Ik had je al bedankt in ons Laar, voor je lief bezoek
maar ik kom toch nog eens bij jou om te zeggen hoe
graag wij jouw gedichten lezen (maar dat weet je al
lang)
In 'En alles was gezegd...' en 'Zo was vakantie...'
bewijs je dat je geen betere benaming had kunnen
kiezen voor je topic dan : 'Het leven zoals het is'
Want in het eerste gedicht, beschrijf je zo goed de kloof
die een koppel even splitst na een hevig meningsverschil :
'Jij was Oost,
ik was West,
daartussen...
het scherp van een mes.'
En in het tweede, tijdens een mooie vakantie, verwoord
je zo gevoelvol je verliefdheid voor je man !
'...en ik bedacht,
als ik al niet verliefd op je was
van 't eerste uur,
ik werd het nu op slag '
Wat 'die mooie zomer' betreft, een knap gedicht hoor (maar
ondertussen kon jij gelukkig je jas terug in de kast ophangen)
Tot schrijfs hier of bij ons en nog een fijn weekend (het laatste
van augustus maar nog niet van de zomer )
Liefs van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Lief, mooi Rankje...
't Is fijn te lezen
dat mijn "woorden"
er best mogen wezen...
't Gaat idd over mijn leven
zoals het is...
soms vreugde,
soms droefenis...
Jullie bijdrage
met ppt's en
hartverwarmende woorden
tillen deze "topic" naar
een hoger niveau...
liefs van Hilde...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
De zomer blijft hangen
in al zijn glorieuze pracht...
De zon verwelkomt ons
bij iedere nieuwe dag.
De kinderen smullen
van het zon gerijpte fruit
na iedere schooldag.
Buiten spelen
na uren aandacht geven...
dan eten aan de grote tafel
op het terras...
Een glimp van hoe het
ooit in het paradijs was...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
William zijn eerste schoolweek
zit erop...
z'n kleine wereld
op zijn kop...
De eerste dag
voelde hij zich groot,
ging gezwind met z'n nichtje Nelle
door de schoolpoort.
De tweede dag
was hij minder enthousiast,
hield krampachtig
mijn hand vast.
De derde dag
klemde hij zich
als een klein aapje
rond zijn moeder,
tot de juf hem eraf plukte.
De vierde dag
wou hij zekerheid,
zei keer op keer...
"mama, komt mij straks halen"...
't Was ook zijn slogan
voor de vijfde dag...
"mama, komt mij straks halen"...
en dit was het dan...
het begin van een lange
schoolweg voor William...
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
