Poëtische lentewandeling
Kennen jullie het LELIETJE-VAN-DALEN? Waarschijnlijk niet. Jullie kennen wel een roos of een tulp of een meiklokje. Welnu, het meiklokje heeft nog een andere, even mooie naam: lelietje-van dalen.
Zo’n lelietje-van-dalen was verbaasd toen een VLINDER erop neerstreek en zeer lang bleef zitten. Dat was niet de gewoonte. Hij leek zelfs te denken. Maar dat kon natuurlijk niet. Vlinders kennen geen EMOTIES; dat zijn gevoelens als blij zijn, verbaasd zijn, verlegen zijn enz … en ook, alleen MENSEN DENKEN, toch?
Dit tafereeltje van de vlinder op het bloempje, in het OCHTENDGLOREN,
( -dat is een lang woord om het aanbreken van de dag aan te duiden -), werd door een PIMPELMEES gevolgd, hoog van op de MUUR.
Zou ze de vlinder als ontbijt nemen? Neen, toch maar straks op zoek naar een vette, malse rups. Eerst nog even haar nest opzoeken. “WELKOM LIEF KINDJE” fluit de vogel als zij het eerste eitje ziet openbreken.
Plots klinkt een hel belgerinkel. Vlinder en vogel vliegen verschrikt weg.
De DORPSSCHOOL begint.
Iedere morgen spreekt de directeur even de ganse groep toe. Vandaag gaat het over DE WEG NAAR OPTIMISME. Als je dat woord niet verstaat moet je het maar vragen aan de juf of de meester; het heeft een heel blije betekenis.
Na de middag maken alle kinderen samen een LENTEWANDELING.
WAT GAAT ALLES VLUG, puft juf Rita, als ze om 16 uur de school verlaat en er aan denkt dat ze MOEDERS ROZEN nog moet bestellen voor zondag.
“LENTE !” roepen drie bengels, ook op weg naar huis. DE ROEP van Tim’s vader hebben ze zelfs niet gehoord; zo BLIJ en uitgelaten als ze zijn. Tim loopt zelfs zijn huis voorbij, nog een eindje mee met zijn twee kameraden.
DE WEG TERUG, alleen, is minder prettig.
Langs de kant van de weg ziet hij JORDAN, DE KAT VAN DE BUUR. Het diertje ziet er wat ziekskes uit; met droeve ogen kijkt het hem aan.
SAMEN keren ze nu terug. Het moet blijven LEVEN, wil Tim;
Hij zal het poesje niet meteen naar de buren dragen. Anke, zijn klein vriendinnetje zou te erg schrikken. Hij brengt het voorzichtig naar MOEDERS KAMER, boven, en legt het in een doosje met doekjes, onder het bed.
Beneden ruikt alles naar COQ AU VIN; hij wordt er zelf ook misselijk van. Jullie kennen vast coq au vin niet. Dat is ‘kip’ of beter, ‘haan’, doch klaargemaakt in stinkende wijnsaus, bah!
Hij verzorgt het poesje en laat het wat melk drinken; het ziet er al een beetje beter uit
VOOR EEN NIEUW LEVEN wil ik dit poesje niet ruilen bidt Tim.
s’Nachts breekt een hevig LENTEONWEER los. Tim heeft schrik. Hij sluipt voorzichtig naar moeders kamer, neemt het poesje mee en stopt het bij hem in bed.
Volgende morgen …wonder boven wonder … het poesje is weer helemaal in orde.
Het is zaterdag; dus geen school.
“Anke, DANS NU, mijn KLEIN MEISJE, want Jordan was ziek en ik heb haar genezen.!”
Tim voelt dat Anke blij en gelukkig is; hij dus ook, want Anke is zijn enig buurmeisje en een lief vriendinnetje.
Hij droomt dan ook ’s avonds in bed alleen van prettige dingen. Zou een poesje ook een engelbewaarder hebben, zoals wij, denkt hij. Vorige week wist hij niet eens wat een engelbewaarder was, maar deze week leerde de juf over de engelbewaarders, als zeer speciale engelen. Engelen … jammer dat we ze niet kunnen zien; al kunnen zij wel vliegen. MISSCHIEN ZIJN MEEUWEN WEL ENGELEN, droomt Tim verder.
En van de meeuwen komt hij weer bij andere vogels, en van andere vogels weer bij de kip, want dat is ook een vogel.
Kip met appelmoes. LEKKER SMULLEN. Eigenlijk eet hij kip graag in alle bereidingen. Alleen de coq au vin, bah, nogmaals bah!
Raar toch hoe grote mensen kinderen zo VAN DE WIJS kunnen brengen.
’s NACHTS, en met de ogen dicht, zou hij niet smaken of een stukje kip wel echte kip is.
En zo raakt hij eindelijk in slaap …
DE WATERSCHAAL ( - alias denook -)
Met dank aan Denook voor het prachtig verhaaltje,
en hopelijk blijft deze vertolking geen eenmalig feit.
