Artrose!

Oef, wat een epistel Cypertje
Wat betreft homeopathie, er zijn toch voorbeelden van mensen die zijn geholpen. Wat dan met dieren, die spelen geen cinema en toch is er in sommige gevallen genezing. Is dit nu spontaan of door de homeopathie dat blijft een open vraag.
Nu in verband met artrose, er is geen enkel geneesmiddel op de markt die artrose kan herstellen, er is beschadiging en dat blijft, maar er kan misschien een halt toegeroepen worden aan de beschadiging via fytopathie. Trouwens chemische geneesmiddelen zijn een nabootsing van planten, wortels end... uit de natuur.

Dat laatste is juist, dat zei ik net daarboven ook al.
De pijn kan bestreden worden, maar of we door het één of ander medicijn, van welke aard dan ook, nieuw kraakbeen zullen krijgen daar waar het weg is, dat is vandaag de dag nog lang niet het geval. Misschien in de toekomst, via stamceltherapie: in theorie kun je stamcellen alles laten worden wat je maar wil, dus ook kraakbeen. Maar dat is nog toekomstmuziek: dat zullen we niet meer meemaken, vrees ik. Hoedanook, dat is de enige manier waarop iets kan hersteld worden dat verdwenen is, als het lichaam dat zelf niet meer kan.

Wat de positieve effecten van placebo-geneeswijzen op mensen en op dieren betreft, die zijn allang op wetenschappelijke wijze verklaard: als een mens (of een dier) gelooft in de weldadige effecten van een behandeling, dan gaat hij zich verzorgd en vertroeteld voelen, wat heerlijk is, en dat doet onze hersenen endorfines afscheiden. Dat is een product dat hetzelfde effect heeft als morfine, dus daar voel je je dus superlekker bij. Omdat wij en de dieren precies op dezelfde manier funcioneren, zowel waar het fysiologisch of emotioneel vlak betreft, werken placebo's even goed op mensen als bij dieren. Dat betekent dat er bepaalde dieren zijn waar het heel goed bij werkt, en dat zijn dan voornamelijk die dieren, die een hoog emotioneel potentieel hebben, zoals honden en katten, paarden en veel andere sociale soorten; en daarnaast heb je dieren waar het waarschijnlijk niét zal werken; stel je hebt een schildpad of een hagedis of een slang die last heeft van reuma of artrose, en je gaat daar homeopathie aan geven, dan zal dat vast niet veel uithalen, want een reptiel is geen sociaal dier met een intens emotioneel leven.
Daarnaast zijn er ook heel erg sceptische mensen, niet zo erg emotioneel maar heel erg nuchter, en daar zal het vast ook niet bij helpen, want die zijn zelden geholpen met placebo-therapieën: hun rationaliteit zit in de weg. Die moeten het dan met iets concreets proberen, dat wetenschappelijk bewezen is, zoals Adhemar, de zoon van Nero, altijd zegt..

Sorry dat ik zo'n enorme brieven schrijf: die lettertjes zijn hier zo klein dat ik denk dat ik een klein tekstje gepleegd heb, en als ik het dan zie staan is het zooooon lap!

Maar jullie zijn lekker allemaal gepensioneerd, dus jullie hebben tijd genoeg om dat allemaal te lezen

Is dat befaamde "placebo" effect ook geldig voor LOURDES zeker???
Dat noemen ze dan mirakels !

O jaa, dat zéker. Wat wij "bijgeloof" noemen is een héél machtig placebo. In Indiaanse of Afrikaanse of andere "primitieve" volkeren is het vaak zo, dat sommige mensen van één of andere magische kracht verdacht worden. Die zijn dan sjamaan of medicijnman of heks of tovernaar of zo. Als die een persoon vervloeken, en hem vertellen dat hij binnen de week zal sterven, dan kunnen alle westerse dokters ter wereld die mens niet redden: die zàl sterven, niet omdat hij ziek is, maar omdat hij gelooftdat hij dat zal. Zo machtig is placebo.
Dus eigenlijk mogen we helemaal niet spottend of gniffelend doen over Lourdes-mirakelen, overlezen of voodoo-poppetjes met spijkers erin; dat is allemaal heel reëel, en perfect wetenschappelijk te verklaren. Net als de positieve placebo's endorfines doen produceren, veroorzaken de negatieve placebo's een massale dosis stresshormoon (cortisol denk ik dat die heet, weet niet zeker). Daar ga je van dood.

