Whauw...wat een prachtige verrassing...
dat kan alleen maar een lief, mooi Rankje
verzinnen...
'k zou van vreugde kunnen zingen
en natuurlijk moet ik ook van ontroering
een traantje verpinken...
Ik ben er kweetnie hoe blij mee...
veel liefs en nog veel meer...
van hilde...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Vannacht was ik
met het verleden op stap...
In een absurde,
surréalistische wereld
van kerkhoven
kwam ik je tegen.
We hoorden de klaagzangen
van de "levend" begravenen.
Hun wanhopig geroep
op verlossing.
Niemand scheen er
aandacht aan te schenken.
Niemand stopte z'n stap...
't was alsof iedereen
gehaast was.
't Heeft ook geen zin,
zeg je met tegenzin,
de weg terug gaat
niet verder dan je dromen.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Blij dat je blij bent (het was ook mijn bedoeling hoor,
toen ik deze foto's bij jou plaatste )
Het is niet de eerste keer dat ik je zeg dat we op
dezelfde golflengte zijn, dat je woorden hadden de
mijne kunnen zijn en je droom... komt mij zo bekend
voor !
Nog niet zo lang geleden ben ik even blijven staan bij de
teksten van Mario Borsato (waarvan ik tot nu toe maar
enkele liedjes kende : Zij en Afscheid nemen bestaat niet)
Wat ik ontdekte kon ik echt appreciëren en daarom nu dit
voor jou :
Moe en futloos,
het hoofd gevuld
met oneindig gedub
leek alles zo hopeloos,
zo zinloos...
En dan, op het eind
van deze desastreuze rit
was er plots "zonlicht".
Een simpel telefoontje
met de juiste woorden
zette ons terug
op de sporen.
Opgelucht,
nog een beetje versuft
door de "hoge druk"
kunnen we deze zware,
zwarte dagen
achterlaten...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Per uitzondering
alleen thuis,
muziek houdt mij gezeldschap.
Uit de luidsprekers
glijdt het wondermooie
"mama" van Bruno Cherubini.
Als een wervelwind
omhult het me
met een weemoedige zachtheid,
snoert mijn keel dicht
en brandend rollen de tranen
over mijn gezicht.
Zonder een uitgesproken reden
voel ik het verdriet
van de hele wereld...
Liefde die wordt vermoord,
smekende stemmen die niet
worden gehoord.
Hoe mooi, creatief
en tevens destructief
het leven kan zijn...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
't Is zomer...
al zou je "het"
met deze temperaturen
niet zo gauw geloven...
't Is vakantie...
de scholen zijn gesloten,
de laatste "horden"
zijn gelopen...
"Lukas" FIER
hij heeft zijn eerste diploma
op zak...(v. d. kleuterschool... )
Voor Hanne...
een dikke proficiat,
ze was bij de "beste"
van de klas...
En dan pak ik ze
voor de laatste keer vast...
Hun ma en pa hebben alles
ingepakt,
ze vertrekken vannacht
voor twee maanden naar
de "states"...
Ja, 't is vakantie...
Ook in ons hoofd
rijpen de vakantieplannen.
We gaan de zon opzoeken
waar ze van oudsher woont.
Dus kom ik afscheid nemen
van "goede vrienden"
zoals het hoort...
Blijf gezond...
ga niet lopen...
hou de deurtjes open
en graag tot hoors...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
Waar blijft de zomer
Het wil maar niet komen
Nat, nat en koud
Het lijkt wel herfst
Alles verrot in de grond
Bloemen die door de regen sneller verdort
Enz. Voort enz. voort
We missen de zon
Vooral die mensen die op vakantie gaan
Vele vliegen maar ook op de autobaan
Zomer, zomer kom, kom.
Het gooit alles uit de baan.
Monika
Waarschijnlijk ben je nu al op vakantie... dus deze
schilderij zal je ontdekken als je terugkomt
Die hebben wij meegebracht als dank voor de lieve
woorden die je altijd schrijft als antwoord op ons
bezoek !
Jouw jongste gedichten hebben wij heel graag gelezen
maar dat weet je wel, niet waar ?
Jouw verwoording raakt en ontroert mij (ons) want je
bent spontaan, eerlijk, fijngevoelig maar vooral gevoelvol !
We wensen jou van harte een heel fijne vakantie en...
geniet van elk moment.
Tot weldra en veel liefs van Alter en Rankje
Laatst gewijzigd door Bosrankje op 27 jul 2013, 18:45, 1 keer totaal gewijzigd.
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Lieve vrienden...allemaal...
mijn gemoed schiet vol...
nu ik hier na zo'n lange tijd
terug kom...
al die mooie dingen
die hier zijn geplaatst...
door "lief, mooi Rankje"
in de eerste plaats...
wat fijn toch...
dat deze kleine "thuis" bestaat...
veel liefs van hilde...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
't Is moeilijk...
de draad weer op te pakken
waar de vakantie
hem heeft doorgesneden...
't Is moeilijk om
weer in 't ritme
te geraken
na zovele tijdloze dagen.
't Is een ballon
die wordt door geprikt,
het plots verlaten
van een warme,
knusse cocon.
De drukte en realiteit
weer aan de deur...
de vreugde van het zien
van die vrolijke, guitige
kindersnoetjes...
na zo'n lange tijd,
een heerlijk welkom thuis...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
)
