mijn man is overleden

Dag Tina, van mij ook een duwtje voor sterkte,
morgen brand ik een speciale kaars voor jou en ik hoop
dat het helpt, je bent al wat sterker geworden er zullen
nog "weerbotsen" komen mar je zal ze ook overwinnen,
net zoals gerarda zegt niet met je laten sollen..
zij hebben jouw centen nodig en jij beslist zelf...
die lening afbetalen kan je daar natuurlijk bijven doen
maar de rest kan je versassen als je dat zelf wil...'t is jouw geld hé...

Voor morgen veel sterkte...je doet het heel geod..
je ziet dat ze begrepen hebben dat jij verdriet hebt ...
en dat ze wel aan je denken in de familie..
houden zo, en een knuffelke van oma-C
veel moed..en tot morgen...

Nog even citeren uit het boek van Keirse:

Men kan helpen in het opnemen van de derde taak door telkens onieuw te luisteren naar het verhaal van de mensen. Door hen steeds opnieuw te laten verhalen, helpt men hen geleidelijk opnieuw op verhaal te komen in het leven. En in het aandachtig luisteren, kan men ook achterhalen wat het meeste moeite kost en waarmee men kan helpen.
Het is belangrijk dat men uitdrukkelijk zegt dat het uiten van gevoelens normaal is in een rouwproces.
Ook met schuldgevoelens hebben deze mensen het zeer moeilijk. Men reageert er meestal op met: " Je mag je niet schuldig voelen. Je kon er niets aan doen." Schuldgevoelens zijn echter normale reacties van mensen met verdriet. Het is veel beter te zeggen dat deze gevoelens normaal zijn, maar dat men niet schuldig is.
Men kan beter helpen met de confrontatie met de pijn niet te ontlopen, maar erbij stil te staan. De naam van de overledene uitspreken, gemeende vragen, hoe het gaat, op bezoek gaan, en de mensen het gevoel geven dat al die intense emoties die ze ervaren, normale reacties zijn van normale evenwichtige mensen! Hen niet alleen laten en zorgzaam aanwezig blijven als de pijn wordt geuit, helpt meer dan het onderwerp vermijden.
Het helpt meer als men luistert hoe het voelt, in plaats van te vertellen hoe men zich moet voelen...

Rudy, prachtige uitleg en zeker de waarheid. gelukkig dat we hier het Sennet hebben , want anders zouden we het nog harder te verduren gehad hebben.


Ii wens u en veertje een goede nachtrust
ook aan iedereen een knuffel van mij

gerarda

bedankt omac heel lief van jou
en het is inderdaad zo dat jullie er zijn voor mij en zovele anderen op sennet had ik dat niet gehad was is helemaal verloren want met de mensen hier om me heen ,ze bedoelen het misschien wel goed ,maar ze zijn er niet als je ze nodig hebt en jullie wel al is het maar met een virtuele knuffel het doet goed Ik zeg het tegen niemand in mijn omgeving maar het zou zo goed doen om eens iemand te hebben die je een stevige knuffel geeft om je te troosten Gewoon te weten dat ze er zijn voor je en dat doet niemand ,ze hebben allemaal hun eigen leven dat begrijp ik wel maar om je eens vast te pakken en te zeggen dat ze weten hoe ik mij voel daar denkt niemand aan Als ik wil praten over arnold beginnen ze over iets anders Ik verdring zoveel mogelijk mijn verdriet en tranen voor hen en tracht mee te lachen maar het is soms heel erg moeilijk Ik wou dat iedereen eens dat boek las van jou rudy dan zouden ze zich misschien anders gedragen


slaapwel en tot morgen groetjes tina

Dag Tina, een fijne donderdag ook aan jou vandaag

Een mens kan niet voelen wat jij voelt als je het niet persoonlijk meegemaakt hebt...en als jij terugkijkt naar vroeger zal je dat
zelf ook weten...denk je in ...als er iemand in jouw omgeving wegviel
dan ben jij waarschijnlijk ook gewoon verder gegaan met jouw leven..
wel even een medeleven maar dan weer verder...
Dat is zo..
"mensen voelen hun eigen verdriet, maar zien dat van een ander niet"... alleen als je ooit in dezelfde situatie zat dan kan je meevoelen..
dan voel je de eigen pijn weer terug ...en besef je dat een
ander hetzelfde voelt... begrijp je wat ik bedoel.??

