Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter

Helena ge doet me schrik krijgen als ge over uw tuin praat. Ik zou misschien zelf mijn balkon beitsen maar als ik binnenkort aan mijn tuintje moet beginnen ben ik bang wat ik ervan terecht zal brengen. Misschien kunnen we een akkoord maken . Als je zoon niet afkomt om te beitsen kom ik het doen dan kunt gij mijn tuin doen

Helena ik hou ook van gedichten. Ik heb het gedicht van Alice Nahon in een mooi lettertype geschreven en met een mooie achtergrond gemaakt en in een kader aan de muur gehangen. Het hangt op mijn overloop boven en het is percies als een schilderijtje.
Er hebben mij mensen al naar gevraagd die het al eens gezien hebben bij mij en die vroegen om het gedichtje eens op te sturen.
Ik heb ook nog eentje over VADER EN DE KINDEREN. Ik weer niet of ge het kent. Het is feitelijk geen gedicht, maar ik vond het ook mooi
Wat de kinderen denken van vader.
5 jaar : Ons vader weet alles
10 jaar : Ons vader weet veel
15 jaar : Wij weten zoveel als vader
20 jaar : Beslist vader weet niet veel
30 jaar : Wij zouden de mening van vader kunnen vragen
40 jaar :Vader weet toch iets
50 jaar :Vader weet alles
60 jaar: Kon men het nog aan vader vragen !
Mooier recht afgewerkt en een bloemenrank naast.

Mijn huis hangt er niet vol mee hoor. De rest zijn wel schilderijen.Maar ik vond dit mooi.


En om nog eens op de tijd van onze moederhuizen terug te komen,ben ik er ook niet over te spreken.
Ik gaf borstvoeding .Mijn zoon lag wel in mijn kamer en ik lag alleen dus stoorde niemand. maar ze deden hun ronde dat de flesjes leegwaren zagen ze , maar bij mij ging dit anders. Die kindjes drinken een beetje en slapen een beetje maar ze kwamen hem wegnemen ach ja hij sliep en voor hen was het gedaan. Ik had er toen geen verstand van maar zij nog minder. 5,30u s' morgens kwamen ze mij wakker maken omdat hij al lag te wenen van 12 uur s'nachts.Ze zeiden dat het een wener was. Oei ik had al schrik voor mijn nachtrust.
Ik heb hem daar éénmaal durven uit zijn wieg nemen met schrik omdat ze zouden binnenkomen stel je voor. moest dat nu zijn ik zou rap zeggen maak dat ge hier buiten bent. Hij lag al te wenen en had nog niet lang geleden gegeten en ik at een koekje voor dessert en ik dacht och arme dat kind heeft honger en ik lig hier met eten voor hem en zelf een koek eten en ik ben nog altijd kwaad dat ik toen schrik had.
Ik heb hem thuis dus eten gegeven dat duurde wel een uur vooraleer hij gedaan had.Dat was wat eten wat slapen en dan weer wat eten.Ik wist toen van anderen dat dit normaal was. Mijn zoon is s'nachts nooit wakker geworden. Hij kreeg om 10 uur zijn laatste voeding en badje en s'morgens om 6 uur zijn eerst maaltijd.Ik ben nog altijd kwaad dat dat kind geen eten kreeg door die onbekwame mensen.
jaja met zulke dingen word men wel stouter in je leven.maar een kind geen eten geven :twisted

groetjes gerarda

Bij ons was het een goei moederhuis.....men besteedde er heel veel zorg aan borstvoeding.
Eén ding....men raadde aan om elke avond een trappist of n'en stout te drinken....gevolg....veel calorietjes binnen op korte tijd met alle gevolgen van dien.

Gerarda...."'t Is goed in 't eigen hert te kijken..."
Is heel biezonder.
Bij ons in het dorp heeft Alice Nahon op het einde van haar leven, aan de rand van een bos, maar je vind er nergens iets over terug in boeken.
Ik probeerde vorig jaar meer info te vinden....

Falcon...is de zon niet aangekomen? Ik stuurde ze door.
Hier was het ook somber en grijs, maar ik wou de zon gaan uitdagen en ben enkele kilometer gaan fietsen en plots was ze er en ze schijnt nog altijd!

