mijn man is overleden

[falcon1]

Lieve Tina,

ik denk wel dat tijd alle wonden heelt... maar hoe dieper de wonden, hoe moeilijker ze geneest. Ik heb het nogal gezegd... en groot litteken ga je er altijd aan over houden...

Maar anderzijds vind ik het ook goed wat Gerarda zegt en dat heb ik ook ondervonden. Contact zoeken bij mensen. Je gaat er veel steun krijgen!
Ik weet wel dat het iets is dat je niet direct aanspreekt en dat je er momenteel geen behoefte aan hebt. Maar eens zal je die stap toch eens moeten zetten. Zal je je drempelvrees een beetje moeten leren overwinnen. Gewoon al je moed bijeen rapen en... Als het niet meevalt kan je nogaltijd ermee stoppen. Maar ik denk dat je lotgenoten gaat vinden die je heel goed gaan verstaan!

Tina, anderzijds ben ik toch blij, en ik niet alleen, dat je hier toch af en toe langskomt zodat we op de hoogte kunnen blijven over jou...

Nog een dikke knuff,

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Nog een late avondgoet Tina..
Ik kan het niet anders zegen dan gerarda en falcon..
Veel moed en sterkte en beterschap als je nog ziek zou zijn..
Ik wens je een goede nacht.. en voldoende slaap..
Veel sterkte en tot...

[tina316]

jullie zijn zo lief en begrijpend dat waardeer ik heel erg

ik vind de feestperiode die er aankomt met kerst en nieuwjaar de moeilijkste tijd van mijn leven die ik ooit heb gehad
de gezelligheid de warmte met al die lichtjes de kerstmarkten die we deden we konden er echt van genieten arnold en ik
de herinneringen eraan doen heel veel pijn

ik weet dat ik mensen om me heen nodig heb ,hier achter de hoek is er ook zo'n centrum het viooltje ik ben er al verschillende keren voorbij gewandeld om te kijken naar de mensen maar heb de moed niet om er binnen te stappen
ik weet ook niet goed hoe eraan te beginnen ,samen met arnold zou ik durven maar alleen niet
ik ween ook weer elke dag en s'nachts kan ik niet slapen zelfs niet met een slaappil
dan zit ik maar aan mijn pc en mijn katten zitten overal bij mij omdat ze voelen dat het niet gaat
het is een zware en moeilijke periode nu ,zo alleen

groetjes tina

[Oma-C]

Goede morgen Tina,

En toch zal je zelf de eerste stap moeten zetten
sorry het klinkt mssn cru..:oops:canders blijf je in je schelp zitten...
wie weet hoeveel mensen er in het 'viooltje' er in jouw
situatie zitten en het ook hebben meegemaakt?
Ik denk dat Arnold zich niet goed voelt als je jezelf zo afzondert..
Elke eerste stap is moeilijk, maar eens je daarover bent zal je zien hoeveel mensen je een warm hart toedragen..

Je kan mssn je zus eens meenemen.. dan ben je niet echt alleen
en voor haar zal het ook een eerste stap zijn om haar leven een beetje
terug op te nemen... want of we willen of niet
het gaat wel verder hé...We moeten er zelf het beste van maken
en dat is nooit gemakkelijk...iedereen die het meemaakt
staat voor dezelfde muur, er overheen kruipen kost veel moeite
en dat moeten we zelf doen, met krassen en bulten lukt het wel
maar we moeten er moeite voor doen.....een ander kan het niet voor jou.
We hebben ooit ook moeten leren lopen, schrijven, praten, enzomeer
dat is ook gelukt.. nu deze stap nog ..en je zal zien, dat het
nog de moeite waard is, en Arnold zal fier op je zijn... héél zeker!

Het klinkt allemaal "zo gemakkelijk" hé Tina maar vraag het
aan iedereen die er ooit voor stond..: "het lukt je" : echt waar...!!
Onze steun heb je.. maar de sprong moet je zelf maken...
In je eigen tempo, en met veel geduld ..want het is niet niks natuurlijk.

Deze donkere dagen zijn voorjou en voor ons allen iedere keer
weer droevig omdat we altijd "alleen tussen de massa" zullen zijn..
Je zal altijd die lieve persoon blijven missen..ik heb dat ook nog..
dat gevoel gaat nooit weg..ook niet na 2Ojaar dat kan ik je verzekeren ..maar men kan van de moeilijke dingen
het beste proberen te maken en dan weegt het al iets minder zwaar.

Ik weet dat je denkt dat ik je wil pushen,
Nee Tina ...ik wil je helpen écht waar...maar dat kleine
beetje pushen kan je mssn over de sloot trekken,...dat hoop ik toch..
zodat een verder leven.. met Arnold in je hart en in je hoofd
weer een klein beetje zin heeft...
En Arnold van hierboven weer fier kan zijn op z'n lieve vrouwtje..

