mijn man is overleden

De kerstweek is weeral bijna voorbij vandaag...'t is alweer vrijdag...
Ik wens jou sterkte deze dag en hoop dat je
er zo goed mogelijk doorkomt ..lieve Tina.. en veel moed
Ik denk aan je...

het is een heel moeilijke week geweest ik wou dat die feestdagen voorbij zijn
nu moet ik toch naar mijn neef op oudejaarsavond ,eerst deden ze niets omdat zijn broer ook nog maar gestorven is maar omdat ik anders helemaal alleen zit doen ze nu toch iets
ik had gedacht om de rest van de feestdagen gewoon te laten voorbij gaan maar dat is nu toch niet zo
met nieuwjaar zelf moet ik weer naar mijn schoonmoeder voor de koffie
nog enkele dagen en ik ben er vanaf
het is niet te geloven dat arnold al 9 maanden niet meer bij mij is het voelt niet zo



groetjes tina

Tina dat vind ik zo goed aan de topic van troost. Al de dingen dat zowel gij als ik ervaren kunnen de mensen ons hier zeggen dat dit dit inderdaad normaal is. Gelukkig kunnen ze ook zeggen dat we er later beter zullen kunnen mee omgaan en inderdaad dat wenen van de eerst maanden is bij mij sterk vermindert. Ik denk niet minder aan mijn man maar zit er niet telkens bij te wenen. Soms is het wel weer wat erger zoals nu met die dagen , maar door de mensen weten we dat het allemaal normaal is.
En dat is nu spijtig dat er daar nooit over gesproken word in T.V. programma's dat een mens daar een idee over heeft terwijl ge nog samen bent. Ik heb vier jaar vroeger ook bijna Marc kwijt geweest en hij is er toch doorgekomen en daardoor hebben wij dan eens serieus gebabbelt voor in geval en zo heb ik veel kunnen doen dat ik wist dat hij tevreden over zou zijn.
Maar het verdriet nadien , kunt ge alleen maar leren van mensen die het ondervonden hebben.
Daarvoor ben ik de mensen die ons hier geholpen hebben heel dankbaar .
Ik vond dit belangrijk om dit eens te zeggen .
Tina het stoort toch niet dat ik het op uw topic zeg. Het paste nu juist met uw verhaal.
Hou u verder sterk en weet dat ge niet alleen bent.
Nog een weekje en we kunnen weer stilletjes treuren.

groetjes Gerarda

het stoort helemaal niet gerarda integen deel
ik voel juist hetzelfde als wat jij door maakt het wenen is ook niet meer elke dag maar nu met deze dagen is het erg
ik ben iedereen hier ook heel dankbaar omdat er mensen zijn hier die hetzelfde hebben door gemaakt
en eerlijk gezegd had ik jullie niet gehad dan wist ik niet wat ik zou doen
misschien zat ik hier al niet meer ,want ik zag het werkelijk niet meer zitten zonder arnold
maar door jullie en hier te komen lezen en schrijven over mijn verdriet voel ik we al wat beter ,omdat ik niet meer het gevoel heb er alleen voor te staan
al is het maar luister lezen zoals oma-c zegt het helpt heel veel

ik heb meer aan jullie dan aan de mensen rond mij en daar ben ik heel blij mee

groetjes tina

Goede avond Tina en de vrienden,
Wat mooi gerarda wat je schrijft dank je...en het is zo waar wat je zegt..
eigenijk praten mensen nooit over wat er gebeurt als één
van de 2 wegvalt..het is geen leuk onderwerp natuurlijk
maar het scheelt zoveel voor wie achterblijft.. dat je een beetje
weet wat de ander wou (wil)..
Je voelt je minder verloren en minder schuldig als je aan jezelf denkt .
Soms voelt men zich al schuldig als men eens lacht..
Maar je moet gewoon verder leven natuurlijk...en proberen te doen
wat goed voor jezelf is...en dat maakt dat je een schuldgevoel krijgt.
dat is niet nodig oké maar je voelt het zo ...maar je kan evengoed
treurig zijn als je eens lacht...
En mensen die het niet meemaakten kunnen goed praten
en met hele goede bedoelingen ... maar ze weten niet
waarover ze praten , en ze moeten in feite niet praten...
maar luisteren.. jou je verhaal laten doen..maar als er
tranen aan te pas komen dan blokkeren mensen
ze weten er geen raad mee.. vandaar dat ze niks zeggen en je mijden...jammer maar zo is het ... zo voelen wij dat allemaal .

Tina, je voelt je al een heel klein beetje beter, gelukkig maar...
en dat zal nog beteren, maar het vraagt zo verschrikkelijk veel tijd
Ik wens je nog veel sterkte en kom hier maar schrijven
wat je kwijt wil..dat luisterlezen helpt.... echt waar....
Nog een dikke knuffel, en tot morgen...

falcon1 schreef:Lieve Tina,

ja, ik kan best geloven dat je er naar uitkijkt dat de feestdagen voorbij zijn!
Nog 3 dagen en het is zo ver!
En dat ze je nu toch uitnodigen is waarschijnlijk wel goed bedoeld van hen. Maar het gaat waarschijnlijk alleen om je eenzaamheid die dagen te doorbreken, maar eigenlijk heb jij andere behoeften momenteel...
Ik denk dat je wil dat ze jou verdriet begrijpen en hoe erg je Arnold mist en hoe moeilijk je het hebt om dit allemaal te verwerken. Helaas, ik denk dat we het allemaal hebben meegemaakt en dat de werkelijkheid helemaal anders in elkaar zit...

