Ik las graag ''ten huize van.. over de eitjes, die uitkwamen
en over je 'Seringen boom ' De onze heeft het ook niet overleefd ,
maar de reden, ken ik niet
Nu is er een nieuw stammetje ernaast gekomen .
Ik wacht af of hij de volgende lente zal bloeien !
Ach Yna, ondanks dat slechte weer hopen we op de zon.
Onze meisjes zijn met de fiets vertrokken naar hun bivak...afwachten nu maar of de weergoden een smeltend hart hebben...
York, je kan zoveel doen! Probeer eens 'Vier op een rij, Mens erger je niet'. Cijfer je weg, laat Lily winnen en dan, als ze de smaak te pakken heeft dwing je haar tot nadenken. Wedden dat ze het het na verloop van tijd van jou wint! Ik ken dat!
Elisa, die nieuwe stammetjes had ik ook maar ze kwijnden weg.
Waarom weet ik ook niet.
Wat in mijn klein tuintje niet in te tomen is...de jonge spruiten van de vlinderboom. Ik denk dat ik het begrijp. Na een tiental jaren volgt zijn zwanenzang...En dan de blauwe regen die het liet afweten maar toch weer nieuwe spruiten schiet die een houvast zoeken.
Soms doen ze me denken aan mensen.
Vandaag stond ik vol bewondering voor het kweekprogramma van de dwerg-en grasparkieten van mijn kleinzoon.
En zo kabbelt het leven verder met oh-kes
en ah-kes en ach-kes...
Groetjes van Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
Ik zal afwachten wat het nieuwe stammetje van de sering doet
Net als bij u liet de vlinderstruik het af weten
En ook de Blauwe regen, maar hij, was te sterk gesnoeid
Reeds heeft hij weelderige bladeren . ..en is er hoop op bloei
Bedankt Silver voor de goede raad!
Ik ga zeker googelen maar als de grond in kleine tuintjes verzuurd is door de coniferen van buren...
Ach, het raakt me hoe langer hoe minder...
Ik wil weer op de poëtische toer gaan.
Voor jou, Elisa,
Oranjeboompje, waar zijn je bloesems?
Waar is je schoonheid?
Weg.
Het is de noorderwind die je dat aandeed.
Ik smeek je, noorderwind,
wees mild en adem zachtjes....
En morgen schijnt een schuchtere zon.
Juligroetjes van Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
Silver, nog maar eens bedankt!
Je doet me aan Bartel denken.
******
Diep geschokt en ontroerd door de rauwe beelden en denkend aan het immense verdriet van zoveel mensen die hun liefsten verloren...oorlog...hier wordt de gruwel herdacht en niet zo ver van mijn bed gaat de gruwel gewoon verder...het lijkt wel of vele mensen nooit leren wat échte oorlog is.
Waanzin is het !
"Zoveel hoofden, zoveel zinnen"...Compromissen sluiten. Dat is nemen en geven, open staan voor de verzuchtingen van zij die niet denken zoals ik.
Helaas!
Zeven maal
Zeven maal om de aarde te gaan,
al zou het moeten op handen en voeten;
zeven maal, om die ene te groeten
die daar lachend te wachten zou staan.
Zeven maal om de aarde te gaan.
Zeven maal over zeeën te gaan,
schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
kon uit de dood ik die éne doen keren.
Zeven maal over de zeeën te gaan,
zeven maal, om met zijn tweeën te staan.
Ida Gerhardt
Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
Ik droeg nog kleine kleren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag.
En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder-
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.
Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.
-Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide-
Martinus Nijhof
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)
Zo denk ik en ik voel me machteloos tegenover zoveel leed.
Als alle geld dat nu besteed wordt aan oorlogstuig...ach je weet al wat ik zeggen wil. Machtswellust, geldgewin, godsdienstfanatici en nog zoveel meer!
Hier maken mensen zich zorgen
omdat de papavers niet willen groeien
waar ze gezaaid werden,
Een labo moet uitwijzen
of dat zaad wel goed was...
Symbolischer kan niet!
Elders op de wereld
kleurt de grond rood,
niet met papavers
maar met écht bloed zoals toen...
HET leert het nooit denk ik, het mens-dom!
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)