Nou zeg en dan denken dat overleden grootheden, daarvoor Heilig of Zalig worden verklaard omdat ze zogezegd een wonder hebben veroorzaakt; 't kan verkeren de mensen

O, maar het was wel degelijk het charisma van die persoonlijkheden, die de mensen inspireerde om te genezen. De vrouw die van haar kanker genas doordat ze in totale overtuiging van zijn macht tot Damiaan bad, die had dat wel degelijk aan hem te danken. Als hij niet de fantastische man was geweest die hij was, was die dame gewoon doodgegaan. Dus dat placebo-effect is niet iets, wat we moeten onderschatten. Wie in staat is om door zijn overtuigingskracht en persoonlijkheid zo'n diepe indruk op mensen te maken dat ze er van erge ziekten genezen, dat zijn echt wel bijzondere mensen geweest. Of het nu heiligen waren of sjamanen, dat maakt geen verschil.

En de overige mirakels, dat is immers ook normaal: alle dingen die wij mensen (nog) niet begrijpen, daar proberen we met onze verbeelding een verklaring voor te vinden. Of het nu geloof, of bijgeloof, of toverij is, of wat dan ook, een verklaring is beter dan geen verklaring. Het is beter te geloven dat de donder de toorn van Thor, de dondergod is, dan de donder te horen en stijf van angst te zijn en niet weten wat het is!
Toch?

Ik heb alle -respect voor mensen die er in geloven. Ben zelf ook in Lourdes geweest en wat je daar voelt is dat er " iets " is. Ik geloof er ook in, maar laat die keuze aan elkeen.

Mijn oom, 82 jaar, had een grote melanoom op zijn wang staan, die regelmatig open sprong en dan ging bloeden. Hij, zegt hijzelf, is een noveen begonnen bij O.L.Vrouw van Rust in Heppeneert en nog tijdens deze noveen is de wonde dicht gegaan, en is alles verdwenen. Juist het litteken is er nog. Is maar om aan te tonen dat dit mag geloven wie wil. En we zijn nu toch weeral enkele jaren verder, en niet terug gekomen.

In feite zou professor Adhemar het wél wetenschappelijk kunnen verklaren. Zowel negatief als positief. Wat Lourdes betreft, de indruk die je daar krijgt is niet een bewustzijn van een ontastbare miraculeuze aanwezigheid, maar een effect dat iedereen krijgt als hij getuige is van een massa-evenement. Dat is wat voetbalfans tot bijna bloeddorstige hooligans maakt, wat angstige soldaten onder de opzwepende woorden van een door hen vereerde leider tot ongelooflijke heldenmoed aanzet, en wat ons bij het aanschouwen of bijwonen van scènes zoals de begrafenis van Koning Boudewijn of Nelson Mandela, of bij het horen van een gigantisch koor dat een hymne zingt, of wat een heel Olympisch stadion dat naar jouw volkslied luistert terwijl jij op het hoogste schavotje staat met een gouden medaille om je nek, en de vlag van je land omhoog stijgt, een jonge atleet die anders geen ogenblik van de hele dag en bijna niet eens van zijn hele jonge leven aan "het vaderland" denkt of aan zijn vlag of zijn volkslied of wat dan ook, alleen maar aan sport, doet huilen alsof zijn jonge hart gaat breken; dat merken wij hier in Ieper alle dagen, als de vier brandweerlui in hun uniform onder de Menenpoort gaan staan met hun bugels, op dat plekje waar de akoestiek het allerbest is, en de politieagenten het verkeer tegenhouden en ze beginnen de Last Post te spelen. Iedereen die daar dan staat te kijken, ook nu nog terwijl er niemand nog in leven is die de Eerste Wereldoorlog bewust heeft meegemaakt, krijgt dan een krop in z'n keel en tranen in z'n ogen.
Dat is iets wat we niet onder controle hebben, het gebeurt omdat we een sociale diersoort zijn. Om dezelfde reden waarom wolven zo prachtig beginnen te huilen, de één na de ander, tot het een koor wordt dat in perfecte harmonie "zingt".

