zandmannetje
Startte dit onderwerp 20 jan 2014, 14:01
Het land met meer ministers dan inwoners 700 berichten
Waar zijn zij gebleven, of zoals in het originele liedje ‘wo sind sie hin ?’
Want het was immers een Duitstalige zangeres, alleen god weet haar naam nog, die dit liedje ten gehore bracht, en eigenaardig genoeg zong zij dat in de Deutsche sprache.
Ik heb het hier echter niet over oorlogslachtoffers, maar over de medeschrijvers van het allereerste uur in deze rubriek, toen het Seniorennet nog een vriendenclubje scheen te worden en niet eens 1000 leden telde.
Waar zijn deze schrijvelaars gebleven, zijn zij nog in leven en zijn zij het alleen maar beu geworden om regelmatig hier ten tonele te verschijnen, een beetje zoals schrijver dezes ?
Maar om mijn al dan niet gezonde nieuwsgierigheid te bevredigen, en ervoor te zorgen dat ik ‘s nachts de slaap kan vatten ipv. urenlang te liggen woelen, had ik graag enig teken van leven gezien van deze mensen, wiens namen ik hier niet vermeld uit schrik iemand te vergeten…
Je moet zelfs geen artikel schrijven om het bewijs te leveren dat je nog in leven bent, een smiley of een kort ‘Loop naar de pomp’ ‘Loop naar de maan’ of ‘Loop naar de hel’ is al voldoende. Allemaal variaties op hetzelfde thema, zie ik nu.
Hier volgen enkele geldige excuses die kunnen verklaren waarom jij niet antwoord :
-Je staat in een stenen potje, in een kruiswoordraadsel steevast een urne genoemd, op de schoorsteenmantel.
-diezelfde substantie zoals in genoemde potje is aan de wind toevertrouwd op een strooiweide met als mogelijke variatie een uitstrooiing over zee.
-Je bevind je in een volslagen duisternis en kan uiteraard niets zien en niets doen, te wijten aan het feit dat je in een horizontale positie 2 meter onder de grond steekt en er juist een worm kruipt uit het gat waar veel vroeger jouw neus heeft gestaan.
-je bent in tegenstelling tot voorgaande excuses nog wel onder de levenden, maar de grijze massa onder de schedelpan is uitgedroogd en gekrompen tot de grootte van een walnoot. Je zit dus in een instelling tezamen met soortgenoten, en jouw enige interesse is nog wanneer die zware matrone in haar witte uniform komt om je te voederen. Maar, en dat is uiteraard spijtig, telkenmale wanneer je een beetje morst een mep tegen uw bakkes geeft. (Voor diegenen die niet al te best weten wat een matrone is, het is de gade van een matroos-denk ik toch-)
-Je ligt ten gevolge van een auto-ongeval, of om in de mode te blijven een ski-ongeval, in een diepe coma. In dit geval verwacht ik toch zogauw mogelijk, dwz. binnen een jaar of 7 een antwoord.
Dus, waar ben jij gebleven ???
Want het was immers een Duitstalige zangeres, alleen god weet haar naam nog, die dit liedje ten gehore bracht, en eigenaardig genoeg zong zij dat in de Deutsche sprache.
Ik heb het hier echter niet over oorlogslachtoffers, maar over de medeschrijvers van het allereerste uur in deze rubriek, toen het Seniorennet nog een vriendenclubje scheen te worden en niet eens 1000 leden telde.
Waar zijn deze schrijvelaars gebleven, zijn zij nog in leven en zijn zij het alleen maar beu geworden om regelmatig hier ten tonele te verschijnen, een beetje zoals schrijver dezes ?
Maar om mijn al dan niet gezonde nieuwsgierigheid te bevredigen, en ervoor te zorgen dat ik ‘s nachts de slaap kan vatten ipv. urenlang te liggen woelen, had ik graag enig teken van leven gezien van deze mensen, wiens namen ik hier niet vermeld uit schrik iemand te vergeten…
Je moet zelfs geen artikel schrijven om het bewijs te leveren dat je nog in leven bent, een smiley of een kort ‘Loop naar de pomp’ ‘Loop naar de maan’ of ‘Loop naar de hel’ is al voldoende. Allemaal variaties op hetzelfde thema, zie ik nu.
Hier volgen enkele geldige excuses die kunnen verklaren waarom jij niet antwoord :
-Je staat in een stenen potje, in een kruiswoordraadsel steevast een urne genoemd, op de schoorsteenmantel.
-diezelfde substantie zoals in genoemde potje is aan de wind toevertrouwd op een strooiweide met als mogelijke variatie een uitstrooiing over zee.
-Je bevind je in een volslagen duisternis en kan uiteraard niets zien en niets doen, te wijten aan het feit dat je in een horizontale positie 2 meter onder de grond steekt en er juist een worm kruipt uit het gat waar veel vroeger jouw neus heeft gestaan.
-je bent in tegenstelling tot voorgaande excuses nog wel onder de levenden, maar de grijze massa onder de schedelpan is uitgedroogd en gekrompen tot de grootte van een walnoot. Je zit dus in een instelling tezamen met soortgenoten, en jouw enige interesse is nog wanneer die zware matrone in haar witte uniform komt om je te voederen. Maar, en dat is uiteraard spijtig, telkenmale wanneer je een beetje morst een mep tegen uw bakkes geeft. (Voor diegenen die niet al te best weten wat een matrone is, het is de gade van een matroos-denk ik toch-)
-Je ligt ten gevolge van een auto-ongeval, of om in de mode te blijven een ski-ongeval, in een diepe coma. In dit geval verwacht ik toch zogauw mogelijk, dwz. binnen een jaar of 7 een antwoord.
Dus, waar ben jij gebleven ???
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Van sommige schrijvelaars vraag ik mij ten andere ook af, waar die naar toe zijn. En ja, zo een tien jaar geleden zaten wij hier op K&C met een bonte bende wiens verhalen nog altijd als de meest gelezene waren. Zie de leescijfers. De zee -mannen en vrouwen,de kampioenen fietsers, de schaduwerkabinetters, de kolderbrigadiers (sters) etc. zijn met de noorderzon verdwenen. Goed, 't Is nu eenmaal winter. Maar, 't wordt een lange! Helemaal boven op dit net, zit er nog wel zo ene op zijn trombone te spelen. Die is er nog. Maar die mannen met die Italiaanse namen, die waren opeens weg. En nog een ander mag zo een beetje mee de baas spelen op senNet. Uiteraard nadat zij eerst door onze toenmalige groep werd opgeleid. Die gast met zijn pennenmes, die doet het ook kalmer aan. Maar die is er nog. Het is geen slecht gedacht om eens om een levensteken te vragen. Wie weet, krijgen ze terug goesting (voor de Hollanders:zin). Het speelt geen rol voor wat.
Blijven a.u.b. zandmannetje !