Op midzomernacht/ begon voor het lentekind de laatste winter

[Helena van Troje]

awel oma-c als ik dat zou weten zou ik gelukkig zijn, nu heb ik het wel gehad hoor

[reline]

Helena toch!

Van een trap vallen kunnen we ons niet meer permitteren hé!
In zulke dingen wordt je voorzichtig...heel waarschijnlijk efkes een krachtverlies in de voet gehad....die zal nu goed moeten genezen en versterken.

IK hoop dat er aan je schouder niks fout zit!
Eigenlijk heb je veel geluk gehad....het had heel wat erger kunnen zijn....iets breken of iets met het hoofd..
Trappen kunnen heel gevaarlijk zijn.

Wordt rustig aan momenteel.
Wens je veel sterkte en vlug genezen!!

Liefs, Reline

[Oma-C]

Goede voormiddag Helena,en de vrienden

Ja ik ben laat vandaag; ik had veel te regelen
voor een 2daagse uitstap van morgen en donderdag
't was kort om alles in orde te krijgen maar 't is gelukt.
Jullie zullen me woensdag en donderdag niet zien,
maar ik zit op een goeie wei, dus niet ongerust zijn.
2-dagjes naar zee

Sterkte en een voorzichtige knuff, veel moed en beterschap

Ik ga verder doen.. nog een aangename dinsdag .. tot later

[Helena van Troje]

pech dus pees afgescheurd donderdag naar orthopedist

[reline]

Wat vind ik dat erg!
Jeetje toch!
Nu alleen vooruitkijken.....
Hopelijk niet teveel pijn!!
Afwachten wat de ortho zegt!

Veel sterkte!!!!

[Helena van Troje]

pijn in rust valt mee verder is mijn actieradius omhoog beperkt en ronddraaien met de arm is totaal uit den boze

[reline]

Ik hoop dat men de pees terug kan bevestigen......normaal wel, maar dan waarschijnlijk revalidatie via een kinesist...ben aan het denken...mag niet hé...de ortho afwachten.

Ik wens je het beste...gelukkig niet teveel pijn...

Liefs, Reline

[Helena van Troje]

ik hoop maar één ding: geen operatie, ook al is het maar een kijkoperatie dan nog revalidatie 6 weken met een sling neeeeeeeennnnnnn
ik ga naar zeee

[Oma-C]

Ja Helena, dat is niet niks..
Ik hoop dat je niet teveel moet afzien want pijn is erg vervelend..
Zeker als je overal alleen vorstaat... toch maar oppassen
en een beetje hulp zoeken voor bepaalde dingen...
En mens is te rap geneigd om toch dingen te doen
die niet mogen...dus voorzichtig....ik brand weer een verse kaars..
en wij zullen jouw rugzak wel even meedragen tot je 't weer zelf kan
Sterkte en beterschap.. Tot vrijdag ik doe je groeten aan 't zeetje

Dag reline, alles oké daar ??

Lieve groet aan al wie nog passeert...

[reline]

Helena, zelfs als het een kijkoperatie moet worden, het is niet zeker dat het dan meteen moet....goed mogelijk dat er een tijd over mag gaan vermits de pijn te dragen is, maar dat kan alleen de specialist je zeggen en ergens....het belangrijkste van alles is dat je weer helemaal in orde moet komen hé!

Ik duim in elk geval voor donderdag!!!

Oma-C...hier alles oké hoor, voel me zo terug de oude worden na die drukke dagen.....net in het Zoerselbos gaan wandelen....zonder stok bijna 2 km...zo goed als pijnloos....is nu wel echt aan het beteren

Groetjes, Reline

[falcon1]

Lieve Helena,

ik kwam hier tussen de drukte door even kijken en las hier minder goed nieuws.
Maar je lijkt me wel een taaie... Ondanks alles wil je toch naar zee! Ik kan begrijpen dat je er erg naar uit kijk!
Dan zit er maar één ding op en dat is je rustig houden en jezelf goed verzorgen!
Tja, het is nu inderdaad wel wellekes geweest hé.
We wensen je in elk geval een spoedig herstel!

Liefs,

Veertje & Rudy

[falcon1]

Lieve Helena,

morgen naar orthopedist.... hopelijk hebben ze er wat goed nieuws voor jou... mag ook al eens hé!
Alles ok? Want soms heb je zo van die verrassende berichtjes

Iets te lezen van jou doet altijd deugd... maar hopelijk van die positieve....

We wensen je nog een fijne avond en rustige nacht.