Placebo is dat niet. Placebo is het effect van geloof, waarvan Jezus zei dat het bergen kan verzetten: als de sjamaan zegt dat hij je vervloekt en dat je binnen de week zult sterven, en je gelooft dat, dan ga je écht dood. Als hij zegt: de goden hebben je gehoord via mij en ik voorspel dat je binnen de week zult genezen, en je gelooft dat, dan is er een hele grote kans dat het gebeurt, mits het een kwaal is die effectief kàn genezen.
En de verklaring is dat de endorfines en de cortisol, beiden door je eigen lichaam afgescheiden, je immuunsysteem zodaning een boost of een knak kunnen geven, dat je inderdaad geneest/sterft.
Dat is dus geen magie, geen religie, maar biologie. Mensen die dat allemaal niet weten of wisten van die enforfine en die cortisol, die hebben daar kwade en goede geesten, Goden en heiligen, heksen en voodoo voor verzonnen, om het enigzins in de hand te houden en van al die onverklaarbare dingen niet gek te worden.

De ene mens is er gevoeliger voor dan de andere; je hebt er die zo sceptisch zijn dat zelfs àls ze denken dat ze erin geloven, het toch niet helpt. Omdat ze het onbewust diep in hun hart tóch niet geloven. En je hebt er die àlles geloven, zonder de minste twijfel; en dat is ook niet goed, want die mensen kun je alshetware verkopen waar ze bij staan. Al de reclames voor crèmes die je rimpels als sneeuw voor de zon doen verdwijnen, haar doen verschijnen op kaalgeworden schedels, diëten die je kilo's doen smelten zonder oefeningen of honger, wondermiddeltjes die alle kwalen doen genezen, (je weet wel, argan-olie, paardenmelk, ginseng, aloë vera, elk product van de natuur is wel al eens de revue gepasseerd en tot "panacee" gebombardeerd)... Al die dingen spelen in op de zeer goedgelovingen onder ons, die nooit twijfelen of die zozeer wensen te vermageren of haar te krijgen, of slank te worden of hun rimpels kwijt te raken dat ze koeiendrek op hun gezicht of hun hoofd zouden smeren als men ze zou doen geloven dat dat helpt.
Dat is natuurlijk een soort mensen, die een goudmijn zijn voor oplichters...

Het kan dus geen kwaad om van tijd tot tijd bij professor Adhemar op bezoek te gaan.

Er is hier een reuma en artrose kliniek (genk) Heeft iemand ervaring met wat ze daar doen? Kunnen ze daar meer dan een gewone dokter die pijnstillers of ontstekingsremmers voorschrijft? Maw heeft het nut om daar naar toe te gaan?

Ik denk dat zo'n gespecialiseerde kliniek vooral goed is in het ontrafelen van al de verschillende kwalen die onder de verzamelnaam "reuma" vallen. Dat zijn er namelijk massa's, en ze hebben allemaal gelijkaardige symptomen maar verschillende oorzaken en behandelingen. Sommige zijn te behandelen, andere niet.
Het is dus wss vooral voor de diagnosestelling, dat je in zo'n kliniek beter terecht kunt dan in een gewoon ziekenhuis.
Verder weet ik er niks van, ik woon véél te ver van Genk af om er iets van te weten.
Daas vooor de Lijmbeurgeurs oonder oons

Zeeeeg ge gaaaat ons toch nie beleeedigen he!!!!

Heb vandaag gehoord van iemand die daar een afspraak had, daarvoor had ik er ook nog niet van gehoord. Dat soort klinieken zullen ze wel ook op een ander hebben.

luz schreef: Zeeeeg ge gaaaat ons toch nie beleeedigen he!!!!

