bluevelvet schreef:@ fotofant,
Neen, het is zeker de bedoeling niet om een cursus 'boeddhisme' te geven, maar ik begrijp dan ook niet om iemand maar direct te verwijzen naar een boek over dat onderwerp. Wat heeft
discussie dan nog voor nut
En neen, ik vind geen antwoord op een deel van mijn vragen in jouw posting.
Het zijn tenslotte maar terloopse vragen die ik stelde, omdat jij de bijbel als niet afdoende beschouwd om een antwoord te vinden op jouw vragen.
'Het boeddhisme' bestaat niet schrijf je, maar wat reïncarnatie betreft ben ik toch niet mis ? Je kan dus herboren worden in een aubergine , een hond, een bloem,....... Je ontwijkt het antwoord. Waarom ? Is het ja of neen ? Als het ja is, is dat voor mij al een reden om af te knakken op deze spirituele bron. Kan men proberen uit te leggen van het het hoe en waarom de ene in een plant of dier, een ander in een mensenleven reïncarneert ?
Kan men echt geen geduld opbrengen om een discussie aan te (blijven) gaan, tja, waarom komt men dan op een DISCUSSIEforum ?
Als men het over het christendom heeft, héwel ja dan haalt men bijbtelteksten aan in een 'gesprek' en deze die daardoor ongeduldig worden tja, die weten toch wat hun te doen staat of niet
Al menigmaal gelezen dat bijbelgelovigen hun visie zouden willen opdringen. Dat vind ik dan weer ongepast omdat niemand VERPLICHT is te komen lezen.
Als men dan het soort commentaren leest van 'ongelovigen' dan weet je wel welke hun bedoeling is zeker ?

Daar hebben ze dan wel veel geduld voor over.
Beste BlueVelvet,
Als je een filosofie of visie wil doorgronden moet je zelf aan de slag gaan en als ik een boek als referentie geef dan is dat omdat ik denk dat je daar klaar en duidelijk een idee van een bepaalde visie kunt vinden. Samenvattingen van complexe ideeën, vooral door mensen die het onderwerp niet kennen, leiden alleen maar tot meer misvattingen en Ja je hebt eigenlijk niets begrepen van reïncarnatie, dus ook daarom dat ik je een bepaald boek aanraad.
Uiteindelijk heb ik het ontzettend druk want ik ben op allerlei fronten actief, maar ik heb toch de moeite gedaan om je hieronder een korte sumiere inleiding te geven in wat men doorgaans het Boeddhisme noemt, misschien hebben andere lezers van dit forum er ook wat aan. Ik durf te zeggen dat ik er wel “iets” van ken omdat ik het al jaren bestudeer, net als andere filosofiën en godsdiensten. ik druk er wel op dat het om een samenvatting gaat, en dat mijn tekst verre van volledig is, gewoon een inleiding die je zou kunnen gebruiken voor een diepere studie.
Boeddhisme
Men moet er rekening mee houden dat het Boeddhisme zijn oorsprong vindt in het Hindoeïsme en een voorafgaande studie van dit Hindoeïsme zou kunnen bijdragen tot een beter begrip van de ideeën die hierna geformuleerd worden.
In dit hindoeistische India wordt volgens de overlevering Gautama Sjakiamouni, Siddharta geboren, dit in 563 v Chr. Infeite in dezelfde periode als Lau-Tze en Kunf-Fu-Tze. Hij is een prins die door zijn vader volledig afgeschermd wordt van alle miserie vd wereld, opgroeit in een prachtig paleis en steeds op zijn wenken bediend wordt. Wanneer hij met zijn kamerheer eens uit het paleis ontsnapt onmoet hij een grijsaard, een zieke en een dode. Deze ontmoetingen vormen de aanzet tot het ontwikkelen van zijn visie op de verlossing uit het aardse lijden. Eerst volgt hij de weg van ascese, dit zonder succes, daarna volgde hij de weg van meditatie onder de Boddhi-boom.