Maar ik vind het enorm lief wat Gerarda schrijft. Fijn dat Troost bestaat en dat sommige mensen daar toch nog hun verhaal kwijt kunnen. Er bestaat inderdaad niet veel voor mensen die rouwen en toch moeten er dat enorm veel zijn. Het is voor mij zelfs beangstigend hoe velen van hen aan hun lot worden over gelaten. Er bestaan veel diensten voor hulpbehoevenden, maar niet voor mensen die iemand dierbaar hebben verloren.
Ik weet soms ook niet goed of ik, of anderen, hier veel in kunnen betekenen. We zijn eigenlijk hier niet voor opgeleid en soms denk ik ook wel eens... is het wel goed wat ik hier allemaal vertel... Maak ik het de mensen soms niet moeilijker dan het al is...
In grote lijnen is rouwverwerking voor iedereen hetzelfde maar kan toch verschillen van persoon tot persoon.

Voor jou Tina, vind ik het enorm erg dat je niemand in je omgeving hebt waar je terecht kan. Iemand die je kan troosten als je het nodig hebt... en dan bedoel ik... iemand die je eens een echte knuff kan geven... het kan heel bevrijdend werken...
Toch niet wanhopen hoor, je weet nooit wat de toekomst brengt.
Je kan het op twee manieren zien: denken dat de toekomst je niks meer te bieden heeft, of denken dat de toekomst misschien toch ooit eens een oplossing brengt...

Voor iedereen nog veel sterkte gewenst voor de komende dagen en dan uitkijken naar de lente die zeker gaat aankomen.... verder zien we nog wel...

Liefs,

Veertje & Rudy

Rudy wees gerust dat het goed is wat ge verteld en het is juist dit dat we moeten hebben , mensen die het ons uitleggen die het zelf ondervonden hebben.
Ik ben u zeer dankbaar voor wat ge doet, en waarschijnlijk ander mensen ook. Want als ge een tijdje verdwijnt , hebt ge toch al ondervonden dat we ons afvragen waar ge blijft.
En zo zijn zijn er nog verscheidene mensen die we dankbaar zijn.maar dat zeggen we hen zelf wel eens tussendoor.

groetjes gerarda

inderdaad rudy het helpt echt met wat jullie schrijven
velen hier hebben het ook door moeten maken en jullie weten dus heel goed wat iemand voelt die hetzelfde mee maakt en daar kan ik niet genoeg dankbaar voor zijn
jullie zijn er tenminste en het is waar wat gerarda zegt als ik je enkele dagen moet missen op het forum dan vraag ik mij direct af of er iets gebeurt is
ook als oma-c er eens niet is maar dat laat ze dan weten ben ik blij wanneer ze terug is

en het is erg wat we meemaken maar iedereen moet er vroeg of laat door
ook voor riekske zijn het heel zware dagen ,en daar denk je toch ook aan
en dan vraag ik me af hoe anderen er doorheen geraken en met wat jullie schrijven weet ik dat ik niet alleen bent en hoe jullie het hebben ervaren helpt mee in de verwerking van mijn verdriet
er toch nog mensen met een luisterend oor en een goed hart op de wereld die er voor je zijn al is het van op afstand
en het helpt wees daar maar zeker van

groetjes tina

Hallo Tina, een fijne zaterdag , ook voor de vrienden hier...
Ik ben blij dat je en beetje begint te beseffen dat je
het leven zelf in handen moet nemen....
je klinkt al veel positiever en we zijn fier op jou!
Ik zeg"we" omdat ik zeker ben dat de ander "goede zielen"
het ook zo zien...
En ja, ik weet dat het nog altijd heel moeilijk is... en de ene dag
is niet de andere, dat kan nog een hele tijd zo doorgaan..
maar je weet ook dat je het kàn,... jezelf weer een beetje
oppeppen en proberen verder te gaan...
Zo hebben we het allemaal moeten doen en ook wij hebben
nog moeilijke momenten ...bij verjaardagen en zoals nu
in de oudjaarsnacht... iedereen kust elkaar gelukkig nieuwjaar
en wij staan op de 2e rij..... en denken "waarom"!!
Dan is het nog steeds even slikken en doorbijten..
want de waterlanders hebben dan ook zin om zich te tonen..
dan ga ik even naar het toilet en eens diep ademen ...
eens goed slikken en we zijn er weer... "uiterlijk heel rustig"...

Dank voor de mooie woorden maar het enige wat wij willen
is een schouder lenen waar je af en toe eens mag op uithuilen
méér kunnen we toch niet ...maar het helpt echt
en daar doen we het voor.. en we zouden graag méér kunnen
maar toveren kan niet helaas

Veel sterkte .. de volgende week gaat ook voorbij...
en dan beginnen we weer van voor af aan...
Met verse moed en veel geduld...Ik zend je een dikke knuff

Gerarda, falcon en al wie hier ook langskomt..lieve groetjes en tot....

Goede zondagmiddag Tina en de vrienden

het zonnetje schijnt en vanachter het glas is het mooi!
maar er zit een stevige koude wind...
De temperatuur is positief en zo houden wij ons ook hé
of beter we proberen het zo te houden...
Ik hoop dat het jou ook een beetje helpt Tina, ...
We leren te denken dat moeilijk ook gaat hé,
langzaam-aan kom je ook vooruit...er is geen haast nodig....

Ik kreeg van een hele goede vriend een link naar een
liedje waarvan wij de tekst heel mooi vinden... ieder denkt er
het zijne over natuurlijk ...maar we willen het hier toch delen...
mssn met het nieuwe jaar in 't vooruitzicht...?

http://www.youtube.com/watch?feature=en ... 3aNH0&NR=1

Voor iedereen een zo fijn mogelijk weekend
en ondanks alles toch aangename feestdagen.. tot morgen...