Vroeg uit de veren he.
Het verhaal(tje) van de vork is niet zo'n lang verhaal Rudy maar voor mij was het zo indrukwekkend, misschien voor jou ook, ik weet het niet.
Het zit zo (even kort samengevat);
In de oorlog werd mijn vader met nog een stel andere soldaten gevangen genomen en op een vrachtwagen gezet met de bedoeling naar een "kamp" gebracht te worden.
Een vriend van mijn vader (Canadees) gaf onderweg in de wagen zijn vork (waar je mee eet) aan mijn vader en zij hem niet te vergeten en toen de duitsers stopte om te pauzeren (roken en zo) is deze Canadees van de wagen gesprongen (hij had een hadgranaat bij zich verstopt) is naar de groep duitsers gelopen en is daar kamok gaan maken en intussen had hij de pin uit de granaat getrokken waardoor hijzelf met alle duitsers verongelukt zijn zodat al zijn Nederlandse en Canadese kameraden de vrijheid in konden.
Hij had zichzelf opgeofferd en deze vork van deze man is de vork die in de bestek la van mijn ouders ligt, waar mijn vader de rest van zijn leven mee gegeten heeft en vanaf het moment dat hij in mijn bezit zal komen ik er de rest van mijn leven mee zal gaan eten.
Kort maar krachtig toch?
Wens iedereen een hele fijne maandag toe en tot later.
Het leven is net een bos, rechtdoor kan nooit.
.
Groetjes,
Angel4