mijn man is overleden

Lieve Tina....

Ik voel me bevoorrecht om meteen als eerste Arnold te leren kennen.....hij gaat er de ganse tijd zijn als ik ga lezen...

En maak je om mij geen zorgen hoor. Ben helemaal terug oké.

Ik wil je wel zeggen dat ik niet alleen ben...ik ben getrouwd met Franske (= nickname hier), maar maakte wel van heel dichtbij dingen mee...

Riekske maakte voor jou wel een heel mooi plaatje...

Ik wens jou en alle anderen een rustige nacht toe....

Liefs, Reline

neen rudy het weer is zoals ik mij voel
ik ben zo moe heb vannacht maar 3 uurtjes geslapen dan ben ik wakker geworden door een rare droom over arnold ,ik dacht dat hij naast mij lag ,dan wist ik dat ik het maar gedroomd heb en heb ik weer heel de tijd zitten huilen
5 maanden zal het zijn deze maand en het verdriet en ongeloof worden altijd maar groter
soms denk ik ,is dit nu wat overblijft van mijn leven
je zal heel hard moeten trekken aan dat touw rudy want ik heb het gevoel dat ik blijf steken


groetjes tina

ik zal meehelpen vasthouden met Rudy

Tina, meisje toch... je hebt het toch verschrikkelijk moeilijk hé... Kon ik jou maar op een of andere manier troosten en je verdriet en pijn verzachten.
Maar ik voel me hier zò machteloos! Is er nu niks waarmee we jou uit je put kunnen halen? We willen hier allemaal aan dat touw trekken en het lukt nét niet... je zal toch even moeten meehelpen...
Ook over die vermoeidheid maken we ons zorgen (alhoewel iedereen hier dat heeft meegemaakt, het is niet abnormaal) maar je zal er toch iets moeten aan doen. Je zal toch iets aan de huisdokter moeten vragen waardoor je tijdelijk wat rust krijgt. Ik weet niet meer wat ik van de dokter gekregen heb. Het was iets dat pas na enkele dagen weken zijn effect had, maar ik werd er (door de dag) wat rustiger van, piekerde wat minder en vanaf toen ben, ik uit de put geraakt. Het gebeurde 6 maanden na het heengaan van mijn vrouw... Toen maakte ik zowat mee wat jij nu meemaakt.
En je kan er nog zo tegen vechten... soms lukt het echt niet... ik weet het.
Je bent moe, levensmoe, en dan zijn er nog de daaglijkse dingen waar je door moet maar waar je moed niet toe hebt om er aan te beginnen.
Lieve Tina, we zullen zeker trachten om jou hier doorheen te helpen, maar als het echt niet meer lukt... toch hulp vragen... daar zijn ze tenslotte voor. Je moet jezelf nu zeker niet dieper in die put laten afzakken en wij gaan je zeker niet loslaten.
Nog één vraagje. Die afbeelding hierboven van Arnold tussen die engelen heb je dat zelf gemaakt? Het is wel héél mooi!

Veertje & Rudy

Liefs,

Dag Tina, ik heb de hele dag geen tijd gehad
om aan de pc te komen..
Maar ik kan alleen bevestigen wat falcon schrijft...
Ik zou het letterlijk ook zo schrijven : hulp zoeken via de dokter..
die moet je helpen om rustiger te worden en te slapen..
Wij alleen kunnen het ook niet...
we kunnen sleuren... maar als er geen beweging inzit...

Morgen zal de pc niet aanstaan ik krijg bezoek
mssn s'avonds nog heel even ik zie wel..

Een dikke knuffel Tina, slaapwel en tot later...

dag Tina,

'k Weet van mezelf geen zo een goede "troostbrenger" te zijn als vele anderen,kan moeilijk die mooie troostende woorden vinden.
Maar ik heb toch zo een gevoel dat je soms U wel beter voelt, dat is toch een goed teken en een bewijs dat je er beetje bij beetje bovenop kunt komen.
Wel zijn er nog die vele momenten dat het verdriet telkens weerkomt, telkens de bovenhand haalt,je telkens terug je geliefde man terug ziet, zo weet ik dat m'n schoonmoeder nu nog altijd soms eens een mindere dag heeft, en dit na het al drie jaar na het heengaan van haar man.
Maar toch Tina heb je de mogelijkheid om er terug te staan, zoek desnoods hulp bij je dokter, zoals door falcon en Oma-C hier aangebracht, je kan het, ik voel het,of beter gezegd door het lezen van je berichtjes die je hier neerzette...

Hou moed Tina,en tot nog wel eens...
davang

Lieve Tina.....

Ik heb de ganse namiddag besteed aan het lezen van jou topic....
Ik heb je een beetje leren kennen.....en wat ben ik blij dat ik kennismaakte met Arnold via de foto...was vandaag bij het lezen zo biezonder....

