Thaise masseuse
daarentegen
klinkt als een engel
uit het verloren paradijs.

[Dtm]

[
Zolang je in je koortsdromen
Cerberus niet hebt ontmoet
lijkt mij dit weinig waarschijnlijk.

Zo'n Thaise masseuse
daarentegen
klinkt als een engel
uit het verloren paradijs.

Goedenmorgen,

Het is nog vroeg voor een herstellende.
Zonder masseuse.
Maar het is een klassieke zondag. Met tijd voor mezelf.
In de armen van Klara. En haar Top 100.

Altijd Bang geweest van honden, Elleke.
Ik hoop op een beter ontvangstcomité.
Daar waar 'de veervrouw' mij naartoe brengt.
Ach, een Muze als de lente. Met gelukkige Griekse mensen.

Gelukkig is er al god Google, elleke,
of ik had je niet begrepen.
Al evenmin Onze Man Achter het IJzeren Gordijn.

Ik kan le bon dieu, enkel maar dankbaar zijn voor zoveel verzameling.
Van weten.

Mooie zondag aan alle lezers en schrijvers.
En zij die luisteren.

[Dtm]

Hoe mooi is uw vrouw?



'Ik kan het niet helpen, maar als ik
een schrijver met een lelijke vrouw zie,
denk ik:
die moet wel hele slechte boeken schrijven.'

P.F. Thomése
Uit: Focus - Knack - pag. 27
...

Wyslawa Szymborska
moet geen interviews meer geven.
Ze had er een bloedhekel aan.

'Echte dichters moeten blijven herhalen:
ik weet het niet.'
Dat benadrukte ze tijdens haar dankwoord
als Nobelprijslaureate in 1996.
...

'Ik weet het niet'.
Ik schrik, want het is mijn 'Leitmotiv'.
Zou ik dan toch...

Heb ik nog tijd om een lief te zoeken?







Szymborska stierf op 1 februari. Knack.

[Bosrankje]

Haar grafschrift

Hier ligt, zo ouderwets als komma en punt,
zekere maakster van enige verzen. Gegund
is haar de eeuwige rust, al verwarde het lijk
traditie met avant-garde in haar praktijk.
Op dit graf kunt u daarom niet veel verwachten,
alleen deze uil, wat klitten, en dit rijm.
O passant, pak uit uw tas uw elektronisch brein
en weeg Szymborska’s lot in uw gedachten.

http://youtu.be/xiD3zqyF-Qc
Einde en begin (Het uur van de wolf)

En nog een prachtig gedicht

Afscheid van het uitzicht

Ik neem het de lente niet kwalijk
dat ze weer is aangebroken.
Ik reken het haar niet aan
dat ze als elk jaar trouw
haar plichten vervult.
Ik begrijp dat mijn verdriet
het groen niet tegenhoudt.
Als een sprietje buigt,
dan alleen in de wind.
Het doet me geen pijn
dat de elzen aan het water
weer iets hebben om mee te ruisen.
Ik neem voor kennisgeving aan
dat het – alsof je nog leefde -
bij de oever van een zeker meer
nog even mooi is als het was.
Ik koester geen wrok
tegen het uitzicht om zijn uitzicht
op de inham die in zonneschittering baadt.
Ik kan me zelfs voorstellen
dat op dit ogenblik
een ander stel dan wij
op de omgevallen berkenstam zit
Ik respecteer hun recht
om te fluisteren, te lachen
en gelukkig te zwijgen.
Ik ga er zelfs van uit
dat de liefde hen verbindt
en hij haar omhelst
met een levende arm.
Iets jong vogelachtigs
ritselt in het riet.
Ik wens hun oprecht toe
dat ze het horen.
Ik eis geen verandering
van de oestergolven
die nu eens rap, dan weer lui
nooit mij gehoorzamen.
Ik verlang niets
van het diepe water bij het bos
dat nu eens smaragdgroen,
dan weer saffierblauw,
dan weer zwart is.
Met een ding ga ik niet akkoord.
Met mijn terugkeer daar.
Van het voorrecht van de aanwezigheid
doe ik afstand.
Ik heb je net genoeg overleefd,
en niet meer,
om er van verre aan te denken.

