Je denkt misschien...

jajo Het is zeker normaal zo als ge bezig bent. Ik vind het goed dat ge nog veel aan uw man denkt. Ik begrijp ook dat ge het erg vind dat hij nog één week heeft afgezien.
Mijn man is ook overleden en ik zeg soms ik ben toch blij dat hij maar een week afgezien heeft. Het is allemaal hoe ge het zelf ziet natuurlijk.
Maar dat het voor degene die achter blijft lastig is is zeker erg. Het is bij mij nu al drie jaar en hij is geen ogenblik uit mijn gedacht.
Soms denk ik dat we beter hadden samen kunnen gaan maar nu dat het al een tijdje geleden is en de kinderen me soms nodig hebben denk ik dat het goed is zo. Ik wil hier wel nog een tijdje blijven.

Ik wens u veel moed en geniet van de aangename herinneringen.

groetjes gerarda

Dag mensen,

Ik weet niet of mijn posting op de juiste plaats zit, maar ik lees hier zoveel mooi's van Tilly, Littlestar......
Mijn probleem is het volgende, kan belachelijk klinken voor een knar van bijna 68, maar ik hoop dat iemand me kan zeggen, of het al dan niet terecht is.
Waarover gaat het? Ik heb een dochter van bijna 41.
Het is jaaaren geleden, ze was toen 9, misschien 10, dat ik mijn kind nog eens heel stevig tegen me aandrukte.
Ze werdt groter, ouder(nouja), volwassen.....ik heb het sindsdien nooit meer aangedurfd mijn kind nog aan te raken.
Ik vond/vind, dat is not done.
Binnenin vind ik dat enorm missen, mag ik dan niet laten blijken, hoe enorm veel ik van mijn kind/dochter hou?
Zou ze misschien niet nog eens een flinke knuffel van pa, willen?
Is het misplaatste schroom? Dertig jaar al geleden, mag ik enkel nog ZEGGEN, meisje, ik hou toch zoveel van je?
Ik denk wel eens, vent, je tijd wordt korter, zou je, je kleine meisje nog maar es niet flink vastnemen, voor je.....
Graag een eerlijke mening a.u.b.

Inderdaad doen Sebastiaan ge zult het misschien beklagen moest er iets gebeuren dat ge je dochter niet eens geknuffeld hebben en haar gezegd hebben dat ge zoveel van haar houd;Ik heb een zoon van 52 jaar en als hij komt word hij al eens geknuffeld van mij of zeg ik eens lieve woordjes om hem te laten weten dat hij belangrijk is voor mij.Ik zeg soms iets met een kwinkslag dat mijn zoon mijn lieveling is maar op die manier doet dat ook wel plezier.

Ik spreek uit ondervinding. Hoewel ik nog niet verwachtte dat mijn man zou sterven beklaag ik soms dat ik hem op het laatst niet eens gezegd heb hoe gelukkig ik met hem geweest ben.

Ik weet dat het moeilijk is we zijn van een generatie die niet zo knuffelachtig was. Ge mocht zelfs niet eens aan de mensen komen.
Mijn man heeft mij dat afgeleerd die afstandelijkheid en ik vind dit beter zoals de jeugd nu eens met hun ouders omgaan.

Sebastiaan laat u gaan en succes
groetjes gerarda

Dank u wel,Gerarda.

Het lucht op om, te horen, knuffel dat kind van 41, nog maar eens.

Inderdaad, terwijl het nog kan.

Ik wens u en al de uwen een voorspoedig 2014 toe.

Van harte, Sebastian.

Dank u Sebastiaan ook voor u een gelukkig 2014


Groetjes gerarda

Voor al de mensen die leven met een groot verdriet
en de mooie dingen van het leven niet meer voelen
wens ik toch een warm gevoel
ze zijn niet alleen
er zijn er zovelen om hen heen
alleen ze zien mekaar niet
door de droge tranen van verdriet
en met een onechte lach
komen ze doorheen elke dag

warme knuffel voor allen die nu met een groot verdriet worstelen

Littlestar

Dankejewel lieve Littlestar,
bij mij is het nu 5jaar geleden..
Het gemis zal altijd blijven.
Maar heb geleerd één ding..........
hou je verdriet voor je eigen...
Lach zwans zoveel je wil .....
Dikke warme knuffs voor ieder van jullie.
Meid ik wens je een gezond 2016.

Dag Zientje,

Lang geleden dat ik je nog "gezien" heb. Het voelt altijd goed om mekaar nog eens te treffen, ook al is het virtueel.
Ik heb je geantwoord met een privéberichtje.
In deze koude donkere dagen doet een warm berichtje altijd deugd

Groetjes aan iedereen die hier komt verpozen

Soms is het leven zwaar om dragen
Zijn er geen antwoorden op vragen
Dan kun je alleen maar wachten
Op nieuwe en betere gedachten

Littlestar

Dag Pasen,

Een gele tulp
Gele tafelversiering
Overal gele kuikentjes
Nu wachten
Tot de kleinkinderen er zijn

en

Toch even denken
Aan mensen die het nu moeilijk hebben
Ze zijn met zovelen
En zo weinig
Om hun verdriet mee te delen

Groetjes
Littlestar

Hallo iedereen

Voel je je met deze dagen zo alleen
Met al die blije mensen om je heen

Ze zijn met zovelen
Die hun gevoelens niet kunnen delen

Wij zien ze niet
Ook niet hun groot verdriet

Weet dat ik aan jullie denk
En zo wat vriendschap schenk




Littlestar

Dagen ...
Weken ...
Maanden …
Het wachten is voorbij...

Zaterdag, 22 augustus mijn tweede coronabegrafenis mogen beleven.
Ik verloor mijn twee zussen op twee maanden tijd, niet aan corona, wel aan de maatregelen in de rusthuizen. Ik heb ze niet meer kunnen bezoeken en bij mijn jongste demente zus werd zelfs geen familie toegelaten. Tweemaal eenzame opsluiting na een ziekenhuisopname en drie weken opname kliniek zonder bezoek waren er teveel aan. De tweede afzondering heeft ze niet meer overleefd. Ze had geen corona, werd driemaal getest op covid19 en nog moest ze in afzondering op haar kamer om de anderen niet te besmetten.
Nu hoor ik dat "men" maatregelen treft om bezoek toch toe te laten en ik kan dat alleen maar goedkeuren. Als je op het einde van je leven bent en je kan je kinderen niet meer zien, waarom dan nog willen leven. Respect voor de mensen die daar werken, maar ze kunnen familie echt niet vervangen.
Sterkte aan alle mensen die nu nog met deze problematiek geconfronteerd worden. We moeten "samenleven" met covid19 en onszelf zoveel mogelijk beschermen zonder die waanzinnige maatregelen die meer kwaad dan goed doen.

Verdriet zit op een heel klein plekje
Ieder heeft daarvoor een eigen stekje
Sommigen tonen hun verdriet
Bij anderen zie je het niet
Je kan het met geen maatstaf meten
Dat wil ik gewoon laten weten

Littlestar

.
Veel sterkte littlestar,
En zo is dat "Sommigen tonen hun verdriet
Bij anderen zie je het niet"
Maar het is er wel .

Joy

Innige deelneming en véél sterkte Littlestar.