ACHTER DE WOLKEN SCHIJNT ALTIJD DE ZON.
Zelfs nu, terwijl ons deel van de aarde in duisternis is gehuld.
Het gaat deze nacht, over de ZON, de bron van alle leven.
Ik vergelijk haar met VRIENDSCHAP, RESPECT, GENEGENHEID.
Al verschijnen af en toe donkere wolken aan het firmament van Seniorennet,
toch zijn we er zeker van dat daarna de zon weer zal schijnen.
We zijn er niet jonger op geworden, niemand onder ons.
Daarin zijn we dus allemaal gelijk.
Er komt sleet op, niet alleen op gewrichten
maar misschien ook op dichten
al zal DAT niet voor iedereen hetzelfde zijn.
Een mens moet eens halte houden in zijn leven
en tijd nemen om zich te bezinnen.
Want met vriendschap en genegenheid,
gul gegeven of gekregen,
kan men vol enthousiasme herbeginnen.
Het leven is goed, waar mensen zijn voor elkaar...
ria
"Het is goed in 't eigen hert te kijken,
nog even voor het slapengaan,
of ik van dageraad tot avond,
geen enkel hert heb zeer gedaan.
Of ik geen ogen heb doen schreien,
geen weemoed op een wezen lei...
of ik aan liefdeloze mensen
een woordeke van liefde zei.
En voel ik in het huis mijns herte,
dat ik een droefenis genas,
dat ik mijn armen heb gewonden,
rondom een hoofd dat eenzaam was.
Dan voel ik op mijn "oude" lippen,
die zoetheid lijk een avondzoen,
't is goed in 't eigen hert te kijken
en zo zijn ogen toe te doen.
Alice Nahon

Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.