Bomi’ke was er een weekje tussen uit
eventjes bijtankend op de canapé languit
naar nieuwe adem happend wat ik respecteer
maar ik ben zeer verheugd met haar terugkeer!
Vandaag hou ik de tijd voor mezelf, iets te eten maken (kip)
voor vanmiddag en straks onthaalmoeder zijn en dat is het.
Bosrankje, Gustilpe, Assa en YNA jullie bedank ik voor er
gewoon te zijn, een geste naar elkaar toe.
Méér moet dat niet zijn.
Gisteren naar een begrafenis geweest, weer een vrouw en
kinderen die alleen achter blijven. Ook al zijn ze allemaal het
huis uit het doet pijn. Zag mezelf weer zitten en tussen de
kinderen de bomvolle kerk verlaten.
Je denkt dat je sterk bent maar op die momenten ben je als
was en komt alles weer boven.
Sterven hoort bij het leven . . .
Liefs,
bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Ik heb je al bedankt in ons Laar maar ik wou je ook nog een bezoekje
brengen.
Ik zocht een mooie tekening of foto om mijn antwoord te illustreren,
toen ik je zag, met je zachte glimlach en ik dacht onmiddelijk aan twee
gedichtjes van Toon Hermans !
Wat heb je weer mooi geschreven... een vertederend tafereeltje en ô
zo echt, jouw 'Blonde krullenbol' !
Warme groetjes van ons beiden en tot schrijfs
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Een rijke freule, ja elle
schiep orde op haar bord,
aan een zilveren vork
prikte ze een mirabelle,
de rest van het maal
vond ze niet veel waard,
schoof van links naar rechts
of omgekeerd, wie weet
de stukjes weg en weer.
Het dienstertje vroeg,
is er iets mademoiselle?
De jonkvrouw kloeg,
er zijn pitten in de mirabelle.
gooi alles in de poubelle
Ja zo was ze Annabel,
van de keuken geen benul
voor haar een bagatelle,
een blaadje hier
een sliertje daar
een hapje klaar
leve la cuisine nouvelle.
Bomi.
( 2012 )
Inspiratie, zomaar omdat ik mirabellen at vanmiddag.
Een folieke.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
ik las jouw 'blonde krullenbol' waarbij ik zit te glimlachen.
Voor mij zie ik de kleine Siebrecht, niet zo blond maar wel een krullenbol, maar zijn pa houdt niet van krullen omdat hij er zelf had misschien, daarom is het haar van Siebrechtje altijd heel kort.
Hij stapt vaak in de schoenen van zijn opa en dan is het waggel waggel