Oma-C....idd. verborgen talenten....jij bent blijkbaar ook een heel creatie iemand!!
En zo fietsen aan 22km/uur!! En dan nog 25 km!!!
Chapeau!!
Ik kan het ook wel, maar normaal fiets ik rond de 17/uur.....ik geniet graag van de omgeving!!
Net fietste ik naar hetzelfde plaatske als eergisteren.....gewoon even gaan kijken naar het bos in de zon...is heel anders!!
Maar nu was het er heel druk van voetgangers, fietsers en ruiters.....

knuffel, Reline

gerarda schreef: En om nog eens op de tijd van onze moederhuizen terug te komen,ben ik er ook niet over te spreken.
Ik gaf borstvoeding .Mijn zoon lag wel in mijn kamer en ik lag alleen dus stoorde niemand. maar ze deden hun ronde dat de flesjes leegwaren zagen ze , maar bij mij ging dit anders. Die kindjes drinken een beetje en slapen een beetje maar ze kwamen hem wegnemen ach ja hij sliep en voor hen was het gedaan. Ik had er toen geen verstand van maar zij nog minder. 5,30u s' morgens kwamen ze mij wakker maken omdat hij al lag te wenen van 12 uur s'nachts.Ze zeiden dat het een wener was. Oei ik had al schrik voor mijn nachtrust.
Ik heb hem daar éénmaal durven uit zijn wieg nemen met schrik omdat ze zouden binnenkomen stel je voor. moest dat nu zijn ik zou rap zeggen maak dat ge hier buiten bent. Hij lag al te wenen en had nog niet lang geleden gegeten en ik at een koekje voor dessert en ik dacht och arme dat kind heeft honger en ik lig hier met eten voor hem en zelf een koek eten en ik ben nog altijd kwaad dat ik toen schrik had.

erg hé Gerarda, ik heb dat ook voorgehad bij mijn oudste: er werd gegeten om 5,9,13,17,21 uur...Alle flesjes uitdelen door de ene kinderverzorgster en alle borstkindjes aanleggen door de andere kinderverzorgster...
nu is het à la demande, moeten de kindjes dadelijk na de bevalling kunnen zuigen bij de moeder en moten ze aangelegd worden vooraleer ze van honger beginnen te wenen, je mag ze pakken zoveel je wil, ja, ik ben jaloers op die jonge moeders van vandaag. Met de eerste heb ik geluisterd nar masoeur, maar de volgenden, daar heb ik mijn goesting mee gedaan en die hebben langer borstvoeding gekregen. De jongste acht maanden tot hij zelf besliste dat hij er genoeg van had.

Het heeft gesmaakt bij ons zusje, de kindjes waren blij dat ik afkwam, ik heb in de rapte nog een broek gerepareerd aan de ritssluiting en fluo-lint op de scouts uniformen gestikt. Ik ben wel twee keer stilgevallen onderweg met de auto:één keer in het oprijden en één keer in het terugkomen.
Oefening baart kunst en ik zit al veel meer op mij gemak. Maar een halfuur op één stuk is wel de maximum voorlopig.

Nog eventjes,
Ja als je zo terugkijkt waren het eigenlijk toch wel
barbaarse toestanden, en dat nog maar (relatief) zolang geleden
Alles is wel heel hard veranderd; en maar goed ook
Goed voor de mama's en zeker goed voor de kindjes.
Geen wonder dat er waren die er een
trauma aan overhielden Je zou van minder.
Mijn kinderen zijn 47 en 49 dus het komt me heel bekend voor

Slaapwel Helena, Gerarda, falcon Veertje en Reline en meelezers.
hou jullie warm, en tot morgen

Groetjes, Oma-C

Helena goed dat ge optrekt met de auto zolang we dat kunnen hebben we toch onze vrijheid hé.
en bij de kinderen was het ook plezant lees ik . ge moest wel weer wat werk doen maar ik vind dat plezant als ze mij iets vragen en dat gebeurt hier ook zelfs meermaals door dat ik dichtbij woon hé. Onlangs moest ik de jongste kleinzoon van school halen omdat hij hoofdpijn had. Ik vond het wel erg voor hem maar ik was toch blij dat ik hem kon halen met de auto en bij mij kon hij dan in d ezetel wat slapen.
dat is nog de reden helena dat ik hier nog wil zijn ,omdat de kinderen mij nodig hebben en ik denk dat het u ook plezier doet als ge ze kunt helpen hé.



groetjes gerarda

ja Rudy het is zeker waar wat ge zegt,alles is al voorbestemd hoe ons leven zou zijn denk ik.had ik nog in St laureins gewoond en er gebeurde iets met Marc ik zou het zeker opgegeven hebben. Maar nu dat we naar hier gekomen zijn door onze zoon, voel ik mij zogoed dat ik veel kan doen voor de kinderen.
Ik kan me voorstellen dat het voor u ook aangenaam is.En zo hebben die kindjes ook een opa. Er zijn soms mensen die vragen in een tijdschrift of er iemand is die zou willen grootouders zijn voor hun kinderen omdat hun eigen oders overleden zijn ;maar dar zou ik niet willen doen, zo van volledige vreemde mensen.