Nadat hij inzicht gekregen had in de structuur van het lijden en de verlossing wou hij zijn kennis overdragen en is hij beginnen predikken.
Ik ga hier proberen een idee te geven van het Theravada Boeddhisme. Dit is de leer van de ouden, de leer die oorspronkelijk in India verkondigd werd. De Eerste predikingen behoren hiertoe, en worden algemeen overgenomen in alle richtingen van het Boeddhisme. Ik zal verder ook de verdere ontwikkeling van het Boeddhisme proberen te schetsen, met een korte beschrijving van de voornaamste stromingen.
Vooraleer ik verder ga met het Boeddhisme wil ik toch even een basisbegrip verder toelichten, nl Nirwana, vaak vertaald door de leegte of het Niets. Om Nirwana te begrijpen moeten we onze eigen denkpatronen durven loslaten.
Nirwana is veel meer dan het nihilistische “Le Néant” van Sartre. Het is geen leeg zijn op zich.
De leegte van Nirwana slaat op de afwezigheid van objecten, gestalten die we kunnen kennen, het is een leeg zijn voor het verstand maar ter zelfder tijd houdt het de aanwezigheid in van alles, van het mysterie van het leven, de potentie van het zijnde. Het is een ervaringsrealiteit waar we puur met ons verstand niet bij geraken.
Voor Gautama, de Boeddha, bestaat de enige realiteit uit Zuivere Geest als krachtveld. Hij beschouwde als reëel, als echt bestaande alleen datgene dat eeuwig blijft. En gezien geen enkele materie bestendig is, is zij niet reëel; zodat voor hem alleen het geestelijk aspect echt bestaat. Niet het geestelijk aspect gezien onder de vorm van een idividuele ziel (atman), niet als bundel potentiële eigenschappen,alleen het geestelijke als deel-krachtveld van het alles omvattende krachtveld is reëel.
Onder verlossing of verlichting verstaat hij het in zichzelf doordringen tot en het inzicht verkrijgen in dit wezenlijke krachtveld, dat hij als het “Ware Zelf” benoemt.
Dit is een mystieke ervaring die niet verbaal kan overgedragen worden, maar die, volgens hem, wel iedereen kan verwezenlijken. Dit inzicht, deze ervaring kan alleen verkregen worden wanneer men in staat is om alle ideeën en gestalten uit de geest te bannen. Wanneer men in staat is om zijn ogen te sluiten zonder te denken, zonder beelden op te roepen. U moet dat maar eens proberen ! Alleen een gestaltloze geest kan openstaan voor de zuivere beleving van het Krachtveld.
Deze beleving is het tijdelijk bereiken van Nirwana. Men is één geworden met de Zuivere Geest, men is infeite zelf Zuivere Geest geworden. Deze ervaring kan het best vergeleken worden met de ervaringen van onze Westers Mystici. En ik vraag hier graag uw aandacht voor een vers van William Blake(1757-1827) dat bij mij zo’n emotie teweeg brengt :
Zie je een wereld in een korrel zand,
En een hemel in een bloem; wild en puur
Heb je de oneindigheid in de palm van je hand
En de eeuwigheid in een uur.
Terugkerende tot de leer van Boeddha lijkt het begrip van wat Zuivere Geest is nogal moeilijk, maar met de volgende vergelijking wordt het misschien iets duidelijker :
We kunnen onze ervaring, beleving, van de Zuivere Geest vergelijken met het rimpelloze wateroppervlak van een meer.
Alle gestalten, alle materie, elke gedachte zijn als de wind en veroorzaken beweging in dit oppervlak. Hoe meer gestalten, gedachten hoe meer golven die interfereren en tot een ware storm kunnen uitgroeien, terwijl elk streven naar gedachteloosheid, naar leegmaken van de geest ervoor zorgt dat het water kalmer wordt. Maar leegmaken van de geest vergt oefening en volharding. Om dit doel te bereiken is het ook noodzakelijk om steeds minder belang te hechten aan het ego en aan de ons omringende materie, anders blijven we onvermijdelijk onze geest vullen.