Men zegt altijd: het leven gaat verder... ja zo is het.. maar soms
blokkeert het... en dan blijf je hangen in de kleine wereld
van het ogenblik..en dat kan lang duren..
Dan voel je alles veel heviger aan en weet je niet
hoe je uit die hel kan komen... daarom.
één dag per keer... of nog beter uur per uur...
en langzaam terug groeien... moeilijk ja...maar het lukt ons allemaal ...
het heeft alleen tijd nodig. Véééél tijd...

Kom maar eens even dicht tegen je pc-scherm aan Tina...
dan geef ik jou een voorzichtige, maar welgemeende knuffel,
recht uit het hart. Nog een aangename dag vandaag
voor zover het kan natuurlijk.. tot later, en veel sterkte..

Tina vecht maar verder eens zult ge rust hebben en Arnold zal fier zijn op u.


groetjes gerarda

Rudy dit boekje van Manu keirse is zeker interessant. En van hetgeen u al door gegeven hebt zijn er al dingen dat ikzelf ondervonden heb. ik heb me ook beziggehouden met schuldgevoel b.v. Ik was wel gerust dat ik alles heb kunnen doen voor Marc tijdens de periode in het ziekenhuis en dan om zijn begrafenis te regelen , maar toch zocht ik zelf iets om te denken heb ik nu wel alles goed gedaan? Nu gaat het al beter nu ben ik daar al meer gerust in.

daarbij met hier op het sennet te komen horen we van andere mensen dat we bijna allemaal het zelfde ervaren .

Nogmaals dank om dit door te geven.

groetjes gerarda

Dag Tina

Hoe was je dag vandaag ?
Ik kom je nog even een rustige avond wensen ..

Brigitte

mijn bezoek aan zijn zuster voor haar verjaardag was één grote teleurstelling Toen ik zei dat het vandaag 4 maanden is dat arnold was gestorven kwamen ze uit de lucht gevallen ,en dat is dan zijn familie de één dacht dat het de 27 ste was en zijn eigen zuster had er helemaal niet aan gedacht dat ze haar verjaardag deed op zijn sterfdag Dus jullie kunnen denken hoe ik mij weer voel ,ik ben er echt niet goed van Ik ben boos en verdrietig en de tranen vloeien al heel de avond van sinds ik thuis ben Hoe is het mogelijk om zo iets te vergeten

groetjes tina

lieve tina,kom je een knuffel brengen,want dit was nu een afknapper;als jr fam. zo doet hoor.
Hopelijk heb je een goede nacht ;wou je zelf een knuffel brengen.
Sterkte Tina en kom morgen je zorgen hier maar van je afschrijven,er is altijd wel een luistert oor!
dikke kus

zo mooi bedankt rudy het is waar een knuffel kost helemaal niets en heeft je het gevoel niet alleen te zijn maar niemand die daar aan denkt in mijn naaste omgeving Ik kan niet slapen en daarom ben ik nog even hier komen schrijven Ja hugie dat is nu mijn schoonfamilie ,ik was beter niet geweest naar mijn schoonzus haar verjaardag ,weer veel teveel pijnlijke momenten en dan nog horen dat ze zijn sterfdag vergeten zijn nu het juist 4 maanden is Vier maanden als ik het mijzelf hoor zeggen dan weet ik niet waar die tijd gebleven is Het verdriet is er nog steeds zoals op de eerste dag IK heb gedacht aan omac haar kaarsje en dacht dan er zijn toch mensen die aan mij en arnold denken vandaag
Bedankt jullie allemaal
groetjes tina