Norman, ik kan me indenken dat Freek je stoorde in die samenzang.
Wat mij raakte is dat hij, die zoveel onrecht aanklaagde met veel geschreeuw,
iets heel zachts van zichzelf gaf. Daar ging het mij om!
Soms dacht ik wel eens dat hij zijn publiek een geweten wou schoppen.
Je kan hem niet vergelijken met Toon maar hij was een kind van een tijd die anders was,
rauwer...
Ik heb de vroegere LP's van Janis Ian, de latere cd's.
Ik ben fan maar niet extreem. Ik pik eruit wat me aanspreekt en dan kan ik het beluisteren
op mijn ipod wanneer en waar ik wil.
Ik ben blij dat ik op Sennet mensen zoals jij vind die houden van wat ik hou.
petros, Cleopa's voetjes in de lucht met een zonnehoed die gezien de weersomstandigheden
waar dan ook kan belanden...
Mocht dat toevallig in mijn tuintje zijn dan laat ik je dat wel weten. OK?
Yna, langzaam gaat ook hé!
Nooit had ik in mijn tuintje zoveel huisjesslakjes.
Als er geen lijsters, geen egeltjes enz. meer kunnen komen dan tieren ze welig .
Wijngaardslakken heb ik nog niet gevonden in mijn tuintje.
Je vindt ze hier vrij vaak langs de wandelpaden.
Lieve Elleke, ons kent ons hé!
Neske, jouw collage kon wel een reclamefoto zijn voor Boss!
Knap hoor! Hoe doe je dat toch?
..........................................................................................................
"Als de herfst komt",
Dat gedicht van Robbe las ik vandaag.
Ik vond het niet alleen mooi en warm, ik moest plots denken aan iets wat mijn man zei tijdens onze fietstocht in de Hoge Kempen eergisteren..
Het weer zat wel mee maar ik had het ontzettend koud.
Zelfs de restwarmte van een lege kop koffie was heilzaam voor mijn koude vingers.
Mijn ogen traanden en ik zie zo al niet te best.
(Het is eigenlijk nooit goed geweest. Ik had als kind een "lui oogje" zoals ze dat heten.
Het werd veel te laat vastgesteld met alle gevolgen vandien.
Ons Michelleke had het ook. Bij een onderzoek in de kleuterschool werd
het vastgesteld en hoe jonger de correctie begint, hoe meer garanties op succes.
Goed oogje afplakken, lui oogje stimuleren is de therapie en dat werkt!
Ze heeft haar brilletje nog zelden nodig.)
"Weet je", zei hij:"Als je ooit zo slecht gaat zien of zelfs blind word
dan koop ik een electrische tandem en ik fiets met jou door Limburg en nog veel verder..."
Toen dacht ik terug aan die ene keer aan zee dat we een tandem huurden.
Hij, groot voor me en ik, klein achterop. Rechts en links kon ik flarden van het landschap bewonderen. Er is minder nodig om nekpijn van te krijgen en ik wil zelf graag weten waarheen ik trap.
Ik werd het beu en zei dat ik een tandem de beste manier vond om ruzie te krijgen.
Als koppel moet je 't wel over alles eens zijn, een voorwaarde, denk ik zo!
Het was niet mooi van me, ik geef het toe, maar op de terugweg heb ik dikwijls vertikt om mee te trappen.
Nooit meer kwam zo'n duofiets ter sprake tot eergisteren dan!
Ik zei:"Wat heb ik er dan aan om achterop te zitten en niets te zien, weet je nog wel?
En verwacht je dat ik meetrap als ik niets zie?"
Hij lachte en antwoordde:"Ik beschrijf dan voor jou wat ik zie en met jouw verbeelding moet het lukken om mijn woorden om te zetten in beelden, haal je herinneringen dan maar boven of teer op je fantasie.
Wat dat meetrappen aangaat, dat is dan wel het minste dat je kan doen..."
We hebben er hartelijk om gelachen...nu nog...
Bedankt, Robbe, zonder jouw gedicht zou ik er niet bij stilgestaan hebben!
Ik kan het niet zo poëtisch brengen als jij en dus blijft het proza.
Waar het om gaat en ging is:"Houden van...".
Lieve groetjes van Janina
Laatst gewijzigd door Janina op 09 jun 2012, 23:35, 2 keer totaal gewijzigd.
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)