Zuivere Geest wordt door Boeddhisten beschouwd als krachtveld, als energie. De materie, de gestalten die wij hier en nu zijn en die wij waarnemen zijn tijdelijke concentraties van energie, zij zijn gematerialiseerde energie in onze ruimte-tijd unit, dit doet dan onvermijdelijk denken aan Einstein en aan de moderne kernfysica.
Volgens Boeddha wordt ons bestaan hier en nu door drie dingen gekenmerkt, nl. door de vergankelijkheid van ons bestaan, door de gebondenheid aan de vergankelijke materie onstaat lijden en ons ego is alleen maar een tijdelijke bundeling van gewaarwordingen, emoties, ideeën, wil.
Alleen het Zelf als krachtveld is reëel. Het ego is een aspect van de materialisatie van het individuele deelkrachtveld en als dusdanig vergankelijk. Het is te vergelijken met de druppel water die uit de oceaan opspat, zich even als druppel manifesteert en daarna weer opgenomen wordt in de oceaan.
Het streven naar aards geluk vloeit voort uit heimwee naar de integratie van het individuele deelkrachtveld in het totale Krachtveld, maar dat niet als dusdanig wordt onderkend. Dit streven naar aards geluk veroorzaakt de noodzaak tot handelen. Deze noodzaak tot handelen is het Karma, de oorzaak waaruit het gevolg komt. Elk gematerialiseerd individueel deelkrachtveld wordt met Karma geladen. Wanneer dit individuele krachtveld op het einde van zijn materialisatie nog geladen is met + of – Karma moet het opnieuw materialiseren, zodat de kringloop van leven en dood ontstaat, die ze Samsara noemen. Dit is de essentie van reïncarnatie
Aan dit Karma kunnen we enkel ontkomen door los te komen van de dingen, door ons Ware Zelf niet meer af te wijzen en hiervoor heeft Boeddha de weg uitgestippeld van de 4 edele waarheden en het 8- voudige pad.
De 4 edele waarheden hebben veel weg van een doktersbehandeling en zijn :
- Duhkka : Het lijden = symptoom van de ziekte
- Karma : onstaan van het lijden = oorzaak
- Nirwana : stopzetten van het lijden = genezing
- 8- voudige pad = remedie
Deze remedie of het 8-voudige pad bestaat uit :
- Juist begrijpen - hierbij wil ik in de rand aanhalen dat juist in het
- Juiste geesteshouding boeddhisme de betekenis heeft van datgene dat je
- Juist spreken doet waardoor je noch positief noch negatief karma
- Juist handelen oplaadt, terwijl het in het Taoïsme de betekenis
- Juist leven heeft van niet-handelen dat je in overeenstemming
- Juist streven brengt met Tao en in het Confucianisme : de hande-
- Juiste bezinning ling die Confudius voorschrijft
- Samyah-samadi = juiste meditatie
a) puntgerichte meditatie = gestalt moment
b) niwana = veldmoment
Dit is de basisidee die je in alle stromingen van het Boeddhisme terugvindt.
Deze leer is gebaseerd op overlevering. De predikingen van de Boeddha zijn pas later op schrift gesteld, net zoals de predikingen van Jezus de Christus. Boeddha had zelf geen opvolger aangesteld om zijn verlichting verder te prediken. In de beginjaren hielden zijn volgelingen verschillende concilies om hun overleveringen aan elkaar te toetsen maar na een tijdje ontstaan er verschillende scholen, net zoals in het Christendom. Ingewijden beweren dat Boeddha verschillende niveau’s van predikingen hield, al naar gelang zijn toehoorders verkondigde hij alleen de hierboven beschreven basisideeën of maakte hij hen deelgenoot van geheime (esoterische) leringen. Zo ontstonden de twee hoofdstromingen in het Boeddhisme, nl Het Theravada = Het kleine voertuig, dit is de leer van de ouden. Deze stroming verspreidde zich vooral naar het zuiden van India, Sri Lanka, Thailand en Myanmar. De andere richting was het Mahayana = Het grote voertuig. Zij prediken de verlossing en verlichting van alle levende wezens (niet alleen van jezelf), Zij steunen op latere sutra’s (heilige teksten) die vaak pas op schrift gesteld werden na Christus, zoals de Lotus Sutra opgetekend rond 700 nChr. Deze sutra poogt het Hinayana en het Mahayana te verzoenen tot één voertuig.
