mijn man is overleden

wat is een caw rudy ik heb daar nog nooit van gehoord

ik ga wat in de tuin proberen te werken van daag want dat word daar een puinhoop ,ik geraak er helemaal niet meer met al dat werk hier
en hulp krijgen je ziet het als ik de volle pot betaal kan ik iemand krijgen anders niet
en dat is te duur voor mij dus moet ik hier verder ploeteren zoals ik bezig ben
je zou voor minder de moed verliezen denk ik


groetjes tina

bedankt rudy maar dat is wat te ver voor mij
alles blijft moeilijk en ik zie geen verbetering
ik mis mijn ventje nog altijd verschrikkelijk en kan niet zonder hem
het zal nu 16 maanden zijn en nog steeds heb ik moeite om het te geloven laat staan aanvaarden
ik dacht dat ik eindelijk hulp zou krijgen maar blijkbaar ben ik nog niet invalide genoeg
ik heb nu een aanvraag gedaan bij solidariteit voor het gezin ,misschien dat ik daar wat hulp kan krijgen anders weet ik ook niet meer waar gelopen
enfin lopen is een groot woord het is allemaal telefonisch dat ik het moet doen

groetjes tina

Lieve Tina,

Ik lees juist dat je nog veel verdriet hebt,is wel heel normaal maar wat falcon zegt,om eens naar je huisdokter te gaan is wel een goed idee.Hij kan je misschien een beetje helpen en luisteren.Ik heb dat ook wel gedaan je moet met iemand praten in vertrouwen,en dan lukt dat wel een beetje.Je man zou ook niet willen dat ge zit te treuren.Ik heb mij daar aan opgetrokken ik praten met mijn man en dat hielp mij .Hij is bij u hij beschermd jou .Lieve tina het is allemaal niet zo gemakkelijk maar wil je toch beetje helpen .Alhoewel dat het zo moeilijk gaat om iemand te helpen.Ik wens je toch een fijne dag .

Veel liefs tina en dikke knufkes

Lieve Tina, ik lees dat je het altijd nog even moeilijk hebt;;
Probeer toch de goede raad van falcon en de anderen op te volgen..
alleen geraak je er niet uit...en de dokter kan mssn
een andere oplossing geven..
Ik wens je veel sterkte en zend je een dikke knuffel

Dank voor de vakantiewensen, en ja, het was gezellig

Een fijne avond en een goede nacht aan alle vrienden hier

Dank je falcon, een zonnige groet voor jou en Veertje

En aan Tina een dikke sterkteknuffel

ik heb al met de huisarts gepraat en hij schreef me anti depressiepillen voor dat haalt de scherpe kantjes eraf maar je verdriet dat blijft
ik heb het ook heel moeilijk nergens krijg je hulp
ik heb nu een email naar de voorzitter van het ocmw gestuurd omdat ik geen hulp krijg van hen
oma-c ik heb je ook gemist maar fijn dat je een mooie vakantie hebt gehad

gisteren heel de dag onderzoeken gehad in het ziekenhuis omdat ik nu ook grote problemen krijg met mijn voet ,3 jaar geleden ben ik van de trap gevallen van heel boven en mijn voet die bleef pijn doen nu eindelijk na veel geloop naar de dokter hebben ze veel onderzoeken gedaan

het is gelukkig wat minder warm
vandaag heb ik een leuke namiddag gehad mijn vriendinnen zijn gekomen en we hebben buiten in de tuin gezeten en daar koffie gedronken
ik voel me direct heel wat beter en het verzet je gedachten ,enfin het deed deugd eens niet alleen te zitten
bedankt tulpje het word er hier inderdaad niet gemakkelijker op voor mij
en iedereen die iemand verloren is weet dat het heel moeilijk is
en veel buiten gaan kan ik al niet dus geraak je helemaal geisoleerd

