Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter

[gerarda]

Hallo,

Nu weet ik waarom ik het vannacht en gisteren zo moeilijk had en weer niet kon stoppen met wenen.
Na zes maanden heb ik dan eindelijk de reservelampen gevonden in de kruipruimte. De eerste schuif die ik opendeed. Ons jongens kunnen niet goed zoeken. Ik zag weer hoe zorgzaam hij voor ieder apart geval een reserve had aangelegd, want als wij een passende spaarlamp willen plaatsen dan kost ze wel een beetje veel vind ik. Tenslotte hou ik er toch van dat het in de leefruimten een beetje, niet veel, maar toch een beetje, esthetisch blijft.

Groetjes ga toch nog iets proberen te doen vandaag[/quote

hallo Helena ik wens ook veel sterkte hoor ge moet er door ik zeg het tegen mezelf ook en Rudy heeft ons er ook al van verwittigd dat we het nog dikwijls lastig zullen hebben. 4 Maart is Marc overleden en ik beleef al elke dag de laatste veertiendagen dat hij in het ziekenhuis lag.
Wat gij daar nu hebt komt bij mij ook voor dat ik dingen moet hebben dat hij voor gezorgd heeft dat ze in huis zijn.
Ge kunt dat allemaal maar begrijpen als ge het zelf mee maakt hé.
Goed dat we hier eens komen babbelen om onze gedachten te verzetten en eens boodschappen gaan doen . Eens uit het huis zijn he.
Eens iemand opbellen kan ook weer een duwtje geven.

Houd u sterk binnenkort als het weer beter is kunnen we in onze tuin werken

Groetjes gerarda

[falcon1]

Lieve Helena,

toch erg dat een mens om eenvoudige dingen nu zo van zijn stuk kan geraken hé!
En volgens mij gaat het niet enkel om die lampen die je niet vond maar gewoon het feit dat je er nu alleen voor staat en Hugo vroeger zijn aandeel in jullie samenleven deed. Elke dag zul je wel weer geconfronteerd worden met dingen waar je je vroeger niet moest mee bezig houden en waardoor je telkens weer Hugo gaat missen.
Ik schrijf dat nu naar jou, maar ik denk dat anderen het ook wel zullen herkennen. Voor mij waren het vooral dingen die ik ook nog nooit in mijn leven gedaan had, zoals koken, de was, winkelen... Het lukte de eerste maanden ook niet zo goed. Ik kon ook op niemand terugvallen en ik herinner me ook nog dat het echt "afzien" was... En ja, ik heb ook dikwijls getwijfeld over de zin van het leven! En toch... na verloop van tijd begint het wat te lukken, krijg je wat meer zelfvertrouwen ( met serieus vallen en langzaam op staan!). Stilaan terug je leven organiseren... alleen...
Maar blijkbaar moet er dan geleerd worden dat het geen schande is om hulp te vragen, zelf dingen te proberen, geen schuldgevoelens hebben als iets niet lukt, jezelf ook al iets extra te gunnen... enz... En in verloop van tijd gaat het wel lukken hoor... geloof me!

Sorry dat ik het soms wat cru zeg, maar ik denk dat ik alleen maar hulp kan bieden door te vertellen hoe het allemaal in elkaar zit...
Iemand dierbaar verliezen wordt echt wel enorm onderschat hoor! Hierdoor krijgt men constant het gevoel in de steek gelaten te worden en heeft men ook het gevoel voor alles alleen in te staan. Maar ik kan jullie ook wel zeggen dat na verloop van tijd jullie wel zullen leren hoe daar mee om te gaan!
Maar dat is voor jullie, Helena en Gerarda nog een beetje te vroeg om dat te begrijpen... maar dat komt nog wel... zeker niet wanhopen!

We wensen jullie nog een rustige nacht...

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Goeie vroege morgen (voor mijn doen)
aan alle forumvrienden en de meelezers
weinig en onrustig geslapen,maar ja....

Helena, ik kan totaal niks toevoegen aan wat
falcon hier zegt,
Het is met vallen en opstaan en telkens weer opnieuw proberen
dat het ooit lukt. en die waterlanders die verdunnen je verdriet.
Het gaat niet op een jaar, en soms nog langer,
je kan het niet forceren en dan krijg je dat machteloze gevoel, Kruip maar uit het holletje, en laat je niet doen, je kan niet meer
of onder dan een ander, al wie het meemaakte weet hoe zwaar het is.
Het komt allemaal in orde, maar het vraagt tijd...en geduld...
Héél veel tijd..... en héél vel geduld... Sterkte....

Aan allen hier een lieve groet, een knufke en tot later
Maak er een fijne woensdag van....
Oma-C.

[reline]

Lieve Helena,

Plots en onverwacht ...

En is het jou gisteren gelukt om toch nog wat te doen....terug de draad oppakken...?

Ik hoop dat het je vandaag ook lukt....

Ik wens je veel sterkte toe!

Ik las ook dat je het heel fijn had bij de kinderen enkele dagen geleden..

Oma-C....weer niet goed geslapen....hopelijk vlug weer beter!

Lieve groetjes voor iedereen,

Reline

[falcon1]

Lieve Helena,

we komen je een fijne dag wensen...
Het is misschien wel wat miezerig en grijs... maar probeer het niet te koppelen aan je gemoed... Doe maar eens dingen die je graag doet en wat kunnen ontspannen...

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Juist, vandaag 1 maart, complimentendag

Voor alle forumvrienden een complimentje,
jullie doen het goed! jullie krijgen van mij allemaal een knuffke

Lieve groetjes,
Oma-C.

