Samenvatting van titels maand maart.
Een jong paartje was zeer gelukkig in hun milde liefde, ze gingen
zo in elkaar op. De twijfel dat het misschien niet voor altijd
zou blijven duren, kwam niet bij hen op. Ze konden niet zonder
elkaar.
dit jaar was ze afgestudeerd als verpleegster. Zij ging eerst nog
een vakantiejob doen aan zee voor de laatste maal. Ze had zich
weer ingeschreven voor de maand juli. Deze keer moest ze
met ijsjes rondlopen op het strand, tamelijk zwaar.
Ze had alleen rust 's middags om haar maaltijd te gebruiken.
Ze zag de ganse dag de zee, van vloed naar eb.
's Avonds kon ze genieten van een lang gesprek met haar vriendje.
Hij moest zich geen illusie maken dat ze hem zou vergeten.
De seizoenen volgen elkaar steeds op, jaar na jaar.
Ze moest nog dringend haar papieren in orde brengen
en gaan solliciteren voor werk. Met de glimlach werd ze in de
ziekenhuizen ontvangen, want men had een groot tekort in de
verzorging.
Het is nu de tijd van de vasten. Vroeger moesten wij van de school
minstens één maal per week naar de mis. Dan kregen we
van de leerkracht een stempel. Van diegenen die kort bij de
kerk woonden werd verwacht dat ze dit meerdere keren deden .
Wij woonden een half uur van de kerk. We moesten om 6 uur
opstaan want de mis was om 6.30 uur. In die tijd was het te voet
of met de fiets.
Ik herinner mij nog. We moesten elke maand te biechten gaan
en dan 's morgens naar de mis, nuchter, want we moesten
te communie gaan. In de winter koud en donker om
6 uur opstaan. Dit zou nu niet meer kunnen, het was zoals
een levenskunst.
Onze buurvrouw haar kat komt elke dag langs, het is precies
een catwalk-kat.
Nu begrijp ik nog dikwijls niet hoe wij vroeger alles met zoveel
overgave konden doen. Ja, wij waren het gewoon van
te doen wat men ons vroeg.
Maar ja, de tijd gaat zo snel, het is nu een nieuwe tijd.
Zingen in de regen dat zou men hier dikwijls kunnen doen
want de regen is hier nooit ver vandaan.
Met lieve woordjes kon de mama haar kindje troosten,
het kleintje was zeker aan het dromen.
Steeds is het nog koud voor de tijd van het jaar.
De mensen worden er moe en futloos van. Als het zonnetje
schijnt krijgt men weer moed en hoort men van overal
de woorden van laat de lente nu maar komen.
Waar een wil is, is een weg zei de boer tegen zijn vrouw,
want met jou is het altijd lente, jij zorgt steeds voor een
lente varia.
Er begint op vele plaatsen woningnood te komen.
Is dat ook al in Amsterdam ? Ach Amsterdam met zijn
Amsterdamse grachten, daar werd al een liedje over gezongen.
Als 't ontwaken van de lente begint, zullen we eens een reisje
maken naar Amsterdam, zei de boer en dan nemen we onze
buurvrouw mee, dan is ze ook niet eenzaam. Dan kunnen we
de onleesbare liefde van haar gezicht aflezen. en zal ze
zich helemaal ontspannen en haar zorgen vergeten.
We kunnen ginder veel gaan wandelen als het zonnetje
schijnt, want een wandeling in de mist dat vind ik maar niets.
Onze leuze is van het leven profiteren en vieren mensen,
want het leven is nog zo kort.
Yna
Wees blij en geniet.