groetjes tina

Hallo Tina

Ik kom je ook even goed dag zeggen ge weet dat ik ook meeleef met u en spijtig vind dat ge nergens geholpen word.
Ik kan het mij niet voorstellen dat dit mogelijk is in zo een moderne wereld.
Wat uw huisarts betrefd ja misschien kan dat wel een beetje helpen die
pillen maar ikzelf krijg daar kippevel van . Ik heb ook ooit eens een inzinking gehad en het was ook het enige dat ze mij gegeven hebben en dat waren pilletjes. ik ging zelfs bij een zenuwarts en ja een babbeltje en weer andere pillen maar alleen om u rustig te houden. Maar omdat mijn probleemniet opgelost geraakte ging ik dan al eens naar een ander maar het resultaat bleef het zelfde ander pilletjes. Maar één ding zeiden ze bijna allemaal Mevrouw ge moet uzelf genezen.
Maar ze zeiden zelfs niet wat ik moest doen maar ik liet mijn hersencellen eens werken en besefte dat ik inderdaad verkeerd bezig was.
Ik had een lieve man en met mijn zoon (een kind toen) had ik ook geen problemen. Maar: Altijd werken en geen verzet. Ik heb mijn leven een kwartdraai gegeven en anders ingedeelt.En ik heb dus zelf mijn probleem opgelost.
Ik heb dan moeten vechten om van die pillen af te geraken want de dokters geven dat graag hoor . Elke maand gaat ge om een briefje voor nieuwe pillen en zij moeten alleen maar een briefje schrijven . Ik noem dat een kasbonnetje voor de dokters. Ze trachten u te overtuigen dat ge dat nodig hebt.
Gelukkig heb ik een huisarts gevonden (doordat ik verhuist was had ik een andere huisarts) die ook tegen die pillen was als het niet nodig is en hij heeft mij op een geleidelijke manier laten afbouwen tot ik dit niet meer nodig had.

Sorry Tina ge hoort mijn verhaal waarschijnlijk niet graag omdat het weer negatief is voor u maar ik wilde u daar toch voor waarschuwen . Ge zult inderdaad iets moeten vinden die u uit die eenzame put krijgt.
Ik hoop echt eens te horen dat het u goed gaat. Dat met uw vriendinnen was wel wat ge nodig hebt, Maar ge zult toch nog verder moeten zoeken naar gezelschap.Dat is nu het voornaamste wat ge nodig hebt.

Ik ga u nu laten want ik begin honger te krijgen

groetjes Gerarda

Goedemorgen Tina en de vrienden

Ik denk net als gerarda, ik heb ook altijd die kalmeringsmiddelen
gemeden e, ben blij er nooit aan begonnen te zijn ..
Misschien kan het een hele korte periode even helpen maar
de eindoplossing vindt je daar zeker niet in..
De dag nemen zoals hij komt en er het beste van maken
is nog altijd het enige wat wel werkt. Hoe moeilijk ook.

Ik wens je sterkte Tina, wij kunnen alleen luisterlezen...
en wij zijn klaar om te helpen.. maar het moet uit jezelf komen..
zoals zovelen hier hebben we allemaal gevochten met
onze kwalen en lasten, de ene langer dan de andere
maar we zijn erdoor geraakt met de "wilskracht..."
ik wens het jou ook toe.. Met een dikke knuff.

Zomaar even... zonnige groetjes...

dit kan dus wel in een wereld en een land als belgie
en die pillen begin ik af te bouwen ze helpen toch niet ,maar ineens mag je daar niet mee stoppen
mijn vriendin is nu ook op reis voor 16 dagen dus geen koffie namiddag meer tot ze terug is
van de sociale dienst (solidariteit voor het gezin) heb ik ook nog niets gehoord
tja voor het gezin ik ben alleen dus doen ze misschien de moeite niet om iets te laten horen
en dan zeggen ze in het nieuws dat de bejaarden langer thuis moeten blijven wonen
als ze allemaal zolang moeten wachten op poetshulp dan weet ik het niet hoor
dus ik trek nog altijd mijn plan hier ,al zal het hoog tijd worden dat ik wat hulp krijg
arnold is nu 16 maanden weg en het gaat steeds moeilijker
ik ben naar mijn schoonzus haar verjaardag geweest ze is ook 60 geworden dat deed weer even veel pijn ,want dat was arnold zijn laatste verjaardag dat we samen gevierd hebben en dat was weer een pijnlijke dag voor mij

groetjes tina

Ja Tina ik leef erg mee met u hoe weinig hulp u krijgt is onbegrijpelijk.
Dat ge nog veel situaties hebt waar ge herinneringen hebt met Arnold kunt ge niet aan uit hé.
Ik ben deze week naar gent geweest om de baan uit te stppelen voor mijn kleinzoon zijn school. Ik had ook een slechte dag nadien. Ik heb daar vele jaren met Marc gewoond en alles wat ik tegenkwam deed me aan hem denken.Ik was ook weer om zeep voor gans de dag.

Hoe ge uw probleem moet oplossen ben ik nu ook ten einde raad . Misschien eens naar de burgemeester gaan. Ik zou dit zeker doen hoor. Als de mensen het hem niet vertellen kan hij u niet helpen hé.
Ik heb in mijn leven al dingen bekomen door ergens te durven inlichtingen vragen.

Groetjes gerarda