Groetjes van Rankje en Alter
Kennen jullie het LELIETJE-VAN-DALEN? Waarschijnlijk niet. Jullie kennen wel een roos of een tulp of een meiklokje. Welnu, het meiklokje heeft nog een andere, even mooie naam: lelietje-van dalen.
Zo’n lelietje-van-dalen was verbaasd toen een VLINDER erop neerstreek en zeer lang bleef zitten. Dat was niet de gewoonte. Hij leek zelfs te denken. Maar dat kon natuurlijk niet. Vlinders kennen geen EMOTIES; dat zijn gevoelens als blij zijn, verbaasd zijn, verlegen zijn enz … en ook, alleen MENSEN DENKEN, toch?
Dit tafereeltje van de vlinder op het bloempje, in het OCHTENDGLOREN,
( -dat is een lang woord om het aanbreken van de dag aan te duiden -), werd door een PIMPELMEES gevolgd, hoog van op de MUUR.
Zou ze de vlinder als ontbijt nemen? Neen, toch maar straks op zoek naar een vette, malse rups. Eerst nog even haar nest opzoeken. “WELKOM LIEF KINDJE” fluit de vogel als zij het eerste eitje ziet openbreken.
Plots klinkt een hel belgerinkel. Vlinder en vogel vliegen verschrikt weg.
De DORPSSCHOOL begint.
Iedere morgen spreekt de directeur even de ganse groep toe. Vandaag gaat het over DE WEG NAAR OPTIMISME. Als je dat woord niet verstaat moet je het maar vragen aan de juf of de meester; het heeft een heel blije betekenis.
Na de middag maken alle kinderen samen een LENTEWANDELING.
WAT GAAT ALLES VLUG, puft juf Rita, als ze om 16 uur de school verlaat en er aan denkt dat ze MOEDERS ROZEN nog moet bestellen voor zondag.
“LENTE !” roepen drie bengels, ook op weg naar huis. DE ROEP van Tim’s vader hebben ze zelfs niet gehoord; zo BLIJ en uitgelaten als ze zijn. Tim loopt zelfs zijn huis voorbij, nog een eindje mee met zijn twee kameraden.
DE WEG TERUG, alleen, is minder prettig.
Langs de kant van de weg ziet hij JORDAN, DE KAT VAN DE BUUR. Het diertje ziet er wat ziekskes uit; met droeve ogen kijkt het hem aan.
SAMEN keren ze nu terug. Het moet blijven LEVEN, wil Tim;
Hij zal het poesje niet meteen naar de buren dragen. Anke, zijn klein vriendinnetje zou te erg schrikken. Hij brengt het voorzichtig naar MOEDERS KAMER, boven, en legt het in een doosje met doekjes, onder het bed.
Beneden ruikt alles naar COQ AU VIN; hij wordt er zelf ook misselijk van. Jullie kennen vast coq au vin niet. Dat is ‘kip’ of beter, ‘haan’, doch klaargemaakt in stinkende wijnsaus, bah!
Hij verzorgt het poesje en laat het wat melk drinken; het ziet er al een beetje beter uit
VOOR EEN NIEUW LEVEN wil ik dit poesje niet ruilen bidt Tim.
s’Nachts breekt een hevig LENTEONWEER los. Tim heeft schrik. Hij sluipt voorzichtig naar moeders kamer, neemt het poesje mee en stopt het bij hem in bed.
Volgende morgen …wonder boven wonder … het poesje is weer helemaal in orde.
Het is zaterdag; dus geen school.
“Anke, DANS NU, mijn KLEIN MEISJE, want Jordan was ziek en ik heb haar genezen.!”
Tim voelt dat Anke blij en gelukkig is; hij dus ook, want Anke is zijn enig buurmeisje en een lief vriendinnetje.
Hij droomt dan ook ’s avonds in bed alleen van prettige dingen. Zou een poesje ook een engelbewaarder hebben, zoals wij, denkt hij. Vorige week wist hij niet eens wat een engelbewaarder was, maar deze week leerde de juf over de engelbewaarders, als zeer speciale engelen. Engelen … jammer dat we ze niet kunnen zien; al kunnen zij wel vliegen. MISSCHIEN ZIJN MEEUWEN WEL ENGELEN, droomt Tim verder.
En van de meeuwen komt hij weer bij andere vogels, en van andere vogels weer bij de kip, want dat is ook een vogel.
Kip met appelmoes. LEKKER SMULLEN. Eigenlijk eet hij kip graag in alle bereidingen. Alleen de coq au vin, bah, nogmaals bah!
Raar toch hoe grote mensen kinderen zo VAN DE WIJS kunnen brengen.
’s NACHTS, en met de ogen dicht, zou hij niet smaken of een stukje kip wel echte kip is.
En zo raakt hij eindelijk in slaap …
DE WATERSCHAAL ( - alias denook -)
Met dank aan Denook voor het prachtig verhaaltje,
en hopelijk blijft deze vertolking geen eenmalig feit.
Groetjes van Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Niemands meester,niemands knecht