Slaapwel ik ga er ook eens naartoe
Droom jullie allemaal lekker van een heerlijk zonnetje

Groetjes gerarda

Ik ben bijna beschaamd te mogen vertellen hoezeer mijn kinderen er voor de moment zijn voor mij.
Gisteren ons dochter, vandaag de oudste, had gehoord dat ik het vannacht en vandaag niet makkelijk had gehad. Onderweg naar zijn breiles(jawel, hij geeft niet af) op de metro een belleke gedaan met mij.

Het was niet zo een fijne dag vandaag. Ben ik blij dat ik ingeënt ben tegen de griep. Ik ben erin geslaagd mijn administratie helemaal bij te werken, was toch te voddig om meer te doen. Heb ook een planning voor Bob de bouwer gemaakt en een ontwerpje voor de voortuin getekend. Die moet heraangelegd, al zou ik hem liever houden zoals hij is, maar de spoorbielzen zijn zo rot als iets. Zoveel werk en zo weinig fut.

allez ik zal me nog is bijeenrapen

het lot daar geloof ik ook heel sterk in, in mijn leven zijn er altijd op het juiste moment mensen te voorschijn gekomen, soms vluchtig, soms langer,
ik zal maar hopen dat er in Real live ook eens iemand passeert de volgende dagen. Op en af jawel....

Ik kan niet slapen en ben hier weer.....

Gelezen en erg aan het nadenken.....het lot...

Gerarda.....ik lees hoe het lot ervoor gezorgd heeft dat je nu dicht bij je zoon woont....Wij wonen zo ver van onze kinderen maar onze dochter in Limburg zou ons ooit zo graag dicht bij hen hebben....hetgeen jij zegt doet me nadenken...wie weet voor ooit...

Falcon...het moet voor jullie verschrikkelijk geweest zijn dat een ultieme droom niet vervuld werd en dat het voor Gerda nu heel fijn moet zijn om te weten dat die droom nu wel vervuld werd met schattige kleinkindjes waar je zo vol van bent en waar je zo goed voor zorgt in alle opzichten!

Helena....van voorbestemdheid gesproken...waar een topic allemaal kan toe leiden....je kan hier gewoon alles kwijt wat je wil....
En het gebeurde al zo vaak, telkens als het moeilijker gaat, telkens als je nood hebt aan iemand of iets wordt jou wens vervuld..

Dit alles geeft me zo'n dankbaar gevoel...

Oma-c ...ik mis je nu eventjes, maar ik weet dat het je goed gaat!!

Ik wens jullie voor morgen allemaal een dag vol fijne momenten en voor vannacht een rustige nacht!

Liefs, Reline

Even een 'vroege goeiemorgen' 't is niet mijn gewoonte
maar ik slaap weer slecht de laatste tijd
niet zo erg hoor, dan heb ik meer tijd in de dag

Ik heb niet alles gaan bijlezen, (zal voor en andere keer zijn)
Dus wens ik jullie allemaal een gezonde aangename dinsdag.
Hier is het vochtig en nat, 't heeft vanaf gisteravond
geregend tot een eind in de nacht, een zachte groeizame regen
maar evengoed nat en slecht voor de gewrichten en de pijnen

Allemaal een warme knuffel en tot later ...

Groetjes

Oma-C.

Hallo,

Nu weet ik waarom ik het vannacht en gisteren zo moeilijk had en weer niet kon stoppen met wenen.
Na zes maanden heb ik dan eindelijk de reservelampen gevonden in de kruipruimte. De eerste schuif die ik opendeed. Ons jongens kunnen niet goed zoeken. Ik zag weer hoe zorgzaam hij voor ieder apart geval een reserve had aangelegd, want als wij een passende spaarlamp willen plaatsen dan kost ze wel een beetje veel vind ik. Tenslotte hou ik er toch van dat het in de leefruimten een beetje, niet veel, maar toch een beetje, esthetisch blijft.

Groetjes ga toch nog iets proberen te doen vandaag