Bosrankje's Laar 7

[Bosrankje]

Eindstation....

De laatste stap is gezet
en ik voel angst en onmacht !
Je beseft het niet,
gelukkig !

Jouw kamer is mooi,
met grote vensters
en zicht op de natuur...
Je kijkt nu meer naar de bomen
dan naar tv.
De draad van het verhaal
kun je niet meer volgen en
er zijn te veel acteurs...
je weet na enkele minuten
niet meer wie wie is...

De vierkante ramen
lijken je nu interessanter
dan het tv scherm
want er is zoveel te beleven...
Je volgt de dans van de wolken,
je maakt er van elk iets van...
"Kijk, zeg je mij, daar een hoofd
met een grote hoed en daar
een mooie vlinder en
hier een hart.. "
Aan je dromerige uitdrukking weet ik
dat jij aan je "amoureux" denkt
want je verliefde glimlach en je ogen,
strelen de foto van mijn vader die
je toelacht...

Voor de eerste keer in tien jaar
ben ik bijna "blij" dat mijn vader niet
dezelfde weg heeft moeten volgen.

Wat mij belette gedurende al die
jaren, mijn verdriet te verwerken en
hem los te laten, was het feit dat ik
geen afscheid van hem had kunnen
nemen door dat tragisch ongeval...
Hij was zo bang van aftakeling,
van afhankelijk te worden van mensen
en medische toestellen...
Het is hem bespaard geblevent en nu,
ben ik dankbaar zelfs was het voor ons
zo moeilijk te beleven !

Nu, Maman, je bent aan het eindstation !
"Un voyage sans retour" en dat ...,
maakt mij bang en triest en ik kan
het nog niet aanvaarden !
Maar je bent niet ongelukkig
en we genieten toch
van elk moment samenzijn.

Je beseft niet meer hoe lang ik blijf,
of ik één of twee keer kwam vandaag,
maar je herkent iedereen
en vooral je weet nog wie je bent !
Je leeftijd of waar je bent en
welke dag of jaar het is, dat is zo
wazig... je verschiet elke keer als
men zegt dat je al 92 bent.
Gisteren zei je mij dan : oei, dan
heb ik niet meer veel tijd he !
En dat deed me wel pijn...want
dat besef je wel even...

Zolang ik het kan, zal ik je elke dag
zien, kussen, omarmen... nooit zal
jij je verlaten of alleen voelen maar
eenzaam per momenten... dat zeker,
vooral als ik 's avonds wegga en daar
heb ik het elke dag moeilijk mee.

Bosrankje


Vijf jaar geleden geschreven...

[krakje]

een fijne avond,
kom een bloemeke geven,
groetjes van krakje,

dementie ja maar denk dat die mensen
nog heel gelukkig kunnen zijn in hun leefwereldje

[Bosrankje]

Lief Krakje,

Heel blij je te zien en bedankt voor je mooie bloemen !

Inderdaad, sommige mensen lijken, per moment, gelukkig
in hun wereld van dementie maar als ze beseffen dat ze niet
meer 'normaal' functioneren, worden ze angstig, triest en zelfs
depressief !

Tot schrijfs en liefs van ons beiden... ook aan iedereen die hier
langskomt

Alter en Rankje

[Bosrankje]

Om stil bij te staan en na te denken....



'LOSLATEN'

Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt,
het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.
Loslaten betekent niet mijzelf afsluiten,
het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.
Loslaten betekent machteloosheid toegeven,
wat betekent dat ik het resultaat niet in handen heb.
Loslaten betekent niet in het middelpunt staan en alles beheersen,
maar anderen toestaan hun eigen weg te gaan.
Loslaten betekent niet treiteren, schelden of ruzie maken,
maar zoeken naar eigen tekortkomingen en die verbeteren.
Loslaten betekent niet alles naar eigen hand zetten,
maar elke dag nemen zoals hij komt.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar erdoor groeien en leven in het hier en nu.
Loslaten betekent niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.
Loslaten betekent niet ontkennen, maar accepteren.
Loslaten betekent niet zorgen voor, maar geven om.
Loslaten betekent minder vrezen en meer beminnen.

Nelson Mandela

[Bosrankje]

Straks, iets heel poëtisch opgevangen :

'Kruiden zijn in de keuken wat leestekens zijn in de literatuur...'
Olivier Roellinger - Bretagne.



Warme groetjes van Alter en Rankje

[Monika **]

.
lieve Rankje en Alter
ik breng jullie nog wat kruiden
en een goud bloem waar ze zalf van maken
.

voor alle die langs komen
fijne zomerdag gewenst
liefs Monika

[Bosrankje]

Lieve Monika,

Heel mooi wat je hebt meegebracht in ons Laar.

De kruiden op je eerste plaatje, hebben wij ook
op ons balkon en we gebruiken die dagelijks !
Lekker en gezond

En de goudsbloem (calendula) hebben wij altijd
in huis als zalf voor zover ik me kan herinneren...

Om je te bedanken, plaats ik dan een prachtige
tekening en een leuk gedichtje van mijn lievelings-
tekenares C.M.Barker (met Marjolein Bastin en 'onze'
Janina)

Geniet van deze zomeravond en tot schrijfs.

Warme groetjes van Alter en Rankje

[Monika **]

.


veel lieve zonnige groetjes uit de Ardennen
liefs Monika

[krakje]

iets eenvoudig gemaakt,
plaatje gehaald uit plaatjesmagazine
en komt van tante tine,
bosrankje nog een fijne avond met groetjes van krakje,

[Alterego1]

[Assa]

Rankje en Alter.. kom jullie een fijn weekend wensen


Groetjes.. assa

[Alterego1]

[Monika **]

.

Lieve rankje en alter
mooie lieve groetjes uit
de Ardennen
liefs Monika

[gustilpe]

Rankje,

ik wil jou graag komen bedanken voor het komen lezen van mijn verhalen!
En voor de mooie foto die je terug plaatste van onze kleinzonen, ik herkende hem onmiddellijk hoor, ik had de foto toen opgeslagen en nu nog eens:) inderdaad wat gaat de tijd toch snel hé.

Ik las nog eens jouw 'Eindstation....' pakkend!

Tot over een aantal weken!

Lieve groetjes,
gustilpe

[krakje]

wens jullie een fijn zaterdag avond,
gezellig weekend met zon en strand,
groetjes van krakje;