(Gedicht uit de bundel Einde en begin,
van de Volkskrant Nobelprijsbibliotheek, blz. 290)

Prettige namiddag, beste Uvi en groetjes van A en B

[Dtm]

Dag Rankelsteeltje,

Nobelprijs,
ach, ik ben geen kenner.
Van Clouseau ofzo...

Kan vaak meer genieten van hun afgeleiden.
Neruda en 'Il postino'.
Par exemple.

Of zoals daarstraks: Turandot. Op Canvas.

Puccini . O wat trekt hij
mijn ribben open.
Tot een melkwegstelsel van weemoed.

Het jongetje van de jaren vijftig.

Maar zij. Ik had haar al gezien
met die Wolf op schoot.
Maar kreeg het uur niet verteerd.

Vraag mij niet waarom.
Ik geraak niet verder dan de nevel
van m'n eigen navel.

Goedenavond.






http://www.cobra.be/cm/cobra/nog/cobra- ... aatstereis

http://nl.wikipedia.org/wiki/Il_postino

[Bosrankje]

Goedenavond Uvi,

Je hebt mij mooie momenten bezorgd met je 'il postino'

Ik ben op zoektocht geweest (doe ik zo graag) en heb iets
prachtigs ontdekt, bedankt !

http://youtu.be/m_rqzCeU_SQ
Instrumental - il postino

http://youtu.be/EtXowOvD4Qs
il postino (Main theme)

Terwijl ik nu aan 't schrijven ben, neurie ik mee...


Puccini maakt deel uit van de bekendste componisten
waarmee ik grootgebracht ben.
De familie van mijn moeder leefde voor en door de muziek.
Zang, piano, viool en cello hebben mij in slaap gewiegd maar
ook getroost en aangemoedigd in mijn jeugd...

Ik was de enige (met mijn vader) die geen instrument bespeelde...
maar we konden wel genieten van het luisteren dat zoveel emoties
in mij los maakte...

Mijn moeder herinnert zich bijna niets meer maar kan nog veel
aria's uit Mrs. Butterfly of Carmen zingen zonder één woord te
vergeten ! Het verbaast en verwondert mij elke keer opnieuw !

Mijn lievelingscomponisten, Bedrich Smetane en Edvard Grieg,
zijn minder bekend door het groot publiek, wat ik persoonlijk heel
spijtig vind!

Tot morgen en sweet dreams, beste Uvi

Lieve groetjes van Rumpelstilzchen.. euh, sorry...Rankelsteeltje
en haar Tovenaar...

[Dtm]

Goedenavond Uvi,

Je hebt mij mooie momenten bezorgd met je 'il postino'

Ik moest vannacht weer stoppen met kijken.
En luisteren.
Ik stierf gewoon.

[ria]

met weinig woorden, maar oprecht!
ria


ps. ziezo: nu sta je weer helemaal bovenaan

[Dtm]

met weinig woorden, quote]



Dag Ria,

geen groter Meester
dan die Zondagsschilder ...

groeten

[Dtm]

Groeten aan mijn verdwenen vlees

Je bent nu weg
ik mis je niet
ik zie je niet
en toch weer wel

de sporen niets
die je achterliet
ach, minder is meer
in lichamelijk verlies

een winst voor mijn gewicht

weggaan is altijd een beetje sterven
blijven eveneens
dus waar je nu ook bent
blijf onzichtbaar en onvindbaar

mijn lijf en leden redden het wel.





PS.
Pfff. Mijn longen 'piepen' weer normaal, zei de dokter.
De griep is vertrokken. Samen met enkele kilo's.
Bon voyage.