Ik heb hier vaak met tranen in de ogen gezeten.....
Ik herkende zoveel dingen.....heb ook een zware periode achter de rug....bepaald moment vorig jaar liepen de tranen zomaar, geluidloos, bleef maar komen...toen kon het niet langer en ben ik naar de huisarts geweest die me meteen doorstuurde voor verder hulp.....toen begon mijnen berg.....ik weet hoe moeilijk het kan zijn...putten, ravijnen...heel steil in het begin...ik weet dat er af en toe rustplaatsen zijn...ik weet..hoe hoger dat je komt hoe mooier het wordt....bloemen...zeldzame bloemen en lieve Tina...ik haalde enkele maanden geleden de top! Is zo overweldigend!!!!

Ik las dat je het weer zo moeilijk had....misschien dat je ook hulp moet zoeken....
Hier was het ook zo erg nodig.....nu weet ik dat de hulp na een eerste bezoek erg ongerust de huisdokter heeft gebeld.....het is me samen met de hulp gelukt om zonder medicijnen die berg op te gaan....

Ik zou zo graag zien dat het jou ook lukt!
Mag ik mee met jullie? Ik kom jullie wel achterna...wil het touw bereiken.

Ik las vandaag hele biezondere dingen....

Van je 2 poezen die zo zorgen voor jou, elk op zijn of haar manier.....ze waken over jou!!

Ik las over glimlachen..."De glimlach die je geeft krijg je altijd terug"....is echt waar...heb ik al zoveel ondervonden...of gewoon maar een goede dag zeggen.....sommige mensen zijn daar heel gevoelig aan en hebben zo'n deugd van een babbeltje...

Ik las nog iets biezonder.....Arnold heeft je ooit gezegd dat, als je het moeilijk had, je naar de zeedijk moest gaan...kijken naar de zee.....kan zo'n verlichting brengen op zulk moment...

Dit zijn maar enkele dingetjes die ik aanhaal....

Als je het graag hebt kom ik jullie achterna.....ik wil je ook helpen om de berg op te gaan via het touw...steeds hoger...heb mijn bergschoenen klaarstaan!

Liefs, reline

neen falcon riekske heeft dat gemaakt voor mij en door gestuurd in een privé bericht Ik vind het zo mooi en lief van haar dat ik het aan jullie wou tonen In de moeilijke tijd die ze meemaakt vind ze nog de courage om dit te doen Ik weet het wel rudy het meeste moet ik zelf doen om er boven op te geraken en ik heb heel veel aan jullie , hier vind ik steeds weer de moed om door te gaan,maar ik zal toch terug moeten naar mijn dokter want ik voel dat het zo niet langer gaat

helena en reline ik vind het heel lief van jullie dat je mijn berg samen wil beklimmen ,soms denk ik dat het wat beter gaat maar dan krijg je weer een terug slag en gaat het weer bergaf Ik mis hem toch zo verschrikkelijk Ik durf voorlopig niet naar de zeedijk te gaan reline ,want ik ben bang dat ik het dan helemaal verlies en daar te zitten huilen met al de mensen om me heen dat trekt me niet Want dan denk ik zeker aan zijn woorden en zal ik mij niet kunnen inhouden We zaten veel op de dijk als het mooi weer was ,we gingen altijd tegen de avond en keken samen naar de zon die onder ging ik met mijn hoofd op zijn schouder ,hij met zijn arm om me heen , en dat kan ik nu niet aan om er alleen te zitten, de zeedijk zou overlopen van mijn tranen
IK ben wel blij voor jou reline dat je jouw top op de berg hebt bereikt

En dan hebben we maar 1 zoon en die kon alleen maar lief zijn als hij weer eens iets nodig had en nu hoor en zie ik hem niet meer ,al 3 maanden Je ziet reline ik heb het gevoel dat heel mijn gezin is weggevallen met de dood van arnold Alleen mijn katten blijven over

Davang jij bent er dat is het voornaamste en dank daarvoor en arnold moeten missen zal ik wel heel mijn leven voelen hij was er altijd voor mij als het goed of minder goed ging ,ik kon altijd op hem rekenen
Op 1 september is het onze huwelijks verjaardag en ik zie die datum altijd maar dichterbij komen en krijg het steeds moeilijker het leven kan zo hard zijn

groetjes tina

ook een knuffel voor jou oma-c

Ik blijf ook trekken samen met de Forumvrienden , de moed niet opgeven Tina ,

Groeten en

dewill

Goeiemorgen Tina...

Kom maar eens even tegen je scherm,
dan geef ik je een deugddoende dikke knuffel...
Mijn emmerke moed en sterkte stuur ik ook nog door...

't Wordt mooi weer vandaag voor een wandelingke. ..
Even buiten komen, de zeelucht opsnuiven...
en de mensen aankijken..
een vriendelijk gezicht trekt altijd een babbelke aan..
Je zal het zien.. even de mensen aankijken en een kleine glimlach..
dat is al genoeg..want vergeet niet :
"De glimlach die je geeft krijg je altijd terug..."
Knufke en tot later....

Hallo dewill, fijn dat je mee komt trekken, je bent een
vroege vogel en je had het hele 'zeel' alleen vanmorgen
maar ik kom je helpen sleuren...
Dank voor je hulp...een knuffelke ook voor jou.. en tot kijk.!

goede morgen lieve tina
kom je ff sterkte wensen voor deze dag
ik denk aan jou


hallo lieve oma-c al vroeg wakker
knuffies riekske