In India kende het Hinayana aanvankelijk een groot succes, vooral nadat Koning Asoka rond 260 vChr. het als staatsreligie erkende. Hij predikte wel verdraagzaamheid tov andere godsdiensten of filosofieën. Onder zijn impuls werden predikers buiten India gezonden.
In India kende het boeddhisme een zware achteruitgang toen de Sunga-dynastie aan de macht kwam en het boeddhisme opnieuw verving door het hindoeïsme als staatsreligie.
Het hinayana of de Theravada is de weg van vrede en vriendelijkheid.
Daarna zou het Mahayana de belangrijkste stroming in India worden. Vandaar verspreidde het zich naar het noorden, naar China en verder naar Japan. Hier verschijnen de Boddhisatva ten tonele. Boddhisatva heeft een dubbele betekenis, aan de ene kant zijn het mensen die verlichting bereikt hebben en het intreden in Nirwana vrijwillig uitstellen om zodoende anderen de weg naar verlichting te wijzen. Anderzijds zijn Boddhistva reincarnaties van de Boeddha, zij hebben tot taak om te reincarneren en zodoende de mensen en alle levende wezens te helpen verlichting en dus Nirwana te bereiken. Een van de meest gekende Boddhisatva’s is Avalokiteshvayra, de Boeddha van het mededogen. In het tibetaans boeddhisme is Chenrezig zijn incarnatie.
Het Mahayana is de weg van mede-lijden en mededogen.
Het Boeddhisme kwam in China ongeveer rond de eerste eeuw na Chr. Aanvankelijk werd het boeddhisme niet erg goed onthaald, omdat het niet overeenstemde met het heersende concept van Tao. De grondslagen van het Chang boeddhisme werden door Bodhidharma rond 500 nchr naar China gebracht. Hij werd rond 440 nchr geboren in Zuid-India, was eerst Brahmaan en bekeerde zich tot het boeddhisme, hij werd naar China gestuurd om te gaan prediken. Daar trok hij zich eerst een aantal jaar terug in het Sung gebergte, waar de Shao-lin tempel gevestigd is. Er leefden taoïstische monniken, die echter in zeer slechte fysieke conditie waren en de legende wil dat Boddhidharma toen een vechtkunst introduceerde om hun fysieke conditie te verbeteren zodat ze beter aan de eisen van een langdurige meditatie zouden kunnen voldoen. Deze vechtkunst werd later bekend als Kung-Fu.
Door de ontmoeting tussen het Boeddhisme dat door Boddhidarma onderwezen werd en het Taoïsme ontstond het Chang-Boeddhisme. Deze leer werd daarna onderwezen in de Shao-lin tempels en werd Zen-boeddhisme in Japan. De tempel waar Boddhidharma leefde was die van de berg Sung in Henan, in de omgeving bevinden zich verschillende shao-lin tempels en kloosters o.a. die van DengFeng, dat gebouwd werd in 495 nChr.
Het kwam tot bloei tijdens de Tang dynastie (618- 909 nChr).. Het is een leer die door leraren van “geest tot geest” wordt overgedragen. .
Chang- boeddhisme is de weg van beheersing, (onmiddellijk) inzicht en meditatie.