Ba nen'k hie, wuk peiz je meshiens

Er zijn héél veel kwalen waar je pijn van krijgt in je lijf, en vroeger heette dat allemaal "reumatiek". Daar was artrose in begrepen, hernia's, artritis, infectueuze reuma, jicht, enfin, nog een massa andere. De oorzaken zijn zo verschillend: bacteriële infectie, sleet, schade, ingeklemde zenuwen, auto-immuunverschijnselen, erfelijke ziekten, aangeboren syndromen, urinezuurkorrels in de gewrichten (jicht), enzovoort enzovoort. Sommige reuma-kwalen kun je krijgen als je een klein kind bent, sommige van bakken bier in de auto te laden en nog andere van teveel rode wijn, zeggen ze, want dat wordt ook weer tegengesproken. Jicht is de oudst bekende kwaal: naar het schijnt is Rubens daaraan gestorven, al denk ik niet dat je daar van kunt sterven. Ruub heeft zich waarschijnlijk gewoon doodgewerkt, lang moet je daar niet over nadenken, alleen even tellen hoeveel schilderijen hij heeft gemaakt en hoe groot die dingen waren. Dan mochten zijn assistenten nog geholpen hebben, het meeste deed hij zélf.
En er is een theorie alsdat Mozart van eeninfectueuze reuma-aanval zou gestorven zijn; dat is een besmettelijke ziekte. Het is niet zeker, er zijn er ook die denken dat hij een ernstige keelontsteking had.

Hoedanook, 't is maar om te zeggen hoe verschillend dat allemaal is, en dat het allemaal "reuma" heet.

uoona schreef:Ben net terug van de apotheek, het is een samensteld product, met collageen, curcuma en silicium. 45€/3maanden.
Ik vind de prijs nogal goed, hopelijk helpt het wat. Ik moet niet verwachten dat ik na enkele dagen verbetering zal zien, zegt de apotheker, maar na een paar weken zou ik toch al minder pijn moeten hebben.
Ik laat nog iets weten.

Ondertussen zijn we al enkele maanden verder, het product 2 maanden genomen, niets hulp of verandering, heb de rest in de vuilbak gekieperd!
Ondertussen nieuwe medische onderzoeken gehad en.... hulp, Hydrotherapie, relaxatie en af en toe een pijnstiller. Kreeg de raad om de pijnstiller af te bouwen naar nul, maar dat zie ik op ogenblik niet zitten, want op die pijnvrije momenten kan ik dingen doen, die anders niet mogelijk zijn. Ik kan de dokter wel begrijpen, want mijn toestand zal met het ouder worden ook niet verbeteren en dan is die pijnstilling van cruciaal belang.

I hate to say I told you so, zeggen ze dan in 't Engels. Al heb ik je het niet in zoveel woorden gezegd, omdat ik je niet wou ontmoedigen. Sommige mensen geloven zo sterk in zo'n middel, dat ze het gevoel hebben dat het toch helpt... maar dat is allemaal "placebo-effect". Jammer genoeg is de waarheid dat al die hulpmiddeltjes niét helpen. Er is totnutoe nog niets gevonden dat beschadigde gewrichten terug doet regenereren: wat weg is, blijft weg.

Als er nu middelen bestonden om op goedkope en gemakkelijke wijze stamcellen te produceren, dan zou men het op die manier kunnen proberen: van stamcellen kun je alles maken, ook kraakbeen.

Maar dat gaat niet erg snel vooruit, omdat de regeringen van alle landen alleen maar mondjesmaat subsidiëren voor wetenschappelijk onderzoek, ze willen allemaal "bezuinigen" om economische redenen, en belangrijke dingen als wetenschap, sociale zorg, cultuur, hier en daar zelfs justititie en landsverdediging, wordt allemaal afgebouwd.

De enigen die wél geld stoppen in medisch onderzoek, dat is de farmaceutische industrie; maar die zoeken dan natuurlijk naar dingen die veel geld opleveren, niet zozeer om het Lijden van de Mensheid te verlichten...
Misschien zal het lukken voor onze kleinkinderen of achterkleinkinderen.