The Spirit of Flanders schreef:oomski schreef:De bedrijven leerden hun personeel ook zelf op door cursussen van binnenuit te laten volgen zodat laaggeschoolden, maar met capaciteiten, zich toch hogerop konden werken. Dat is een goeie zaak die helaas verdwenen is.
Dat komt omdat bedrijven geen lange temijn visie beleid meer hebben of durven hebben. Men werft liever interimmers aan die onmiddelijk inzetbaar zijn. Ikzelf heb nog in de jaren '70 de kans gekregen om software te leren schrijven zonder daar ooit iets op school over gezien te hebben. Pas 6 maand later mocht ik "productief" zijn.
Men heeft het dikwijls over "het niet met je hoofd werken, maar alleen met je handen" Die tijd is voorbij. Amai! Je zal "maar" elektricien, elektronicus, mecanicien of gelijk welke andere gespecialiseerde vakman zijn. Ene, die zogezegd alleen met zijn pollen en minder met zijn hoofd moet werken. Ik denk, dat er veel academici in spe zijn, die aan die technische studies niet durven beginnen. Wegens té moeilijk. Zelfs de zuivere theoretische kant ervan is niet zo simpel. Een goede technieker moet zowel kunnen nadenken én uitvoeren. Dus productief werken. "Ik ben een academicus". Een geliefkoosd zinnetje, in het bijzonder graag gebruikt door politici. Die benaming wordt te pas en te onpas gebruikt. Toegegeven, het staat mooi, op het visitekaartje. Maar, een zekere meerderheid van de werknemers oefenen zelfs een job uit die niks met hun gedane studies te maken heeft. Behalve dan zeer gespecialiseerde en gerichte opleidingen zoals in de geneeskunde, ingenieurs, enz.
Historici, menswetenschappers, rechts "geleerden" Islamkenners, met leerstoel, seksuologen en andere "ervaring"

deskundigen, hebben wij met hopen. Op de VDAB-databases staan niet zelden werkeloze advocaten, juist naast die wielrenner die geen koers meer kan winnen, omdat zijn gat te zeer doet, of die kampioenen en andere artiesten/acteurs die per jaar minstens zoveel keer moeten optreden, om recht te hebben op hun dop. Uiteraard is dit geen minachting, en het is goed dat het opvangnet bestaat. Maar het is de realiteit. Niemand is vrij van tegenslag. Of men moet van koninklijke bloede zijn.
Nu wat de bedrijven betreft zijn er wel degelijk die willen investeren in een interne opleiding van nieuwe, jonge werknemers. Ten andere, ze kunnen niet anders. Iemand die juist van de schoolbanken komt, die moet in feite nog beginnen leren en ervaring opdoen. Wie dat laatste (ervaring) niet heeft, kan onmogelijk productief zijn. Vele bedrijven willen opleiden. Maar de over- reglementeringen en bemoeienissen van de overheid houdt dit waarschijnlijk tegen. Hetzelfde voor de selfmade mensen. De autodidacten . Die bestaan nog. Die mensen die soms, weeral door ervaring, hun job beter kennen dan diegenen die hun titel op hun naamkaartje mogen zetten. Die mensen willen misschien ondernemen, maar het dikwijls niet mogen, wegens gebrek aan het specifieke diploma. Hoewel, dit jaar is het bewijs van beroepskennis = gelijk aan diploma, die afgeleverd werd door de staat verdubbeld. Kwade tongen beweren, dat dit iets zou kunnen te maken hebben met onze gewijzigde demografie. Maar zoals gezegd, het zijn kwade tongen.
Het wordt misschien hoog tijd, dat onze maatschappij haar mentaliteit eens gaat aanpassen aan de tijd. Dat men terug inziet dat de wereld werd, en wordt opgebouwd door "doeners" en niet alleen door "denkers". Beiden zijn in elkaar verweven. Een zeer goede opleiding, op alle niveaus en in alle beroepen is uiteraard nodig. De jeugd moet haar gegeven kansen met beide handen aangrijpen. "Kennen én kunnen" zou echter het devies moeten zijn van iedereen. Doe daar nog een kluts wederzijds respect bij, en we gaan de goede richting op.