Lieve Tina, meer dan mijn eigen ervaringe kan ik je niet geven...
Maar het is welgemeend en oprecht...ik hoop dat je 't begrijpt..
Nog een warmeknuffel en veel sterkte en moed...je kan het!!

Even het gevoel zoals ik het altijd heb ervaren en soms nog.....

Mooie Schijn ,

Oh ja,.. ik kan weer meedoen,
Ik kan weer vrolijk zijn
De buitenkant dat gaat nog wel,
Vanbinnen zit de pijn.

Ja.. het gaat al beter,
zie maar hoe ik geniet.
De buitenkant die wil wel
Maar vanbinnen zit 't verdriet
---------------------------------------

[falcon1]

Lieve Tina,

ik kan alleen maar beamen wat OmaC vertelt!

We willen je zeker tot niks verplichten hoor! Maar anderzijds doet het ons ook pijn dat je niemand hebt om tegen te praten of mensen kent die je begrijpen.
Ik heb in die periode ook veel moeilijk stappen moeten zetten. Soms lukte ze en soms ook weer niet. Ik heb ook zo overal wat voorbij gelopen en ook was er die drempelvrees. En dan opeens, verstand op nul, de deur open... en de rest ging vanzelf. En meestal was er wel iemand die me opving.
Wat ik wel erg vond was dat de aanwezigen meestal vrouwen waren en daar voelde ik me soms nogal ongemakkelijk bij... schuldgevoelens...
Nu weet ik wel dat dat niet hoefde, maar op dat moment toch een struikelblok...

OmaC dat gedichtje is zo waar! We willen niet graag tonen hoe we ons van binnen voelen. En ik heb nu wel geleerd dat het niet lukt als je dat af en toe niet kan of mag doen...

Tina, we blijven met je meehopen dat het je wel eens zal lukken...

Liefs,

Veertje & Rudy

[tulpje 11]

lieve tina,

Mijn man is nu acht jaar dood...maar dikwijls heb ik het nog heel moeilijk .Hij was maar 55 ons leven kon nog mooi zijn helaas .Ik durfde ook nergens gaan was veel thuis ik had zelfs angst van mensen .Ja tina het blijft moeilijk heel moeilijk het gaat nooit weg uit een mens. De feesten die komen daar had ik ook zo moeilijk mee.Maar naderhand komen er ook mooie dingen,anderen deuren gaan open.Geloof me lieve tina er komen terug fijne dingen voor jou.Je gaat anders worden meer zien hoe de mensen zijn ,doe fijne dingen die je graag doet heb ik ook gedaan en stilaan komt het weer beter vergeten nooit maar het wordt beter.Maar je moet doen waar jij u goed mee voelt ga een tasje koffie drinken zet die stap ,heb ik ook gedaan en ben nu eigenlijk een ander mens geworden.Ge gaat zien veel mensen hebben problemen ,en dan weet ge dat ge niet alleen zijt .Zo lieve tina nu ga ik stoppen en ik kom zekers nog eens hier kijken .
Veel liefs tina

[tina316]

het is inderdaad een heel mooi gedichtje oma-c en zo voelt het ook
ik wil soms wel vrolijk zijn en lachen maar vanbinnen voelt het doods
zoals je schrijft de buitenkant wil wel maar vanbinnen niet

jij hebt je man ook veel te vroeg verloren tulpje en dat vind ik hel erg voor je en ik weet diep van binnen dat we door moeten maar voorlopig gaat het niet
en hier op mariakerke is er niet veel om eens een kopje koffie te gaan drinken ,en dan nog je zit er alleen
ik ben ook banger geworden om tussen de mensen te komen

rudy je vind het erg dat ik geen mensen heb die mij begrijpen ,maar ik heb jullie
al zijn jullie niet persoonlijk aanwezig toch heb ik heel veel aan jullie
en die eerste stap zetten die moet nog komen bij mij
ik weet niet of ik het zal durven
als ik mijn leven zoals het nu is wil veranderen zal ik wel moeten ,maar het is en blijft moeilijk
ik dacht dat het wat beter ging ,maar nu met die feestdagen begin ik weer op nul ik mis mijn man toch zo verschrikkelijk met die periode


groetjes tina

[Oma-C]

Goede avond Tina, en vrienden..

Mooi tulpje 11 wat jij schrijft is mijn ondervinding ook..
mijn man was 54 en ik was 50....toen het noodlot toesloeg..
de kinderen pas getrouwd, en ik ook liep de muren op...
Het hele huis alleen voor mij...wat moest ik daarmee..??
Maar je moet het wel zelf doen hé... niemand doet het voor jou
en dat kan ook niet Die eerste stap is de moeilijkste ...
en achteraf denk je waarom heb ik het niet vroeger gedaan...??

