Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter

Ik ben nog even komen piepen,ik wens aan allen
een heel fijn weekend se you later

[quote/]

Hopelijk heb je toch wat dingen om "handen" die je bezig houden.[/quote]

Falcon, de dag dat ik me verveel moet nog uitgevonden worden.

ben nu wel beetje moe vandaag, hangen we maar wat de luierik uit

hangen we maar wat de luierik uit

Hahaha... ik kan niet anders dan je groot gelijk geven!!!

Nu nog wachten op het zonnetje want ze voorspellen nog sneeuw... hopelijk valt die enkel in Zwitserland

Gelukkig alles toch beter met je hand. Dan kan je in de zomer weer vanalles ondernemen.

Nog een fijn weekend iedereen.

Veertje & Rudy

Dan kan je in de zomer weer vanalles ondernemen.

als daar zijnde:
muren insmeren met rubson
het tuinhuis beitsen
het schrijnwerk langs buiten vernissen
de haag 20cm korter maken
op tijd en stond de gazon kortwieken
de dahlia's planten
de gladiolen in de grond steken, moest al gedaan zijn
een composteercursus volgen
compostvat opzetten
het plat dak met zilververf verven
de tuinpaadjes onkruidvrij houden
het terras ontmossen evenals de oprit en de klinker paadjes
de bloembakken vullen met geraniums en co

moet er nog zand zijn?

Na een halve dag onderhandelen heeft mijn dappere ik het onderspit moeten delven. Mijn flauwe ik heeft het gewonnen.
Ik heb gisteren jongste gebeld om hem te vragen een brood te brengen en of hij even wou helpen met het verschonen van het bed.
De broodautomaat staat praktisch onder zijn voordeur, dus dat was geen ramp.
Na een week aan de linkerkant, een week aan de rechterkant, weer een week aan de linkerkant en tenslotte vijf dagen aan de rechterkant van het dubbele bed slapen, vond ik het tijd worden voor verandering van lakens.
Met één hand een dubbel bed verschonen, dat komt niet goed
Toen dat gebeurd was, liet hij zijn "opmerkende stokstaartjesblik" door het huis dwalen. Of hij even met de stofzuiger zou rondwandelen? op een ik en een gij was de boven en de beneden stofvrij, in de ene hand de stofzuiger en in de andere hand de zuigslang. Toch plezant als je zo sterk bent!
Rap nog een patatje geschild en een worteltje geschraapt en ik kon eens afstappen van mijn diepvriesmenu.
Ik weet niet of hij veel langer dan een goed uur is binnen geweest, de schat.

Zo zie je maar, alle dagen zijn niet eender.

falcon, ik heb zo de indruk dat er twee aan het konkelfoezen zijn, waar ze zich ook mogen bevinden en in welke vorm ook, en ons moeder speelt niet mee..... hulp komt soms uit zeer onverwachte hoek

Helena van Troje schreef:ik heb zo de indruk dat er twee aan het konkelfoezen zijn, waar ze zich ook mogen bevinden en in welke vorm ook, en ons moeder speelt niet mee..... hulp komt soms uit zeer onverwachte hoek

Zeker weten Helena! Hoe moeilijk je het soms ook hebt...

Ik ga het toch moeten geloven Falcon dat ze ons blijven begeleiden.
Het lukt al een paar dagen niet zo best.
Ik vrees dat ik me opgesloten voel nu alles met de voetjes en de bus moet gebeuren. Net kwam ik van de bakker en de dokter, dokter was er niet, dus ook mijn medicatie briefje niet. Het was al niet met de goesting dat ik opstapte en ik was bijna thuis toen een buurvrouw me zag afkomen en dacht: "Dat gaat daar mis." en me even binnenriep. Potje gehuild en nu zijn we weer thuis... Hoe dikwijs nog?

