Gestart door Bosrankje op 04 feb 2012, 14:28803 berichten266.998 keer gelezen
BosrankjeStartte dit onderwerp04 mar 2012, 18:36Antwerpen9.308 berichten
Op 5 maart 2012
Lentefee
Haar toverstokje tikt
de heesters aan
en prille blaadjes
ontwaken
uit hun diepe
winterslaap
kleurige knopjes
komen piepen
ontvouwen zich
tot bloempjes
en spreiden hun
aroma's
En zie
een schilderijtje
voel dit zonnig
heerlijk paradijs
bron van
warme zaligheid !
Elisa
N.B. Het schilderij op de derde dia is een werk van Elisa zelf
Laatst gewijzigd door Bosrankje op 05 mar 2012, 18:09, 1 keer totaal gewijzigd.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp05 mar 2012, 18:08Antwerpen9.308 berichten
Op 6 maart 2012
Groeikracht
na lange winterrust
komt uit de bol
nieuw leven
dat groeit, en groeit
hoger, en hoger
voorbij
de zacht gebogen bladeren
nog hoger
naar het licht
de knop zwelt
met onbedwingbare levenskracht
als een zwangere vrouw
ronder , breder
opent zich
deelt zich
bekent kleur
blaadjes ontvouwen zich
ontrollen subliem
tot prachtige lelies
met dieprode rand
en lichtend hart
vormen een krans
vol zoete geur
koninklijke bloem
geen wonder dat je de naam kreeg
“A-ma-ryl-lis “
afgeleid van het griekse woord
“ flonkerend “
flonkeren doe je , sierlijk
in elke kleur
Fernanda
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp06 mar 2012, 23:55Antwerpen9.308 berichten
Op 7 maart 2012
Jouw kus
Kon ik nog honderd jaren leven
genietend van een gezond bestaan,
ik zou u de fijnste dagen geven,
vol van liefde zonder traan
Kon ik jou honderd jaren schenken
genietend van de nooit vergane jeugd
ik gaf je alles wat je kan bedenken
vol van blijdschap en van deugd.
En bood men ons nog honderd jaren
wat ons nooit zal lukken dus,
het kon nooit het geluk evenaren
dat we genieten van deze ene kus
Frankie
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Pas zaten ze er nog
de minuscule virtueeltjes
op mijn maagdelijke
witte blad.
Eentje met rode tresjes
en een leuke stoute mond
schoot propjes witte poëzie
van blauwgelijnd papier;
Ze kleefden op mijn zelfbehangen
veilige wand.
Het andere, 'n zusje
vol blauwe sproetjes,
poedelnaakt te gniffelen
in mijn kristallen inktpot.
Die wordt vast ziek
dacht ik
van al dat blauw.
Maar eer ik het geschreven had,
de woorden onderweg nog
ongeboren,
verdwenen ze..
Ik wist het
je wist ze.
Je mag ze nooit bewerken,
niet eenmaal zelfs,
dan gaan ze weg
en wordt je wakker
van hun schateren
verweg en onbereikbaar
hoog, zelfs voor de krant.
Hun dikke warme muggenbuikjes
op mijn plafond
van witte dromen
vol rode levensbloed,
zo mooi..
Misschien wordt het
morgen weer leesbaar..
Give
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
In het donker stond ze daar
een pluimpje verweven in het haar
te wachten op haar collega
die werkt bij dezelfde firma
hij was echter getrouwd
dat had men haar al toegesnauwd
hij vertelde zijn vrouw
dat hij moest overwerken
daar kon ze niets op aanmerken
doch na de zoveelste keer
kwam er een ommekeer
ze vond het wel raar
zo dikwijls na elkaar
daar wilde zij het fijne van weten
en had niet stilgezeten
om de waarheid te achterhalen
ze was woest
zou er een advokaat bijhalen
het eindigde in een scheiding
resultaat van een verleiding.
Yna
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Iedereen was verbaasd
hij deed mee aan het grote dictee
maar hij was veel te gehaast
hij droomde al van de trofee
Was ook erg nerveus
trok teveel aan zijn neus
zo kwam zijn
“zoek de fouten gedicht”
tussen zijn bladen
De examinator was niet tevree
scheurde zijn dictee in twee
en zei:
” doe jij volgend jaar maar mee”
Neske
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
BosrankjeStartte dit onderwerp09 mar 2012, 23:36Antwerpen9.308 berichten
Op 10 maart 2012
Lentekriebels
Er hangt magie ...
in de lucht,
een zacht briesje,
een lente - zucht.
Stoeiende vogels,
vrolijk gekwetter
in 't lover.
Een gouden gloed
omhelst bottende takken,
een zilveren berk
die straalt in de zon.
Helder licht, blauwe lucht,
schitterende ringen
rond witte wolken.
Lente-fee...
wat laat ik me graag
door jou betoveren.
Hilde
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Wie al eens naar de hemel tuurt
moet het ooit gezien hebben.
Ik zie het geregeld,
en dan zeg ik:
'wauw,wat is de lucht toch mooi'.
Valavond,het mooiste moment
van de dag voor mij met die
rijke schakering aan kleuren.
Licht en vurig donker rood,
met blauw in zovele variaties.
Het voelt dan zo rustig aan,
hoewel de bomen soms grimmige
vormen aftekenen tegen die lucht.
Zo is er een waarvan je zou denken
dat er een skelet in de tuin staat.
Wat verder zie ik een tak
die de vorm aanneemt van een
wat groot uitgevallen konijn.
Tiens,daar zie ik nog een vogel
in die kleurige schemerlucht,
zou 't een steenuil kunnen zijn?
'k Heb daarstraks al
een 'uiltje' gevangen.
Jadi
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
BosrankjeStartte dit onderwerp12 mar 2012, 11:16Antwerpen9.308 berichten
Op 12 maart 2012
Verveling
Ik sla opzettelijk met de deuren,
ik wil alleen maar zeuren,
waarom blijft het regenen buiten,
ik schrijf mijn naam eens op de ruiten.
Bah, ik ga me dood vervelen
als ik buiten niet kan spelen,
ik vind het helemaal niet fijn
een ganse dag in huis te zijn.
Nee, hoor, ik heb geen zin in tekenen
en zeker niet om voor juf te rekenen,
ik mag ook niet van moe
naar een vriendje toe.
Misschien kan ik plaatjes kleuren
want er moet toch iets gebeuren...
Dat doe ik ! Ik haal alvast
mijn krijtjes uit de speelgoedkast.
Och, nee, ik heb eigenlijk geen zin,
ik weet niet eens waaraan ik begin...
Nu is het al kwart over twee,
soit..... dan kijk ik maar TV.
Janina
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp13 mar 2012, 01:27Antwerpen9.308 berichten
Op 13 maart 2012
Mijmering
Kom laat ons wachten
op de volle Maan
Dan kunnen wij samen huilen
om wat ons werd aangedaan.
Kom laat ons wachten
op de komende wind
Die de verdorven lucht blaast
dat men hem nooit meer vindt
Kom laat ons werken
aan wat nieuw geluk
Dat verdienen wij beiden
stuk voor stuk
Jure
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....