Op hun oude dag zijn ze weer dikwijls te saam, 2 broers.
Benedictus die nu woont in een klooster binnen de muren van het Vaticaan,
ontvangt er dikwijls zijn broer.
Eveneens priester, die werkzaam was in Duitsland, hun geboorteland.
Het moet wat zijn, als je broer paus wordt gekozen.
Maar de familiebanden, die zullen altijd blijven.
Hier zie je hoe beiden gelukkig hun oude dag beleven.
Dat mag ook wel, na een leven van toewijding aan God en de mensen.
De foto hierboven is van een heel andere aard.
De twee Franciscus-en. Hoe gelijken ze op elkaar.
Paus Franciscus neemt wel degelijk zijn heilige naamgenoot tot voorbeeld.
Iedere week, na de woensdag-audiëntie ontvangt hij zieken, bejaarden en gehandicapten.
Daar zijn niet veel beelden over, maar wel deze keer, met die zwaar verminkte man.
Hij neemt hem in zijn armen, kust hem en spreekt hem toe.
Deed Franciscus dat ook niet met de melaatse?
De paus praat niet met de vogels en de dieren, zoals Franciscus deed,
maar hij leeft sober en waar je hem ziet is hij dikwijls vergezeld van een witte duif. Toeval?
Ik vind het toch wel bijzonder. Een witte duif heeft vele symbolen, één er van is de vrede.
De paus doet alles wat binnen zijn mogelijkheden ligt om de vrede te bewerkstelligen.
Dat hij gehoord en gelezen wordt, is zeker.
Laten wij bidden opdat er ook naar hem zou geluisterd worden.
En ook voor hem zelf, zoals hij dikwijls vraagt. Hij zal weten waarom.
De paus is een open boek, tenminste wat hem zelf betreft.
Hij schrikt er niet voor terug om uit zijn eigen leven te vertellen.
Zo heeft hij nu, ter gelegenheid van zijn catechese over de biecht en Gods Barmhartigheid vertelt,
dat hij om de 2 weken te biechten gaat; 'want ook de paus is een zondaar' belijdt hij.
Een voorbeeld voor ons? voor mij wel, in ieder geval.
En tenslotte een foto waar geen woorden bij nodig zijn.
een fijn weekend voor ieder van U,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.