[Helena van Troje]

merci oma-c jij ook een compliment en een groot omdat je ons zo blijft helpen, ook aan Falcon, gerarda, veertje, huggie( )altijd lol als jij schrijft bij gerarda,reline,dewill als hij nog af en toe komt piepen en aan al degenen die ik vergeet te vermelden.

Brrr, de verdoving is uitgewerkt, amai mijn tanden die er niet meer staan doen pijn....Kom van bij de tandarts: schrik of gene schrik, ik ben nog efkes bezig mijn kerkhof te laten opruimen in mijn mond...
Vandaag twee tanden getrokken: de ene deed serieus pijn, de andere wou er niet uit....Ik mag geen verdoving met adrenaline hebben....
De 26/3 opnieuw aan de andere kant ene trekken
Dan effe wachten want op de communiefeesten gaan we niet zonder tanden lopen.
In juni beginnen we met de bovenkaak. Daar vliegt alles eruit en een volledig gebit nu. Komt ervan altijd alles uit te stellen tot als grootvake zou beter zijn of er niet meer zijn....
en honger dat ik heb!!!!!

[gerarda]

Van mij ook en complimentendag voor iedereen en hopelijk komen we hier nog lang samen voor een babbel. Zelf als we al beter over ons verdriet heen zijn is een gezellige babbel altijd aangenaam.
En kunnen we eens ons hart luchten en over eten babbelen hé


groetjes gerarda

[falcon1]

Lieve Helena,

alé, de kogel is door de kerk, of beter de tandjes zijn er uit...
Je zal achteraf fier zijn over jezelf dat je het gedaan hebt. Tja, tandartsen zijn eigenlijk niet de beste vrienden hé...
En dat je honger hebt is een goed teken... nu nog wat kunnen eten

Ook van ons entwege onze complimentjes aan jullie voor je moed en doorzettingsvermogen!!! Aan anderen voor jullie steun en luisterbereidheid!

Liefs,

Veertje & Rudy

[reline]

Helena....grote verbouwingswerken in je mond!!

Was toch nodig.....nog efkes bekomen en dat behoort tandpijn tot het verleden!!

Van mij komen hier ook nog complimentjes aan gevlogen voor jullie allemaal omdat jullie allemaal er telkens zijn voor ieder van ons!!!

Vele lieve groetjes en een dikke knuf, Reline

[Oma-C]

Goeie vrijdagmiddag alle forumvrienden,
Droog en niet koud, heb boodschappen gedaan en
straks nog even een beetje strijken dan is voor mij de week rond.

Vandaag weer een dag vol herinneringen,
mijn man zou vandaag 74 geworden zijn, ja telkens denk
ik daar dan de hele dag weer aan, zelfs na bijna 20jaar
Het blijft een stuk van je leven hé, dat veeg je nooit uit
en dat wil ik ook niet

Helena, niet teveel last gehad (in de nacht) van
het tandentrekken? mijn buurman loopt al 4weken
zonder boventanden, nog een week en hij kan z'n gebitje afhalen
't heeft een week langer geduurd door z'n griep.
Ik ben benieuwd (want zo'n zenuwpees) hoe hij het zal
aanvaarden, hij "zaagt" er nu al over...
Natuurlijkkrijgt hij dan een vreemd voorwerp in de mond maar
het zal wel wennen als hij er niet teveel aan denkt
(Dat wordt nog wat!! Hem kennende)

Dag reline, een knufke terug,hou je goed...

Gerarda, falcon en Veertje, aan allen een fijn weekend
vanaf straks

Lieve groetjes van Oma-C.

[reline]

Lieve Oma-C....

Ik lees net dat het voor jou een speciale dag is.....jou man zou jarig geweest zijn.....vooral vandaag zoveel herinneringen die heel levendig blijven...de jaren doen er niet toe.....

Ik denk aan jou en stuur je een warme knuffel toe!!!

Liefs, reline

[falcon1]

Lieve Oma C,

het zal zeker voor jou een speciale dag geweest zijn... de verjaardag van je man... zal altijd wel een memorabele dag blijven.
Hopelijk niet te zwaar want het zal buiten de verjaardag ook andere herinneringen oproepen...

Nog een dikke nachtknuff,

Veertje & Rudy

[gerarda]

Hallo Oma-C
gefeliciteerd met de verjaardag van uw echtgenoot. Het zal wel een emotionele dag zijn voor u. Want ik begin te begrijpen dat we nooit van onze grote liefde zullen afscheid nemen en dat hij nu toch ook nog bij u is niettegenstaande die vele jaren. Ik vind het zelfs niet eerlijk als iemand zo vroeg van zijn geliefde gescheiden word . Maar ja we kunnen er niets aan doen.

Ik wens u veel sterkte en leef met u mee
groetjes gerarda

[Oma-C]

Nog eventjes langskomen
Dank voor de lieve woorden allemaal, ja het blijft een moeilijke dag
en er komen er nog, de 14e=de 20ste sterfdag
en de 19e de dag van de asverstrooïing
Allemaal in maart. Ach ja het leven gaat verder en toch...
Ik heb vandaag een goed klapke gedaan met z'n foto en
er een vers bloemeke bijgezet, meer kan niet meer...Helaas..
Een potje janken hoorde er dan ook bij, vooral omdat de kinderen
net dan langskwamen Het went nooit!

Voor iedereen veel sterkte en een knuffelke; en bedankt!
Tot later,

Lieve groetjes van Oma-C.