Ik voel me gelijk een hond aan en ketting zich moet voelen: telkens hij denkt weg te kunnen, trekt die ketting hem terug.

zelf zeg ik wel: bel maar als het niet gaat, maar zelf bellen oh neen

Goeie bijna avond Helena, en vrienden

Een dipje?? ja, april is niet leuk, en de maand is pas begonnen.
We zijn nog lang niet aan zomer toe
Probeer een beetje te kijken naar wat wel goed gaat
en laat je er niet onder krijgen, je kan het dat heb je
al zo dikwijls bewezen. De ene dag is niet de andere,
maar niemand heeft ooit beloofd dat het leven eerlijk en makkelijk is.
Dat weten we al héél lang hé
Helaas moet je het zelf doen, hoe graag we je ook zouden helpen,
Ik heb bij gerarda ook zoiets geschreven ...
De wereld is aan de vechters en de durvers, je moet durven
vrienden of buren inschakelen, ze durven het mssn niet zelf
voorstellen en als er niks gevraagd of gezegd wordt weten
ze 't niet natuurlijk
Mensen hebben elkaar nodig en niemand kan alleen verder.
Even lukt dat wel maar niet lang, je kan ook niet alles kunnen hé

Ik denk dat het "lijstje met werken" je heeft doen schrikken
en dat je daardoor de weerbots kreeg
Niet teveel vooruit plannen is mssn beter,
ik zeg maar iets hé ik weet ook niet alles...

Een flinke knuffel in alle geval, en veel sterkte, je komt
er wel weer doorheen, met vallen en opstaan,
(en hier is dat weer letterlijk te nemen de laatste weken)

Lieve groetjes aan alle forumvrienden

Oma-C.

Tja, hulp inroepen? Van wie? Oudste laat verstaan dat ik beter kleiner zou gaan wonen. Ik doe natuurlijk wat ik wil. Als ik hier blijf wonen moet ik het zelf kunnen bolwerken... zowel financieel als qua onderhoud tuin, auto, woning. Dus, tegen oudste zwijg ik.
Dochter met voltijdse verantwoordelijke job en drie kinderen, een echtgenoot die op gezette tijden naar het buitenland moet, die wil wel, maar hoe zijn moeders? Ik denk dan: hoe krijgt ze het zelf gebolwerkt.
Nummer drie heeft een bolleke van tien maanden rondlopen en, soit, daar zijn redenen voor dat ik die absoluut niet wil bijbelasten.Die wil best boodschappen doen, maar gaat ze dan met de bakfiets halen en brengen...
Die is dan ook zijn huis aan het verbouwen en zijn tuin aan het aanleggen tussen de plooien door.
Jongste is meestal redder in de nood

Ik zal eens aan dienstencheques of zoiets moeten denken, maar weet niet of dat wettelijk in orde is met mijn statuut, voorlopig wachten dus tot december.
En dan is het vraag of ik het kan betalen.

Maar waarom kan ik niet meer voort? ik ben perte totale:), ik kan niet meer hoelang gaat dat nog duren?

Ik heb vandaag gehuild van de pijn na mijn wandeling en niets meer zinnigs kunnen doen dan eten maken, allez drie patatten schellen, een viske in de pan kieperen en de soep en de groenten ontdooid en opgewarmd. Ik weet niet hoe ik dat vroeger bolwerkte: vier kinderen, gaan werken op kliniek, naaien voor mijn dochter en voor mij, alle pullovers zelf breien voor iedereen, nooit een werkvrouw in huis gehad, was en strijk zelf gedaan, in de liturgische werkgroep zitten, in het oudercomité, leesmoeder zijn, cursussen volgen, bij ons moeder in de tuin gaan helpen in de vakanties. Ik kan bijna niet geloven dat ik dat allemaal gedaan kreeg en toch was dat zo.

Ik kruip in mijn bed en kom er drie dagen niet meer uit, vrees ik.

oh oh oh ik zit er ferm onderdoor me dunkt

morgenavond komt dochter me halen om bij de kinderen te blijven tot vrijdagavond, misschien helpt dat een beetje