Maar voor hij zijn vreugden en kracht heeft gekregen,
O de gevechten, die hij 's winters moet doorstaan,
De zwaarden van storm, de snijdende regen,
De razende winden, de beukende orkaan,
IJzel dat als scherp vijzel hem bijt,
Al die haat en al die strijd,
Hagel uit het oosten, sneeuw uit het noorden
En de doodse witte vorst wiens tanden boorden
Tot in zijn bast, waar al zijn vezels zijn,
Die allemaal wringen en leven van pijn,
Terwijl toch naar men kent
Op geen moment
Zijn energie verdween
Om stevig te wensen door de jaren heen
Mooier te worden in iedere lente.
//.
In oktober, als het goud triomfeert in zijn vacht,
Heeft mijn voetstap mij weer, hoewel zwaar en vermoeid,
Dikwijls op een lange pelgrimstocht gebracht
Naar die boom van de herfst waar de wind mee stoeit.
Terwijl hij een reusachtig vuur van brandend lover toont,
Staat hij rechtop, rustig onder het blauwe azuur,
Naar het schijnt door miljoenen zielen bewoond
Die zachtjes zingen in zijn bladeren van vuur.
Ik liep naar hem toe met ogen die straalden.
Ik raakte hem aan, met mijn vingers, mijn handen,
Ik voelde zijn beven dat diep in de aarde daalde
Alsof een bovenmenselijke kracht hem overmande.
En ik heb hem omhelsd, zo heftig, zo vurig,
Met zoveel liefde, dat in zijn ritme voelde,
Dat mij doordrong en met zijn kracht gedurig
Mijn hart bereikte en in mijn anderen woelde.
Toen versmolt ik met zijn prachtig leven,
Ik hechtte mij aan hem als een deel van het bos,
Hij werd het voorbeeld waarnaar ik moest streven.
Ik hield van de aarde, het water, het mos,
De wijde vlakte waar de wolken passeren.
Ik had nu kracht genoeg voor mijn vergezicht,
Mijn armen wilden de ruimte beheren,
Mijn spieren en zenuwen maakten mijn lichaam licht
//.
En ik riep; ' heilig is deze macht.
De mens moet zijn stempel drukken met volle kracht
Op al zijn roekeloze plannen om zich te bewijzen,
Houdt de sleutels van de paradijzen
En met zijn grote vuist doet hij de poorten springen.
En ik kuste de knoestige stam, nogal fervent,
En toen de avond neerdaalde uit het firmament,
Verloor ik mij weer tussen alle dode dingen
En liep rechtdoor, doelloos, een beetje verward,
Kreten slakend uit het diepst van mijn dwaze hart.

.
aan alle die langs komen een fijn weekend
en dank voor u bezoek.

.
beelden van internet.