Verschillende Boeddhistische scholen vinden hun weg naar Japan, op alle richtingen ingaan zou te veel tijd vragen, en alleen maar voor nog meer verwarring zorgen. Ik beperk me hier tot het vernoemen van de twee hoofdstromingen : Het Zuiver-Land Boeddhisme en Zen
Bij het Zuiver-Land boeddhisme geloven de volgelingen dat zij verlichting kunnen bereiken door het reciteren van de mantra van Amida, de hemelse boeddha, wiens geest op alle wezens straalt en de goede aard in de mensen wakker maakt en dat zij daardoor toegang krijgen tot het Zuiver-Land, waar Amida hen zal helpen verlichting te bereiken.
Zuiver land boeddhisme is een weg van toewijding.
Wanneer we over Zen boeddhisme spreken dan keren we terug naar het Chinese Chang boeddhisme, dat is naar Japan gebracht in de 12e eeuw en daarin zijn twee richtingen tot ontwikkeling gekomen : nl. Rinzai(vooral koans) en Soto(vooral meditatie).
De essentie van Zen ligt in zijn eenvoud, er is geen diepgaande studie vereist maar een onmiddellijk beleven van de waarheid : satori. Dit kan men bereiken door za-zen = zittende meditatie of door Koan’s = paradoxale vragen, het is de bedoeling om het normale denkproces te doorbreken en daardoor tot onmiddellijk inzicht te komen (“Als je de boeddha tegenkomt, doodt hem dan” is een van de bekende Koans)
Net als Chang-boeddhisme is Zen een weg van meditatie en inzicht
Een andere belangrijke boeddhistische school is het Vajrayana. Het diamanten voertuig. Hier zijn het beoefenen van tantra’s, mudra’s (heilige handgebaren), mantra’s (heilige verzen) en mandala’s (kosmische diagrammen) heel belangrijk. Dit boeddhisme werd rond 600 nchr in Tibet geintroduceert door Koning Sangtsen Gampo, dit tegen de zin van de heersende Lama’s en beoefenaars van de Bon-po religie. Later vermengde het boeddhisme zich met Bon-Po en ontstond het specifieke Tibetaans Boeddhisme met elementen van beide religies. Dharma (de leer) en Sangha (boeddistische gemeenschap) zijn hier heel belangrijk. De Gelugpa-sekte (geel-mutsen)is in het westen het beste bekend, dank zij de innemende en vredelievende 14e Dalai Lama. Dit betekent de “Lama zo groot als de oceaan” en hij is een reïncarnatie van Avolikiteshvara (d.i. Chenrezig). Aan hem is de mantra OM MANI PADME HUM gewijd.
Het Vajrayana en het Tibetaans boeddhisme zijn een training in de zuivere waarneming en de weg van de devotie
In het totaal zijn er een 18-tal hoofdscholen in het Boeddhisme, er zijn ook nog verschillende bijscholen en stromingen waarbij het Boeddhisme zich vermengd heeft met plaatselijke filosofiën en/of religies. Maar ik zou de essentie van het Boeddhisme willen samenvatten in een zin van de Dalai Lama :
De essentie van het Boeddhistische pad is een diep en transformerend mededogen voor alle levende wezens gekoppeld aan wijsheid.
Hopelijk geeft deze samenvatting je een idee van wat Boeddhisme eigenlijk is. Ik ben er mij ook terdege van bewust dat het waarschijnlijk nog niet al je vragen over boeddhisme beantwoordt. Het kan hooguit een tipje van de sluier oplichten. Misschien ben je wel echt geïnteresseerd om er meer over te weten te komen, dan raad ik je toch aan om op zoek te gaan naar degelijke boeken over het boeddhisme geschreven door boeddhisten en niet een of ander commentaar geschreven door mensen die het boeddhisme niet kennen.
Voor alle duidelijkheid, deze uiteenzetting heeft niet te bedoeling je te “bekeren” tot een of andere vorm van boeddhisme of een of ander geloof, ik wil je alleen maar laten aanvoelen dat het veel complexer is dan men meestal denkt. Laat het je een troost wezen dat er ook geen “uniform Hindoeïsme” bestaat, het is nog veel complexer