Liefs,

Veertje & Rudy

[Helena van Troje]

niet zo fameus vandaag pijn is niet echt bevorderlijk voor een goed humeur, gelukkig is er poes koba met haar kattenkuren

copy paste van mijn "bergtopc"

zeg ik zo dikwijls de mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest, maar deze keer heb ik geen goesting niet meer om almaar het ene na het andere tegen te komen. Zorg goed voor jezelf, dat wil ik best, maar ik had zo graag eens iemand die voor mij zou willen zorgen...
Jullie zijn lief, de kat is een schat, mijn kinderen en kleinkinderen zijn altijd bereid om te helpen,mijn schoonbroers en zussen en mijn zus en nichtjes zijn lief, maar dat is toch niet gelijk vroeger. Ik heb een bende vriendinnen, die ik eventueel kan bellen, maar dan denk ik, ik kan toch weer niet zitten bleiten aan de telefoon...
Wanner stopt dat toch eens hier nu zijn mijn handen in orde, de voeten nog niet, maar dat kan nog niet, maar we weten tenminste wat er aan de hand is, nu weer die schouder. Ik word een echt zaagmachine, maar ik begin het toch een beetje niet meer zo tof te vinden op die manier.
Zoveel jonge mensen zijn alleen gewoon omdat ze dat willen en die voelen zich daar uiterlijk goed bij. Ik zou het misschien ook best kunnen, maar ik wordt geboycot op alle manieren me dunkt. Het blijft hier maar een stal, eten maken blijft beperkt tot een minimum, maar dan eet ik het tenminste op.
Trek erop uit, jawel, zonder voeten en zonder armen die werken gelijk het moet,

Och ja, mijn lot is nu zo bepaald ik zal maar weer eens verder gaan zeker....
deel twee
Naar het schijnt was ik fysiek nog uitgeputter toen grootvake nog leefde. Iemand zei me dat laatst. Ze vond dat ik aan kracht gewonnen had.
En ja, er waren de mankepoten, maar ik wilde daar niet over denken als grootvake vroeg om weg te gaan. De schouder is nieuw. Ja, als een mens met zijn volle gewicht aan zijn arm gaat hangen om niet verder te vallen, dan moeten daar vodden van komen.
De laatste maanden heb ik dikwijls forfait moeten geven dat ik kapot was hoor, maar hijzelf was een doorbijter en dus ja, probeerde ik te volgen. Tot het niet meer ging. En hij ook niet meer kon.

Ik denk nog altijd de laatste nacht dat hij thuis was heb ik gezegd:"Vake, ik kan niet meer vechten. Ik geef het op." dat hij het daarom ook ineens helemaal heeft opgegeven. Absurd ik weet het.Te laat beseft men wat iemand voor een ander heeft gedaan uit liefde voor...wederzijds. En och dipje, het is nooit minder geweest het verdriet, nooit. Heel diep blijft het altijd even erg knagen.

Daarstraks ging ik naar de apotheker om medicatie, ik zag iemand uit de buurt, nog bij mij bevallen. Ik sprak haar aan. "Weet je waarom jij zoveel valt? Jij bent je steun kwijt." was haar onmiddellijke vaststelling.
Toen bleek dat ook zij binnenkort alleen zal vallen ook daar werd alles in orde gebracht voor het geval dat ... zoveel jonger dan wij: begin 50, nog twee kinderen thuis: onomkeerbaar.

Zoals omaC zegt: het leven is wreed.

[Helena van Troje]

vervolg: ik geef een beetje forfait bij de anderen die troost kunnen gebruiken, maar mijn energie is een beetje op

[falcon1]

Lieve Helena,

bedankt voor wat je in copy schreef... het maakt wel veel duidelijk.
Je hebt het heengaan van je lieve Hugo dus nog niet verwerkt( laat staan aanvaard). Zolang dat er niet is zal je geen rust hebben!
Maar dat is iets wat je niet in de hand hebt. Het is inderdaad zo dat we jou steeds willen laten inzien dat je het goed doet, maar elke tegenslag laat je het tegenovergestelde ervaren.
En inderdaad, wat je nu zelf mist, na zolang "gesteund" te hebben, is zelf wat steun krijgen. We proberen het hier wel, maar niet genoeg... Je hebt meer nodig dan dat denk ik... zeker na je laatste tegenslagen. De échte hulp die je je hele leven lang hebt gekregen is er niet meer en daar wordt een mens moedeloos van. En zeker als je moet leven met de wetenschap dat er niet veel zal veranderen zoals je het zelf wil. Alhoewel dat ik mezelf hier moet tegenspreken...
Spiegel je nu zeker niet aan de mensen die niet kiezen voor een vaste relatie... ze weten niet wat ze missen en vroeg of laat (zeker op onze leeftijd) zal zich dat wreken, wees daar maar zeker van! Als ik je verhalen in gedachten neem die je samen had met je lieve Hugo kan ik maar besluiten dat jullie een "rijkelijk" leven achter de rug hebben!
Nu alles tegenvalt voel je meer en meer dat gemis.
Vraag is, wat kan je er aan doen? Hopelijk komt er een "deus ex machina..."
Zoals OmaC zegt "het leven kan wreed zijn"... klopt volledig.
Maar anderzijds... het leven staat ook niet stil... met zijn kleine, grote en ogenschijnlijk onoverkomenlijke dingen...
Helena, met wat ik nu gelezen heb zou ik zeggen... leef vandaag... kijk nog niet naar de toekomst... en wat daar tussen ligt kan je alleen maar hopen dat het positief zal zijn....
Nog heel veel sterkte en hopelijk een snelle beterschap...

Liefs,

veertje & Rudy