Ik ben blij tulpje dat jij Tina ook een steuntje komt brengen
je weet het ook uit ondervinding.. jij hebt het meegemaakt
ik wens jou ook veel sterkte
al is het ergste al voorbij...helemaal weg gaat het nooit...
Maar dat moet ook niet ..als je de mooie herinneringen bewaart
dan kijk je graag nog eens terug ..en die moeilijke feestperiode
nemen we er maar bij.. die gaan ook wel weer voorbij...
Ik mis ook mijn man nog altijd.. na zoveel jaren (bijna 21)
als iedereen om middernacht elkaar gelukkig nieuwjaar wenst..
heb ik het ook moeilijk, en dikke krop in de keel...
bij verjaardagen enzomeer voel ik dat ook nog ..

Maar ik kan het ook niet veranderen .. ik ga alleen verder
en dat lukt wel, dankzij de lieve vriendschap die je
van bepaalde mensen krijgt
Je moet het alleen "toelaten en ervan genieten"..
je moet niet eenzaam zijn omdat je alleen bent...
ik ben zelfs heel gelukkig zoals het nu gaat..

Ik hoop Tina dat je na een tijd ook die weg opgaat..
alles op z'n tijd.. maar je kan het....met een beetje moeite...
Wij hebben het allemaal ook moeten leren..
Ik wens je veel sterkte en moed...
en geef je nog een dikke knuffel

[tulpje 11]

Oma C,

Halloo oma en tina kan toch goed doen zo eens lezen wat anderen mensen ook mee maaken.
OmaC je schrijft zo mooi de tranen komen in mijn ogen.En tina ik wens je het allerbeste en veel sterkte van mij,ook een dikke knuffel.
Het is toch zo moeilijk met de feestdagen tina ik weet het maar wij moeten verder.
Het doet mij zo pijn tina maar niemand kan je helpen.Ik kan alleen een beetje steun geven.De dood is toch zo raar tina en went nooit.

Liefs van tulpje

[Oma-C]

Goede avond Tina en vrienden

Dank je tulpje. maar ik kan alleen maar schrijven wat ik voel
en meegemaakt heb ik kan alleen maar mensen
een beetje moed geven door te vertellen hoe ik het beleefde
en dat het echt wel goedkomt na "héél veel tijd"..
Mensen denken dat je na een paar maanden er overheen bent
en opnieuw kan beginnen met je leven :roll:
Jij zal ook wel ondervonden hebben dat het dàn pas begint

Deze tijd vooral als die donkere dagen en de feestdagen
(kerst en oudjaar bvb) eraan komen heb ik het ook nog moeilijk..
iedereen is met 2 en dan voel je dat gemis het beste ...
dan doet het ook nog pijn..en elk jaar komen dan ook
de waterlanders nog boven op zo'n 'feest'
niet meer zo hevig als vroeger maar toch... (slik, slik..)

Wat we (niet ik alleen) graag zou willen Tina is dat je
een beetje contact zoekt met mensen, een gewoon babbeltje
al is het maar over de kou ...of de regen..
Het kan de aanzet zijn om gemakkelijker buiten te komen..
en alle afleiding is goed...je zal minder piekeren en in
je hoekje gaan zitten.. en je komt mensen tegen die
vrienden kunnen worden en dat kan je verder helpen...

Ikzelf heb via de pc hele goede vrienden leren kennen
en we heb hele mooie vriendschappen opgebouwd, daar hebben
we heel veel aan.. we helpen elkaar in moeilijke momenten...
en dat is toch mooi.. heel af en toe zien we elkaar eens
en er is de pc ...en er is telefoon als we een babbel willen...
en niks moet, alles mag..

Dat gaat ook niet in 1-2-3... natuurlijk daarom moet je niet
alleen blijven zitten ...dan wordt het hoelanger hoe moeilijker...
Ik weet héél zeker dat jouw Arnold zou willen dat je 't zo deed...

En ik verzeker je dat het niet zo gemakkelijk is alsdat ik
het hier kan schrijven , maar je kan het .. ik weet het...
we hebben het allemaal
gehad net als jij ( tulpje en ik en de anderen)we dachten allemaal
dat kan niet maar toch...we deden het... en het lukte..

Mijn mama zei altijd : "met geduld en boterhammen kom je er"...
(en zij had altijd gelijk)..
Je moet het wel zelf doen.. wij kunnen alleen "luisterlezen"
en je proberen te steunen .. elke dag is er een
ik zou je graag minder droevig zien..en minder geisoleerd

Helemaal weggaan doet het nooit.. maar het wordt iets makkelijker
na lange tijd...
Nog een dikke knuffel Tina.. en slaapwel voor straks..

