Gestart door Utopia op 22 jun 2009, 19:5311 berichten27.294 keer gelezen
UtopiaStartte dit onderwerp22 jun 2009, 19:53Vlaamse Ardennen39 berichten
Mijn vriendin haar bejaarde ( 93j.) demente moeder was reeds enkele jaren opgenomen in het bejaardentehuis. De laatste maanden takelde ze zeer snel af , herkende niemand meer , kon alleen nog met een spuitje via de mond wat voedsel binnenkrijgen , had overal doorligwonden, lag in foetushouding verkrampt, woog nog amper 35 kg en leed veel pijn. De huisarts vond het niet nodig pijnstilling te geven aangezien ze niet kloeg ( ze kon niet meer praten) . Toen het de spuigaten uitliep riep de familie de dokter op en aangezien die op verlof was kwam een plaatsvervanger de oude dame opzoeken. Die stelde vast dat het onmenselijk was om zo iemand te laten lijden. De oude dame was zo erg geconstipeerd dat de stoelgang manueel moest verwijderd worden wat haar deed krijsen van de pijn. De dokter startte onmiddellijk met morfine en dat bracht de dame rust en enkele weken nadien sliep ze vredig in. Maar de gekende huisarts was terug op toneel verschenen, de familie durfde hem niet afdanken omwille van zijn tussenkomst bij de plaatsing in het home van de dame.
Bij het ontvangen van de afrekeningen stelde de familie vast dat er een paar weken voor de dood van de dame nog een orthopedist uit het Brusselse was gecontacteerd voor het maken van een schelp ter comfort van de dame bij het opzitten in de zetel. De schelp werd gemaakt kilometers verder dan de verblijfplaats van de dame. De familie contacteerde de orthopedist en die zei dat het op aanvraag was van de huisarts en dat het toch zo erg niet was aangezien het ziekenfonds alles terugbetaalde. Hetzelfde antwoord bij het bedrijfje dat de schelp ( bijna)gemaakt had. Het bedrag van 190€ voor de verplaatsingskosten van de orthopedist was wel volledig ten laste van de dame. De overledene ( die al maanden bedlegerig was) heeft de schelp nooit gekregen, ze was ondertussen overleden.
Waar zijn we mee bezig ?
beste,
Het is niet te geloven wat ik hier lees. Onze vader is nu 15 juli gestorven en wordt maandag 20 juli begraven.
Hij verbleef 22 maanden in een RVT.
daarna is hij ziek geworden van longontsteking en ging naar geriatrie van de kliniek. Hij kon niet meer spreken en eten na een week daar , ze hebben besloten morfine te geven om hem te laten inslapen, hij was 91 jaar.
Heeft een goede verzorging gehad .
Moest ook altijd met zuurstof liggen en was zo mager geworden .
Wat een verschil van aanpk
gigi2
ik dacht bijna dat het eerste verhaal over iemand uit onze familie was, maar daar ging het over een man, behalve de schelp ongeveer net hetzelfde meegemaakt, spijtig genoeg
een persoon van de familie was gevallen resultaat " heup gebroken "
dokters stelden voor nieuwe heup inplaatsen
persoon was 85 jaar
revalidatie kon hij niet en ging naar de geriatrie
na maanden sukkelen besloot hij een papier te tekenen om zijn nieuwe heup bij overlijden te schenken aan de botbank
heup was 3 maanden oud " dus nieuw "
de papieren worden getekend
en de persoon sterft een maand later
na twee jaar krijg ik een telefoon en nadien papier
waar die heup naartoe is die bestemt was voor de botbank
ik zei hen die persoon is ondertussen 2 jaar gestorven en hij heeft 1000 euro opgelegd voor die nieuwe heup uit zijn eigen zak
waar zijn we mee bezig
de botbank wist zelf van niks na 2 jaar en die heup hebben ze nooit gekregen
Je kan overal zo'n toestanden meemaken. Als kind van een oudere die zelf niet meer kan beslissen moet je erg opletten en alles goed controleren Artsen doen soms gekke dingen.
Mijn vader was einde rit en opgenomen in het ziekenhuis na een urgentie, op de geriatrie vonden wij hem na één dag met handen en voeten aan bed gebonden. De behandelende (jonge)arts had niet beter gevonden dan met hem een ontwenningskuur te starten voor de zware slaapmedicatie die hij al jaren nam. Hij en zijn lichaam protesteerden daar natuurlijk hevig tegen. Resultaat: hij werd om zijn weerspannigheid gewoon aan bed gebonden. Gelukkig heeft onze huisarts hem daar op een andere dienst kunnen laten plaatsen. Moet men nu echt experimenteren met mensen in de 80 die aan het einde van hun latijn zijn.
als men deze horrorverhalen leest, is het toch wel aangeraden van een vertrouwenspersoon in te lichten en schriftelijk vast te leggen voor "euthanasie of palliatieve sedatie, want dit is onmenselijk en pure horror
Het is te hopen dat zoiets vreselijks geen enkel van ons ooit overkomt
"Een vriend is iemand, die als hij je een hand geeft eigenlijk je hart aanraakt."
Auteur: Gabriel Garcia Marquez
Ik kan mijn oren niet geloven als ik dat hier allemaal lees,zelfs de gevangenen hebben het beter,dan onze bejaarde mensen.
En vooral als die mensen moeten opgenomen worden in een tehuis,daar ontstaan dikwijls nog heel pijnlijke toestanden.
Ook mijn tante was opgenomen in een tehuis,ze had na een herseninfarct,dementie eraan over gehouden.
Ook zij werd vast gebonden aan bed,ik vind dat kan niet.
Het is mensonwaardig.
Ik heb nu de laatste vier jaar op de Palliatieve dienst in Gent St Lucas gewerkt als vrijwilligster.
Onze mensen hadden daar alles wat hun hartje nog wilde,wat ze vroegen stond aan in de korstte keren aan hun bed;
Wij hebben daar een hond,een papegaai,vissen pc voor de mensen.
De verpleegkundigen,doen alles voor de patiënten.
Om gewoon een voorbeeld te geven,als iemand s'nachts zin had in frietjes,werden die frietjes ook klaargemaakt.
Daarom vind ik het zo afschuwelijk,wat ze die mensen nog allemaal aandoen.
Dan hadden ze beter voor postbode geleerd.
spijtig genoeg zijn er nog zoveel mensen die niet beseffen dat ze niet op deze wereld vertoeven "om te vergaren" en niet om betere mensen te worden,
ik werk nu op een palliatieve eenheid , het kan zo vredig en mensen kunnen er op zo'n rustige manier afscheid nemen,
eigenlijk zouden familieleden van zo'n gebeuren moeten proberen sterker in hun schoenen te staan
en
gewoonweg wat er gebeurt is aanklagen, al was het bij de minister van volksgezondheid, die kunnen alles nachecken , onderzoeken en opvolgen, want zolang ze er geen weet van hebben zal er niets veranderen .
ik wens , dat iedereen, die met zo'n mensonwaardige toestanden geconfronteerd word, de kracht heeft naar nodige instanties te stappen om zo'n situaties te stoppen
gr miesun
[/i]
als men deze horrorverhalen leest, is het toch wel aangeraden van een vertrouwenspersoon in te lichten en schriftelijk vast te leggen voor "euthanasie of palliatieve sedatie, want dit is onmenselijk en pure horror 