Voor tulpje ook een knufke, slaapwel en veel sterkte nog...

[falcon1]

Lieve Tina,

ik denk dat Tulpje en OmaC je al veel wijze raad gegeven hebben. Maar zoals ze zeggen, je moet het zelf doen en vooral op je eigen tempo. Niemand kan je tot iets verplichten.
Ook kunnen we jou alleen maar zeggen hoe we zelf alles ervaren en misschien dat het je het toch ooit wat moed zal geven om verder te gaan in het leven.
Onze geliefden vergeten zullen we nooit maar tegenover staat wel dat we verder moeten met ons leven, hoe moeilijk het ook is.

@ Tulpje: bedankt om hier ook langs te komen. Zoals je zegt, veel kan je niet doen. Maar een luisterend oor kan soms al veel hulp op zich zijn!
Je bent inderdaad wel heel vroeg je lieve man verloren! (toen mijn vrouw 6 jaar geleden overleed was ze ook nog maar 49 jaar).

@OmaC, jij kan je altijd zo mooi verwoorden! Maar toch sta je nog wt verder dan wij. En doorhetgeen je schrijft en doet kunnen we daar alleen maar kracht uit putten.

En die feestdagen zullen voor iedereen weer vervelende momenten zijn. Jullie hadden het allemaal wel anders gewild hé. Die dagen doen jullie weer beseffen welk geluk jullie ontnomen is... De gevoelens die andere mensen hebben volgende weken doen jullie dan ook des te meer pijn.
Maar de tijd staat helaas niet stil en iedereen zal door deze periode moeten. En ik denk, eens de feestdagen voorbij zal het misschien wat beter gaan... er zijn dan terug nieuwe vooruitzichten...

We hopen dat jullie de volgende dagen nog goed doorkomen...

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

een sterkteknufke Tina en een goed nacht gewenst...

[tina316]

het doet inderdaad veel te lezen hoe anderen dit hebben ervaren tulpje
en oma-c kan het inderdaad goed zeggen soms lopen de tranen hier ook over mijn wangen terwijl ik lees wat jullie schrijven
en het gedichtje van oma-c is precies hoe ik mij voel
en ik weet ook dat ik het meeste zelf moet doen om uit mijn isolement te geraken maar het gaat gewoonweg niet

ik heb gewoon de durf niet ik ben al zo vaak teleurgesteld geweest in mensen waarvan ik dacht dat het vrienden waren

en van familie moet je het hebben zeggen ze altijd dat is hier ook zo ze zijn al vergeten dat ik helemaal alleen sta
zelfs oudejaarsavond dat werd altijd hier gevierd met drie koppels nu arnold er niet meer is en ik niet wil dat het hier word gedaan ook al omdat ik het niet kan ,arnold hielp altijd veel mee en deed de boodschappen ,is er een hele discussie de ene wil het niet bij hen de ander kan niet enz,dus krijg ik als antwoord dat we elk op zich maar moeten vieren welja als er al iets te vieren is
maar het is alleen al het samen zijn wat voor mij telt want het worden moeilijke dagen maar eraan denken dat ik helemaal alleen ben dat doen ze niet
dat maakt me nog verdrietiger


groetjes tina

[Oma-C]

Goede morgen Tina,
Ik kan wel begrijpen dat je al dikwijls teleurgesteld bent...
je mag niet verwachten dat men direct veel "vrienden" vindt..
een mens waarmee je een babbel kan doen hoeft niet
persé een 'vriend of vriendin" te worden
dat komt mssn mettertijd wel ...maar gewoon "een praatje doen"...
Je even niet alleen voelen.. dat kan ook zoals wij hier nu doen hé..
via de pc kan je ook met mensen communiceren en dan moet je
niet direct ergens binnenstappen.. en je kan ook je eigen privacy behouden...alleen weet je dan niet altijd met wie je praat...
Iedereen kan zich goed voorstellen en minder goede
bedoelingen hebben....ik heb daar gelukkig nooit slechte
ervaringen mee gehad maar het kan wel..
Maar dat kan je ook tegenkomen in het echte leven
alleen zie je dan de persoon die je voor je hebt..
Lieve Tina, ik wet echt wel hoe jij je voelt..
en ik zou je zo graag echt kunnen helpen...
Ik kan alleen een sterkteknuffeltje geven en veel moed toewensen..
Een lieve groet en tot.........

[RIEKSKE]

veel sterkte kom ik jou ff wensen Tina
liefs riekske
dadelijk komt gerhard in het urnentuintje